De gebruiker bewijst nog steeds lokaal dat hij of zij controle heeft over het apparaat, meestal met biometrie of een toegangscode. De website krijgt echter noch de biometrische gegevens, noch de privésleutel. Singpass ontvangt alleen een cryptografische reactie die kan worden gecontroleerd, maar niet opnieuw als wachtwoord kan worden gebruikt.
Tijdens de registratie maakt de iPhone een uniek publiek-privésleutelpaar aan:
Technisch gezien gaat het dus om authenticatie met cryptografie met publieke sleutels, niet om een eenvoudige uitwisseling van encryptiesleutels. De privésleutel wordt nooit naar Singpass gestuurd. Met alleen de publieke sleutel kan iemand zich niet voordoen als de gebruiker.
De FIDO-standaarden noemen dit origin-bound authentication: de passkey is gekoppeld aan het echte domein van de dienst. Een nagemaakte website kan daardoor geen reactie verkrijgen die ook voor Singpass werkt.
Dat maakt een gekopieerde Singpass-inlogpagina veel minder waardevol. Er is geen herbruikbaar wachtwoord, geen eenmalige code en geen QR-goedkeuring die de nepwebsite kan verzamelen en opnieuw kan afspelen.
De eerste uitrol is bewust beperkt:
Een iPhone-gebruiker kan de passkey dus gebruiken bij een ondersteunde login in een mobiele browser. Dat betekent niet dat elke Singpass-dienst of elk apparaat de optie meteen aanbiedt.
Voor de eerste iPhone-uitrol verloopt de registratie via de mobiele Singpass-app:
Na registratie bevestigt de gebruiker het inloggen lokaal met Face ID, Touch ID, een vingerafdruk of de zescijferige toegangscode van de Singpass-app, afhankelijk van het apparaat en de instellingen. Op de deelnemende website hoeft geen Singpass-wachtwoord te worden ingetikt.
Bij een login op een ander apparaat ontstaat een extra risico. Een oplichter kan iemand bijvoorbeeld proberen over te halen om een login goed te keuren die op de computer of telefoon van de oplichter is gestart.
Voor zo'n login tussen apparaten kan Singpass een kort bereikende Bluetooth-controle uitvoeren. Die controle moet bevestigen dat de geregistreerde telefoon fysiek in de buurt is van het apparaat waarop de login wordt aangevraagd.
Bluetooth vervangt de controle met het sleutelpaar niet. Het voegt alleen extra bewijs toe dat de telefoon waarop de passkey staat dichtbij is. Daardoor wordt een volledig op afstand aangestuurde goedkeuring moeilijker, bijvoorbeeld wanneer een oplichter een slachtoffer een QR-code stuurt en hem of haar telefonisch door een goedkeuring loodst.
Passkeys zijn tijdens de bèta een extra inlogmethode en geen onmiddellijke, universele vervanging. Bestaande opties blijven nodig voor mensen zonder geschikte iPhone, gebruikers die zich nog niet hebben aangemeld en diensten of apparaten die nog niet onder de gefaseerde uitrol vallen.
Die oudere methoden blijven belangrijk voor toegankelijkheid en bereik, maar hun veiligheid hangt sterker af van het gedrag van de gebruiker. Iemand kan worden gemanipuleerd om een wachtwoord of eenmalige code te delen, een frauduleuze QR-code te scannen of een onverwachte login goed te keuren. De Singaporese politie waarschuwt daarom dat mensen Singpass-wachtwoorden en 2FA-gegevens nooit met onbekenden moeten delen.
Passkeys verkleinen de hoeveelheid inloggegevens die via phishing kan worden buitgemaakt, maar ze stoppen niet elke vorm van oplichting. Een scammer kan zich nog steeds voordoen als een organisatie, druk uitoefenen om persoonlijke informatie los te krijgen of proberen misbruik te maken van accountherstel en accountovernames.
Het ontwerp van Singpass volgt het model van publieke-sleutelcryptografie dat hoort bij FIDO en WebAuthn. FIDO2 — kort voor Fast IDentity Online 2 — is een open authenticatiestandaard die phishingbestendige cryptografische inloggegevens mogelijk maakt, in plaats van propriëtaire en herbruikbare geheimen.
Die open standaard is relevant omdat passkeys bedoeld zijn om binnen een breder ecosysteem samen te werken. Volgens de FIDO Alliance zijn passkeys inloggegevens die aan een account op een website of in een app zijn gekoppeld. Ze kunnen, afhankelijk van de implementatie en uitrol door de dienst, op een telefoon, computer of hardwarebeveiligingssleutel worden gebruikt.
Voor Singpass zit het praktische beveiligingsvoordeel vooral in de domeinkoppeling: de authenticator hoort alleen te reageren voor de echte Singpass-dienst, niet voor een website die er alleen visueel op lijkt.
Singapore registreerde in 2025 37.308 scamgevallen en ongeveer S$913,1 miljoen aan verliezen door scams. Deze cijfers gaan over scams in het algemeen en niet alleen over phishing.
De officiële jaarcijfers vermelden daarnaast afzonderlijk 6.264 phishinggevallen en S$39,9 miljoen aan phishingverliezen in 2025. Phishing vormt daarmee een belangrijk onderdeel van het bredere scamprobleem, maar de cijfers bewijzen niet dat alle scamverliezen het gevolg waren van gestolen Singpass-gegevens.
De maatregel is daarom gericht op één specifieke stap in de aanval: het buitmaken van inloggegevens. Passkeys moeten die stap voor phishingcriminelen veel minder bruikbaar maken. Gebruikers moeten intussen nog steeds controleren of ze op de juiste website zitten, onverwachte loginverzoeken weigeren en Singpass-gegevens nooit delen — zeker zolang oudere inlogmethoden beschikbaar blijven.