Hij stapte over op een nieuw medicijn dat hem in remissie bracht, maar zijn artsen waarschuwden dat dit medicijn ook zou stoppen met werken . Begin 2026 had Neill de dosis van wat hij een 'somber en deprimerend' medicijn noemde verhoogd
.
Toen chemotherapie faalde, nam Neill deel aan een Australische klinische studie voor CAR T-celtherapie — een behandeling die de eigen T-cellen van een patiënt genetisch herprogrammeert om kanker aan te vallen . In april 2026 vertelde hij aan 7News Australia dat een recente scan geen spoor van kanker liet zien. 'Ik ben kankervrij. Het leek erop dat ik eraan ging,' zei hij
. Hij schrijft zijn leven toe aan de CAR T-celtherapie
.
Neill vindt dat deze behandeling, die nog in klinische studies zit voor bepaalde vormen van lymfoom en myeloom, breder beschikbaar moet worden gemaakt voor bloedkankerpatiënten in Australië .
In augustus 2025 verspreidde een valse dodenhoax zich online met de bewering dat Sam Neill was overleden . Het bericht was een complete verzinsel — Neill leefde, was in remissie en werkte gewoon door in die periode
. Er zijn geen geloofwaardige berichten over zijn overlijden. Grote nieuwsmedia zoals Variety, The Guardian, People en The Independent berichtten in april 2026 uitgebreid over zijn kankervrije status
.
Neill schreef een memoires getiteld Did I Ever Tell You This?, uitgebracht in 2023, waarin hij zijn kankerbehandeling en bijna 50-jarige filmcarrière beschrijft . In het boek schrijft hij openhartig over de diagnose, de donkere dagen van chemotherapie en zijn kijk op leven en dood.
Sam Neill is niet dood. Hij is in leven, kankervrij en werkt actief aan nieuwe filmprojecten. Zijn verhaal is er een van veerkracht: een zeldzame kankerdiagnose, een zware behandeling en een succesvolle experimentele therapie die hem een tweede kans gaf.
Dit artikel is gebaseerd op informatie van meerdere gerenommeerde nieuwsbronnen en is voor het laatst bijgewerkt in juli 2026.