Apple's kernargument: openbare toegang betekent geen toegangscontrole

Apple's motie, ingediend bij de Amerikaanse districtsrechtbank voor het noordelijke district van Californië, verzoekt om afwijzing van de enige claim van de makers op grond van DMCA Section 1201(a), de anti-omzeilingsbepaling . Het centrale uitgangspunt van het bedrijf is helder:

"Eisers hebben hun video's vrijwillig op YouTube geüpload en toegankelijk gemaakt voor iedereen die het platform kon bekijken, dus de video's bevonden zich niet achter een technologische toegangsbarrière voor DMCA-anti-omzeilingsdoeleinden."

In Apple's redenering verbiedt de DMCA het omzeilen van een slot dat de toegang tot een werk beperkt — en niet de beperkingen op wat er gebeurt nadat een werk al openbaar zichtbaar is . Volgens Apple proberen de eisers YouTube's limieten op scrapen of downloaden te behandelen als DMCA-toegangscontroles, terwijl openbare zichtbaarheid betekent dat er geen beschermde poort was om te forceren .

Apple's schriftelijke reactie verwoordt het volgens berichten als volgt: "Geen wachtwoord. Geen betaling. Geen slot. Geen sleutel." Het bedrijf stelt dat omdat YouTube video's naar elke bezoeker streamt zonder authenticatie, de technische anti-scraping-maatregelen van YouTube niet functioneren als een 'toegangscontrole' in de zin van de wet .

De golf van soortgelijke DMCA-rechtszaken in 2026

Apple's argument staat niet op zichzelf. In 2026 heeft een gecoördineerde groep YouTube-makers — onder leiding van hetzelfde juridische team dat h3h3Productions vertegenwoordigt — een reeks class actions ingediend tegen grote techbedrijven, die allemaal DMCA-anti-omzeilingsschendingen aanvoeren vanwege het scrapen van YouTube-content voor AI-training . De tabel hieronder vat de belangrijkste zaken samen:

Het gemeenschappelijke verdedigingsdraaiboek

Uit de beschikbare bronnen blijkt een terugkerend verdedigingsthema in deze zaken: gedaagden stellen dat openbaar zichtbare YouTube-video's geen basis kunnen vormen voor een DMCA-toegangscontroleclaim, omdat de anti-omzeilingsbepaling van de wet maatregelen beoogt die toegang tot een werk voorkomen, niet technische limieten op downloaden of kopiëren nadat toegang is verleend .

• Toegang vs. Kopieercontroles: Apple en Snap stellen dat de DMCA onderscheid maakt tussen 'toegangscontroles' (die beperken wie een werk kan bekijken) en 'kopieercontroles' (die beperken wat er na het bekijken gebeurt). Hun kernpunt: de anti-scraping-maatregelen van YouTube zijn kopieercontroles, geen toegangscontroles .
• Tegenargument van eisers: De makers beweren dat Apple opzettelijk YouTube's 'gecontroleerde streamingarchitectuur' en 'rolling cipher'-technologie heeft omzeild — technische maatregelen die in hun ogen wel degelijk de toegang tot de onderliggende videobestanden reguleren . Ze stellen dat alleen al het kunnen streamen van een video niet betekent dat het publiek onbeperkte toegang heeft om het videobestand te downloaden .
• Een cruciaal precedent: In april 2026 wees een federale rechter in New York het verzoek van AI-muziekgenerator Udio om een soortgelijke DMCA-claim van grote platenmaatschappijen af te wijzen, af. De rechter oordeelde dat de platformbescherming van YouTube wel als toegangscontrole onder Section 1201 zou kunnen kwalificeren — een beslissing die ingaat tegen de argumenten van Apple en Snap . De rechtbank merkte op dat de kwestie verdere feitelijke uitwerking vereist .

Waarom dit ertoe doet: de toekomst van AI-training en de DMCA

Deze rechtszaken vormen een waterscheidingstest voor de vraag of de anti-omzeilingsbepalingen van de DMCA kunnen worden gebruikt om te controleren hoe AI-bedrijven trainingsdata verkrijgen van openbaar toegankelijke online platforms . Twee mogelijke uitkomsten bepalen de inzet:

• Als de rechtbanken Apple's theorie accepteren: DMCA-toegangscontroleclaims zouden grotendeels niet beschikbaar zijn tegen AI-trainingspraktijken die openbare webcontent gebruiken. Bedrijven zouden openbaar zichtbare video's kunnen scrapen zonder aansprakelijkheid voor anti-omzeiling, hoewel standaard claims wegens inbreuk op het auteursrecht mogelijk blijven .
• Als de rechtbanken de theorie van de eisers accepteren: Het omzeilen van elke technische beperking — zelfs een die het aantal kijkers niet beperkt — zou DMCA-aansprakelijkheid kunnen triggeren wanneer deze wordt gebruikt om trainingsdata te verzamelen. Dat zou een aanzienlijk juridisch risico opleggen aan elk AI-bedrijf dat openbaar beschikbare content scrapet zonder toestemming .

De vroege signalen zijn gemengd. De Udio-beslissing suggereert dat sommige rechtbanken bereid zijn DMCA-claims tegen AI-bedrijven door te laten gaan . Maar de zaak Cordova v. Huneault, waarbij een YouTuber andere makers aanklaagde voor het gebruik van stream-ripping-tools, stond toe dat een Section 1201-claim de afwijzingsfase overleefde — een overwinning voor de opvatting dat YouTube's rolling cipher een toegangscontrole is . Ondertussen staat Snap's motie tot afwijzing, ingediend in juni 2026, gepland voor een hoorzitting in juli 2026, wat de eerste belangrijke uitspraak over deze argumenten zou kunnen opleveren .

Vanaf juli 2026 heeft nog geen enkele rechtbank uitspraak gedaan over de moties van Apple of Snap in de YouTube-scraping-zaken. De uitkomst hangt af van hoe rechtbanken de grens interpreteren tussen het controleren van de toegang tot een werk en het controleren van hoe het wordt gebruikt nadat toegang is verleend — een vraag die het juridische landschap voor AI-trainingsdata voor de komende jaren zal bepalen.

Apple's kernargument: openbare toegang betekent geen toegangscontrole

Apple's motie, ingediend bij de Amerikaanse districtsrechtbank voor het noordelijke district van Californië, verzoekt om afwijzing van de enige claim van de makers op grond van DMCA Section 1201(a), de anti-omzeilingsbepaling . Het centrale uitgangspunt van het bedrijf is helder:

"Eisers hebben hun video's vrijwillig op YouTube geüpload en toegankelijk gemaakt voor iedereen die het platform kon bekijken, dus de video's bevonden zich niet achter een technologische toegangsbarrière voor DMCA-anti-omzeilingsdoeleinden."

In Apple's redenering verbiedt de DMCA het omzeilen van een slot dat de toegang tot een werk beperkt — en niet de beperkingen op wat er gebeurt nadat een werk al openbaar zichtbaar is . Volgens Apple proberen de eisers YouTube's limieten op scrapen of downloaden te behandelen als DMCA-toegangscontroles, terwijl openbare zichtbaarheid betekent dat er geen beschermde poort was om te forceren .

Apple's schriftelijke reactie verwoordt het volgens berichten als volgt: "Geen wachtwoord. Geen betaling. Geen slot. Geen sleutel." Het bedrijf stelt dat omdat YouTube video's naar elke bezoeker streamt zonder authenticatie, de technische anti-scraping-maatregelen van YouTube niet functioneren als een 'toegangscontrole' in de zin van de wet .

De golf van soortgelijke DMCA-rechtszaken in 2026

Apple's argument staat niet op zichzelf. In 2026 heeft een gecoördineerde groep YouTube-makers — onder leiding van hetzelfde juridische team dat h3h3Productions vertegenwoordigt — een reeks class actions ingediend tegen grote techbedrijven, die allemaal DMCA-anti-omzeilingsschendingen aanvoeren vanwege het scrapen van YouTube-content voor AI-training . De tabel hieronder vat de belangrijkste zaken samen:

Het gemeenschappelijke verdedigingsdraaiboek

Uit de beschikbare bronnen blijkt een terugkerend verdedigingsthema in deze zaken: gedaagden stellen dat openbaar zichtbare YouTube-video's geen basis kunnen vormen voor een DMCA-toegangscontroleclaim, omdat de anti-omzeilingsbepaling van de wet maatregelen beoogt die toegang tot een werk voorkomen, niet technische limieten op downloaden of kopiëren nadat toegang is verleend .

• Toegang vs. Kopieercontroles: Apple en Snap stellen dat de DMCA onderscheid maakt tussen 'toegangscontroles' (die beperken wie een werk kan bekijken) en 'kopieercontroles' (die beperken wat er na het bekijken gebeurt). Hun kernpunt: de anti-scraping-maatregelen van YouTube zijn kopieercontroles, geen toegangscontroles .
• Tegenargument van eisers: De makers beweren dat Apple opzettelijk YouTube's 'gecontroleerde streamingarchitectuur' en 'rolling cipher'-technologie heeft omzeild — technische maatregelen die in hun ogen wel degelijk de toegang tot de onderliggende videobestanden reguleren . Ze stellen dat alleen al het kunnen streamen van een video niet betekent dat het publiek onbeperkte toegang heeft om het videobestand te downloaden .
• Een cruciaal precedent: In april 2026 wees een federale rechter in New York het verzoek van AI-muziekgenerator Udio om een soortgelijke DMCA-claim van grote platenmaatschappijen af te wijzen, af. De rechter oordeelde dat de platformbescherming van YouTube wel als toegangscontrole onder Section 1201 zou kunnen kwalificeren — een beslissing die ingaat tegen de argumenten van Apple en Snap . De rechtbank merkte op dat de kwestie verdere feitelijke uitwerking vereist .

Waarom dit ertoe doet: de toekomst van AI-training en de DMCA

Deze rechtszaken vormen een waterscheidingstest voor de vraag of de anti-omzeilingsbepalingen van de DMCA kunnen worden gebruikt om te controleren hoe AI-bedrijven trainingsdata verkrijgen van openbaar toegankelijke online platforms . Twee mogelijke uitkomsten bepalen de inzet:

• Als de rechtbanken Apple's theorie accepteren: DMCA-toegangscontroleclaims zouden grotendeels niet beschikbaar zijn tegen AI-trainingspraktijken die openbare webcontent gebruiken. Bedrijven zouden openbaar zichtbare video's kunnen scrapen zonder aansprakelijkheid voor anti-omzeiling, hoewel standaard claims wegens inbreuk op het auteursrecht mogelijk blijven .
• Als de rechtbanken de theorie van de eisers accepteren: Het omzeilen van elke technische beperking — zelfs een die het aantal kijkers niet beperkt — zou DMCA-aansprakelijkheid kunnen triggeren wanneer deze wordt gebruikt om trainingsdata te verzamelen. Dat zou een aanzienlijk juridisch risico opleggen aan elk AI-bedrijf dat openbaar beschikbare content scrapet zonder toestemming .

De vroege signalen zijn gemengd. De Udio-beslissing suggereert dat sommige rechtbanken bereid zijn DMCA-claims tegen AI-bedrijven door te laten gaan . Maar de zaak Cordova v. Huneault, waarbij een YouTuber andere makers aanklaagde voor het gebruik van stream-ripping-tools, stond toe dat een Section 1201-claim de afwijzingsfase overleefde — een overwinning voor de opvatting dat YouTube's rolling cipher een toegangscontrole is . Ondertussen staat Snap's motie tot afwijzing, ingediend in juni 2026, gepland voor een hoorzitting in juli 2026, wat de eerste belangrijke uitspraak over deze argumenten zou kunnen opleveren .

Vanaf juli 2026 heeft nog geen enkele rechtbank uitspraak gedaan over de moties van Apple of Snap in de YouTube-scraping-zaken. De uitkomst hangt af van hoe rechtbanken de grens interpreteren tussen het controleren van de toegang tot een werk en het controleren van hoe het wordt gebruikt nadat toegang is verleend — een vraag die het juridische landschap voor AI-trainingsdata voor de komende jaren zal bepalen.