Eerste OPEC+-technisch comité in Bakoe: wat gebeurde er echt?

Wat leverde het Technisch Comité op?

De agenda stond volledig in het teken van institutionele en procedurele voorbereiding. Er werden geen nieuwe productiequota besloten. De belangrijkste uitkomsten:

• Werkplan: OPEC-secretaris-generaal Haitham Al Ghais gaf aan dat de focus nu ligt op het opstellen van het CoC-werkplan. Dit plan bevat een gedetailleerde lijst van activiteiten, programma's en een vergaderschema. Het moet in december 2026 door de ministers worden goedgekeurd .
• Presentatie en verkiezing: Het OPEC+-secretariat gaf een presentatie en er werd een voorzitter voor het Technisch Comité gekozen .
• Strategisch kader: De bijeenkomst werd omschreven als een "belangrijke mijlpaal" in de energiesamenwerking onder het Handvest van Samenwerking .

Kortom: Het was een mijlpaal voor het bestuur en de samenwerking op de lange termijn, maar geen marktbewegend evenement.

OPEC verlaagt vraagverwachting voor derde keer op rij

Twee dagen voor de top in Bakoe, op 13 juli 2026, publiceerde OPEC het maandelijkse oliemarktrapport (MOMR) voor juli. Dat zette een sombere toon voor de besprekingen .

De cijfers

• Vraaggroei 2026: OPEC verlaagde de verwachte groei van de wereldwijde olievraag naar circa 800.000 vaten per dag (v/d) (bronnen spreken van 780.000 tot 800.000 v/d) . Dit was de derde verlaging op rij .
• Totale vraag: De wereldwijde olievraag komt in 2026 naar verwachting uit op ongeveer 105,94 miljoen v/d, een daling ten opzichte van de 106,13 miljoen v/d die een maand eerder werd voorspeld .
• Vooruitblik 2027: OPEC verhoogde de eerste prognose voor 2027 en voorspelt nu een vraaggroei van circa 1,9 miljoen v/d ten opzichte van 2026, een opwaartse bijstelling van zo'n 200.000 v/d ten opzichte van de juniprognose .
• Economische groei: OPEC handhaafde de verwachting voor de wereldwijde economische groei in 2026 op 3,1% en voor 2027 op 3,2% .

Waarom de verlagingen?

De opeenvolging van verlagingen laat een verslechterend beeld zien. Het junirapport had de groeiverwachting voor 2026 al teruggebracht van 1,17 miljoen v/d naar 970.000 v/d . Het julirapport verdiepte die daling . De verlagingen weerspiegelen aanhoudende zwakte in de vraag als gevolg van de nasleep van het conflict met Iran . Het Internationaal Energieagentschap (IEA) was nog somberder en voorspelde een daling van de vraag in 2026 .

Besluiten van de zeven kernlanden: symbolische verhogingen

De "zeven kernlanden van OPEC+" — Saoedi-Arabië, Rusland, Irak, Koeweit, Kazachstan, Algerije en Oman — voeren sinds eind 2025 een reeks productieaanpassingen door. Het is belangrijk te weten dat het Technisch Comité in Bakoe geen productiebesluiten nam; die worden genomen op ministerieel niveau.

Wat besloten de zeven landen?

• Pauze begin 2026: In het eerste kwartaal van 2026 stopten de landen met productieverhogingen om de markt te ondersteunen te midden van de Hormuz-crisis .
• Geleidelijke verhogingen (mei–juli 2026): Vanaf mei kwamen de zeven landen overeen tot bescheiden maandelijkse verhogingen van 188.000 v/d per maand. De verhoging in juli was de vierde in vier maanden .
• Symbolisch karakter: Omdat de sluiting van de Straat van Hormuz een aantal landen (Irak, Koeweit en anderen) verhinderde daadwerkelijk meer te exporteren, werden deze quotumverhogingen algemeen als grotendeels symbolisch beschouwd; de werkelijke productie kon niet stijgen tot de nieuwe doelen .
• Onbevestigde beleidsombuiging: Sommige bronnen melden een beleidsombuiging op 5 juli 2026, waarbij dezelfde zeven landen besloten om de productie met 188.000 v/d te verlagen vanaf augustus 2026, en daarmee terug te keren naar bezuinigingen vanwege de dalende prijzen . Dit bericht is echter afkomstig van een beperkt aantal secundaire bronnen en wordt niet onafhankelijk bevestigd door grote persbureaus als Reuters of Bloomberg.

De turbulente markt: de crisis rond de Straat van Hormuz

De top in Bakoe vond plaats tegen de achtergrond van de meest ontwrichtende oliemarkt in decennia: de crisis rond de Straat van Hormuz in 2026 .

De sluiting en de nasleep

• De Straat van Hormuz was vanaf 28 februari 2026 effectief gesloten toen het conflict tussen de VS en Iran uitbrak. De straat is een van de meest kritieke knelpunten voor de olietransport ter wereld .
• Op 18 juni 2026 ondertekenden de VS en Iran een memorandum van overeenstemming (MOU) om het conflict te beëindigen en de straat te heropenen . Het scheepvaartverkeer begon te normaliseren, maar de volumes bleven begin juli ver onder het niveau van voor het conflict .
• De sluiting werd omschreven als de "grootste aanbodschok in de geschiedenis", met prijsstijgingen tijdens de eerste crisis en tekorten in heel Azië .

Dalende olieprijzen

• Brent-olie daalde scherp na het tussentijdse akkoord van 18 juni en zakte eind juni terug naar het vooroorlogse niveau van rond 70–75 dollar per vat .
• Op 24 juni daalde WTI onder de 70 dollar per vat voor het eerst sinds het begin van het conflict .
• Een chaotische golf van gestrande Midden-Oosterse olie begon na de heropening de wereldmarkten te overspoelen. Reuters sprak van een "chaotische herschikking" die maanden kon duren .
• Citi-analisten voorspelden dat Brent tegen het einde van het jaar zou kunnen dalen naar 60 dollar per vat, naarmate de verstoringen rond Hormuz afnemen en de vraag verzwakt .
• Het EIA merkte op dat Brent in juni en juli weliswaar gemiddeld ongeveer 105 dollar per vat noteerde (door aanhoudende aanbodbeperkingen), maar dat de algemene prijstrend dalend was; op 1 juli daalde de spotprijs onder de 70 dollar per vat .

Zwakte aan de vraagzijde

De drie opeenvolgende verlagingen van de vraagverwachting door OPEC weerspiegelen de economische schade van het conflict, een zwakkere Aziatische consumptie (met name Chinese kopers bleven weg van de markt) en de bredere impact van de hogere prijzen tijdens de crisis op de wereldwijde economische groei .

Samenvatting

Conclusie: De bijeenkomst in Bakoe was een institutionele mijlpaal voor het bestuur van OPEC+ op de lange termijn. De echte marktcontext was echter zorgwekkend: OPEC had de vraagverwachting voor de derde achtereenvolgende maand verlaagd, de zeven kernlanden worstelden om symbolische quotumverhogingen door te voeren vanwege de Hormuz-sluiting, de olieprijzen waren teruggevallen van oorlogshoogtes naar vooroorlogse niveaus, en een golf van hervatte Hormuz-levering dreigde de prijzen verder te doen dalen.