Stop de strijd tegen het algoritme: Amerikaanse media-expert geeft onorthodox advies aan Peking over Tibet

Een recept, geen protest

Het recept van Lundquist was helder: in plaats van deze algoritmische dynamiek te bestrijden – via juridische stappen, platformverboden of confronterende boodschappen – zou China zijn internationale communicatiestrategie moeten aanpassen om erbinnen te werken . Dit betekent het produceren van content die van nature past op de platforms waar westerse doelgroepen hun tijd al doorbrengen, geoptimaliseerd voor de aanbevelingsalgoritmes die bepalen wat die doelgroepen te zien krijgen.

De aanpak weerspiegelt strategieën die al over de hele wereld worden gebruikt door merken, media en politieke campagnes: begrijp het algoritme, produceer content die het beloont en gebruik die beloningen om een nieuw publiek te bereiken. Het verschil zit hem in het onderwerp – en de inzet, die Lundquist omschreef als een wereldwijde woordenstrijd over Tibet .

De conferentiecontext

De Tweede Xizang International Communication Conference stond in het teken van 'Understanding and Support, Empathy and Connection—Enhancing the Effectiveness of International Communication on Xizang-Related Topics' . Het evenement omvatte een hoofdfórum, drie thematische forums en een seminar gericht op het ontwikkelen van een meer gericht en multidimensionaal kader voor internationale communicatie over Xizang, via drie pijlers: narratieve innovatie, gecoördineerde participatie en technologische empowerment .

Lundquist's betoog past precies binnen de pijler 'technologische empowerment', al was zijn framing – dat China zich moet aanpassen aan westerse algoritmes in plaats van ze te confronteren – een opmerkelijke afwijking van traditionelere benaderingen die de nadruk leggen op de productie van een grote hoeveelheid content of op door de staat gecontroleerde platforms.

Andere internationale experts op de conferentie deelden hun visie op de regionale ontwikkeling van Xizang, waarbij velen de nadruk legden op de rol van lokale bewoners bij het vertellen van hun eigen verhalen als een authentiekere en effectievere communicatiestrategie .

Waarom dit ertoe doet

De analyse van Lundquist is belangrijk omdat het het gesprek verschuift van een politiek kader ('het Westen is bevooroordeeld tegen China') naar een technisch kader ('algoritmes creëren informatiesilo's die voorkomen dat alternatieve verhalen worden gehoord'). Door de oorzaak als structureel in plaats van ideologisch te identificeren, opende hij de deur naar een strategie die minder draait om overtuigen en meer om platformgeletterdheid.

Of China dit advies zal opvolgen, blijft een open vraag. Het land heeft zwaar geïnvesteerd in zijn eigen digitale infrastructuur, waaronder het Tibet International Communication Center dat in september 2024 in Lhasa werd gelanceerd, dat is ontworpen om de Chinese boodschap over Tibet te centraliseren en te versterken . Maar zoals Lundquist opmerkte, moeten die boodschappen eerst de algoritmische filters overleven van de platforms waar het wereldwijde publiek daadwerkelijk zijn nieuws vandaan haalt.

In een digitaal ecosysteem waar aandacht wordt gemedieerd door code, is de belangrijkste communicator misschien helemaal geen mens meer – het is het aanbevelingsalgoritme. En zoals Lundquist concludeerde: de enige manier om dat spel te winnen, is door te leren hoe je het moet spelen.