Ubotica’s LMI-platform, onthuld in april 2026, stelt satellieten in staat om beelden te analyseren en beslissingen te nemen in de ruimte. De belangrijkste mogelijkheden zijn:
Het platform is ontworpen voor zowel civiele als militaire maritieme beveiliging en richt zich op:
| Traditionele aardobservatie | Ubotica’s Orbital AI |
|---|---|
| Satellieten fungeren als passieve datavangers: ze maken beelden en slaan ze op voor latere verzending. | AI draait direct op de hardware van de satelliet en verwerkt beelden in realtime. |
| Ruwe beelden moeten naar een grondstation worden gestuurd en daarna door analisten worden verwerkt – een proces dat uren tot dagen kan duren. | De satelliet bepaalt zelf wat relevant is, gooit bewolkte of irrelevante pixels weg en stuurt alleen bruikbare intelligentie binnen enkele minuten terug. |
| Satellieten kunnen niet dynamisch herprioriteren; ze volgen een vast taakschema dat vanaf de grond is geüpload. | Satellieten kunnen autonoom bijsturen op basis van wat ze in een baan om de aarde detecteren, een zogenaamde ‘sense-and-respond’- capaciteit. |
| Beperkte bandbreedte: enorme hoeveelheden ruwe data zorgen voor knelpunten bij de verzending. | Verwerking in de ruimte vermindert de datavolume drastisch, wat de vertraging en de kosten van verzending verlaagt. |
De onderliggende technologie van Ubotica, genaamd SPACE:AI, werd in 2020 voor het eerst in de ruimte getest als de eerste versnelde AI-analyse van aardobservatiebeelden aan boord van een satelliet. Sindsdien is de technologie verder verfijnd via missies zoals CogniSAT-6 en samenwerkingen met NASA en ESA.
Met het geld wil Ubotica de commerciële uitrol van LMI versnellen, de verkoop aan overheden en defensie uitbreiden en Orbital AI uitrollen over extra satellietconstellaties.
Ubotica’s LMI-platform, onthuld in april 2026, stelt satellieten in staat om beelden te analyseren en beslissingen te nemen in de ruimte. De belangrijkste mogelijkheden zijn:
Het platform is ontworpen voor zowel civiele als militaire maritieme beveiliging en richt zich op:
| Traditionele aardobservatie | Ubotica’s Orbital AI |
|---|---|
| Satellieten fungeren als passieve datavangers: ze maken beelden en slaan ze op voor latere verzending. | AI draait direct op de hardware van de satelliet en verwerkt beelden in realtime. |
| Ruwe beelden moeten naar een grondstation worden gestuurd en daarna door analisten worden verwerkt – een proces dat uren tot dagen kan duren. | De satelliet bepaalt zelf wat relevant is, gooit bewolkte of irrelevante pixels weg en stuurt alleen bruikbare intelligentie binnen enkele minuten terug. |
| Satellieten kunnen niet dynamisch herprioriteren; ze volgen een vast taakschema dat vanaf de grond is geüpload. | Satellieten kunnen autonoom bijsturen op basis van wat ze in een baan om de aarde detecteren, een zogenaamde ‘sense-and-respond’- capaciteit. |
| Beperkte bandbreedte: enorme hoeveelheden ruwe data zorgen voor knelpunten bij de verzending. | Verwerking in de ruimte vermindert de datavolume drastisch, wat de vertraging en de kosten van verzending verlaagt. |
De onderliggende technologie van Ubotica, genaamd SPACE:AI, werd in 2020 voor het eerst in de ruimte getest als de eerste versnelde AI-analyse van aardobservatiebeelden aan boord van een satelliet. Sindsdien is de technologie verder verfijnd via missies zoals CogniSAT-6 en samenwerkingen met NASA en ESA.
Met het geld wil Ubotica de commerciële uitrol van LMI versnellen, de verkoop aan overheden en defensie uitbreiden en Orbital AI uitrollen over extra satellietconstellaties.