Goldman Sachs haalt $11,65 miljard op met obligatie-uitgiften na recordkwartaal

• $3,5 miljard aan 6-jaarsobligaties (verval juli 2032)
• $3,5 miljard aan 11-jaarsobligaties (verval juli 2037)
• $3,0 miljard aan 30-jaarsobligaties (verval juli 2056)

De deal trok enorme belangstelling van beleggers. Op het hoogtepunt bedroeg de vraag ongeveer $32 miljard, waarmee de uitgifte circa 3,2 keer overtekend was . Het langste deel van de emissie werd geprijsd met een rendement dat 1,13 procentpunt boven vergelijkbare Amerikaanse staatsobligaties lag, ongeveer 0,22 procentpunt lager dan in de initiële prijsindicaties .

De driedelige euro-obligatie-uitgifte (15 juli)

De volgende dag, op 15 juli 2026, startte Goldman Sachs een driedelige obligatie-uitgifte in euro's . De bank mikte op een opbrengst van ten minste €1,5 miljard (ongeveer $1,65 miljard op dat moment) met deze benchmarkgeoriënteerde transactie . Deze uitgifte in euro's volgde het patroon van een 'reverse Yankee' — een Amerikaanse uitgever die de schuldmarkt in euro's aanspreekt . De deal was opgesplitst in tranches met variabele en vaste rente, met verschillende call-structuren .

Deze Europese uitgifte was het vervolg op Goldmans eerdere leningen, waaronder een uitgifte van $6,5 miljard in april 2026 en een uitgifte van $12 miljard in januari 2026 .

De recordkwartaalcijfers (14 juli 2026)

Goldman Sachs rapporteerde zijn sterkste kwartaalprestatie ooit voor het tweede kwartaal van 2026 . Dit zijn de belangrijkste cijfers:

De resultaten overtroffen ruimschoots de verwachtingen van Wall Street. Analisten hadden een winst per aandeel van $14,47 en een omzet van $16,49 miljard voorspeld — Goldman versloeg beide met grote marges . Het aandeel van de bank steeg op de dag van de aankondiging met 7,66% naar $1.126,86 .

Belangrijkste drijfveren van het recordkwartaal, volgens Goldman en analisten :

• Aandelenhandel bereikte een recordbedrag van $7,42 miljard, gestimuleerd door marktvolatiliteit als gevolg van de oorlog in het Midden-Oosten en sterke klantactiviteit .
• Investeringsbankiervergoedingen stegen met 55% tot $3,40 miljard, aangedreven door een opleving in fusies en overnames, aandelenemissies en een record aan schuldemissies .
• FICC-omzet steeg met 32% naar $4,59 miljard .

Hoe de obligatie-uitgiftes verband hielden met de recordwinst

De timing was strategisch, niet toevallig. Goldman gebruikte de bekendmaking van de kwartaalcijfers als een gunstig moment om onder gunstige voorwaarden toegang te krijgen tot de schuldmarkten.

1. Post-earnings-uitgiftes zijn standaardpraktijk. Grote Amerikaanse banken betreden steevast direct na de publicatie van hun kwartaalcijfers de obligatiemarkt. De recordcijfers gaven Goldman een sterke positie bij beleggers, wat bleek uit de $32 miljard aan orders voor slechts $10 miljard aan obligaties . Door deze vraag kon Goldman de prijs met 0,22 procentpunt verlagen ten opzichte van de initiële richtprijzen .

2. De opbrengst is voor algemene bedrijfsdoeleinden. De uitgiftes werden gebruikt voor de herfinanciering van vervallende schulden en het handhaven van het liquiditeitsprofiel van de bank, een standaard toepassing voor investment-grade bankobligaties .

3. Onderdeel van een jaarlang durend patroon van leningen. De deals van juli 2026 zetten een patroon van grootschalige schulduitgifte voort. Goldman had al $6,5 miljard in april en $12 miljard in januari 2026 opgehaald . Het sterke kwartaal gaf de bank de geloofwaardigheid om tegen gunstige spreads toegang te blijven krijgen tot de kapitaalmarkten.

Kortom, de recordcijfers creëerden een perfecte gelegenheid voor Goldman om goedkoop schulden aan te trekken, en de bank handelde onmiddellijk — eerst in dollars, vervolgens in euro's.