IRGC valt elke nacht schepen in Straat van Hormuz aan ondanks akkoord VS-Iran

De Amerikaanse militaire reactie

CENTCOM-eenheden hebben elke drone onderschept en vernietigd voordat deze een commercieel of Amerikaans marineschip kon raken . Het Amerikaanse leger coördineert actief met rederijen over procedures voor een veilige doorvaart, waarbij wordt geadviseerd wanneer het AIS-transpondersysteem moet worden uitgeschakeld en hoe te reageren op Iraanse dreigingen . Een functionaris omschreef de verkeersstroom door de straat ondanks de nachtelijke drone-salvo's als "ongehinderd" .

De status van de scheepvaart: diplomatiek akkoord, fysieke impasse

De situatie op het water is diep tegenstrijdig:

• Diplomatieke stappen: Het MoU is er expliciet op gericht de Straat van Hormuz te heropenen voor al het verkeer . Op 17 juni verlaagde het door de VS geleide Joint Maritime Information Center (JMIC) officieel het dreigingsniveau voor schepen in de straat van "ernstig" naar "substantieel" na het akkoord .
• Fysieke realiteit: Het commerciële verkeer blijft een fractie van het niveau van voor de oorlog. Op 8 juni passeerden dagelijks ongeveer 10 schepen, vergeleken met de gebruikelijke 95—ongeveer 11% van het normale volume. De straat is al meer dan 100 dagen effectief gesloten sinds het begin van de oorlog op 28 februari .
• Afwachtende scheepvaartsector: Topmannen van olietankerbedrijven hebben optimisme geuit dat de scheepvaart snel kan worden hervat als de veiligheidssituatie stabiliseert, maar data van scheepsvolgsystemen toont drie dagen na het akkoord geen toename van het verkeer. Rederijen en verzekeraars nemen een afwachtende houding aan .

Wat staat er in het MoU?

Concepten van het MoU, ingezien door meerdere media, onthullen een 14-puntenplan voor een tussentijds bestand—geen definitief vredesakkoord . President Trump, vicepresident Vance en de Iraanse hoofdonderhandelaar en parlementsvoorzitter Mohammad Bagher Ghalibaf ondertekenden het document digitaal . De belangrijkste bepalingen omvatten:

• Een staakt-het-vuren van 60 dagen op alle fronten, inclusief Libanon
• Een Iraanse toezegging om de Straat van Hormuz te heropenen en obstakels zoals mijnen te verwijderen, en het verkeer binnen 30 dagen naar het niveau van voor de oorlog terug te brengen
• Een Amerikaanse toezegging om de zeeblokkade van Iraanse havens op te heffen
• Tolvrije doorvaart door de Straat van Hormuz gedurende 60 dagen, hoewel toekomstige heffingen niet zijn uitgesloten
• Een nieuwe minimumnorm voor het verlagen van de verrijkingsgraad van het Iraanse hoogverrijkte uranium
• Bepalingen om de territoriale integriteit van Libanon te waarborgen
• De VS zal ernaar streven bepaalde sancties op te schorten, maar niet permanent op te heffen, zodra het akkoord is ondertekend
• Iran krijgt toegang tot miljarden dollars aan bevroren tegoeden en sanctieverlichting op de verkoop van olie en petrochemische producten, op voorwaarde dat het land zijn verplichtingen nakomt
• Een route naar een aansluitend nucleair onderhandelingstraject van 60 dagen

De formele ceremonie staat gepland voor 19 juni in Genève, met Pakistan als gastheer en mediator . Vicepresident Vance en voorzitter Ghalibaf zullen naar verwachting persoonlijk tekenen, waarna volgens de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi de directe onderhandelingen over het nucleaire programma beginnen .

Waarom valt de IRGC nog steeds aan?

Tot op heden heeft geen van beide regeringen een officiële verklaring afgelegd. Analisten en media hebben twee concurrerende theorieën geformuleerd :

• Opzettelijke minachting voor de regering: Hardliners binnen de IRGC proberen mogelijk actief het diplomatieke spoor te saboteren voor Genève, als signaal dat ze een deal van de Iraanse burgerregering niet zullen accepteren. De IRGC heeft een goed gedocumenteerde geschiedenis van opereren als een staat binnen een staat. Op 14 juni—één dag voor de digitale ondertekening—zond de IRGC via de maritieme radio waarschuwingen uit met de opdracht zich "tot nader order absoluut te onthouden van elke beweging" in de Straat van Hormuz .
• Instorting commandostructuur: De decentrale veldeenheden van de IRGC hebben mogelijk niet op tijd orders gekregen om de wapens neer te leggen, of de interne bevelstructuren kunnen ontwricht zijn. Zowel de marinecommandant van de IRGC die oorspronkelijk opdracht gaf tot sluiting van de straat als zijn vervanger zouden zijn gedood bij Israëlische en Amerikaanse aanvallen, waardoor regionale operaties zonder bevestigde topcommandanten worden uitgevoerd .

Geen enkele met naam genoemde functionaris heeft een van beide hypothesen bevestigd. Deze onduidelijkheid is op zichzelf een belangrijke risicofactor. Als de drone-aanvallen doorgaan na de ondertekeningsceremonie in Genève, zou dat sterk wijzen op de theorie van opzettelijke IRGC-tegenwerking en twijfel zaaien over het vermogen van Irans politieke leiderschap om de voorwaarden van het akkoord af te dwingen.