Kyiv rechtvaardigde de aanval met het argument dat de doelwitten Iraans militair materieel aan boord hadden, waaronder componenten voor drones en raketten, bestemd voor het Russische leger . De SBU omschreef de operatie als een aanval op de Iraanse bevoorradingsroutes van Rusland en stelde dat de schepen deel uitmaakten van een bekend militair bevoorradingsnetwerk tussen Teheran en Moskou
. Oekraïne presenteerde de actie expliciet als zelfverdediging tegen de overdracht van wapens die worden gebruikt om Oekraïens grondgebied aan te vallen
. Iran ontkent dat er militair materieel aan boord was en zegt dat het om een gewoon civiel vrachtschip met alledaagse goederen ging
.
Irans reactie was snel en viel uiteen in een reeks escalerende dreigementen:
De expliciete dreiging van Iran dat 'heel Kyiv binnen bereik' is, markeert een forse escalatie. Het zou de eerste directe Iraanse raketaanval op Oekraïne zijn, waarmee de oorlog in Oekraïne en het regionale conflict in het Midden-Oosten effectief samensmelten .
Daarnaast zijn er aanhoudende berichten over intensieve militaire samenwerking tussen Moskou en Teheran:
Analisten van Al Jazeera en anderen beschrijven de aanval van 25 juli als het openen van een 'nieuw front' in de groeiende overlap tussen de oorlog in Oekraïne en de regionale conflicten van Iran. Deze conflicten hebben zich al uitgebreid over de Straat van Hormuz, de Rode Zee en nu dus ook de Kaspische Zee .