De Vierhoekenregel in het contractenrecht: uitleg en herkomst

De 'four corners rule' (vierhoekenregel) is een rechtsregel uit het Engels-Amerikaanse common law voor de uitleg van contracten en andere juridische documenten. De metafoor verwijst naar de vier hoeken (of randen) van een geschrift: bij een duidelijke en ondubbelzinnige overeenkomst moet de betekenis uitsluitend uit de tekst van het document zelf worden afgeleid, en niet uit omstandigheden buiten het document of uit uitspraken van partijen.

Er bestaat geen enkel, duidelijk vast te stellen oorsprongsjaar. De regel is niet bij wet ingesteld, maar is geleidelijk ontstaan uit de traditionele common law-regel dat schriftelijke contracten bij een heldere formulering op hun letterlijke tekst moeten worden uitgelegd, en dat extrinseke bewijs (bewijs van buiten het document) pas mag worden toegelaten als de tekst dubbelzinnig is. De moderne benaming en het wijdverbreide gebruik ervan zijn vooral Amerikaans; de onderliggende leer van de tekstuele voorrang is aanzienlijk ouder en heeft Engelse wortels.