"Als meneer Loekasjenko zegt dat hij niet in deze oorlog wil worden meegesleurd, laat hem dan deze apparatuur verwijderen, laat hem hem uitschakelen," zei Zelensky .

Het ultimatum: één week, vier stations en een directe dreiging

Zelensky gaf Loekasjenko één week om de relaisstations uit te schakelen en te verwijderen . Zijn exacte bewoording liet geen ruimte voor twijfel: "Als hij het niet doet, doen wij het" — expliciet dreigend met eenzijdige Oekraïense militaire actie tegen doelen op Wit-Russisch grondgebied als Minsk naliet te handelen . Oekraïne identificeerde vier relaisstations in Wit-Rusland die offline moesten worden gehaald .

Tijdlijn en uitkomst: een snelle oplossing

Het resultaat was dat de relaisstations op 22 juni werden uitgeschakeld zonder dat Oekraïne de dreigende aanvallen hoefde uit te voeren. Het blijft onduidelijk of de apparatuur is verwijderd of alleen is uitgeschakeld . Zelensky plaatste later op X: "We hebben er alles aan gedaan zodat drie of vier ervan er niet meer zijn" .

Reactie van Rusland: beschuldigingen en waarschuwingen van het militaire bondgenootschap

• Het Kremlin (22 juni) beschuldigde Oekraïne ervan "de soevereiniteit" van een nauwe Russische bondgenoot te bedreigen en verklaarde klaar te staan om "de veiligheid" van Wit-Rusland te waarborgen . Kremlin-woordvoerder Dmitri Peskov noemde het ultimatum een poging om "de voortzetting van de oorlog en de escalatie van spanningen verder aan te wakkeren" en zei dat Poetin en Loekasjenko een ontmoeting planden om de kwestie te bespreken .
• De CSTO (Collectieve Veiligheidsverdragorganisatie, het militaire bondgenootschap van Moskou) gaf op 24 juni een verklaring uit waarin het waarschuwde voor "oplopende grens-spanningen" nadat Kyiv had gedreigd met aanvallen op Wit-Russisch grondgebied .

Reactie van de EU: volledige steun voor het recht van Oekraïne op zelfverdediging

De Europese Commissie sprak duidelijke steun uit voor het Oekraïense standpunt. Woordvoerster Anitta Hipper verklaarde: "Wit-Rusland helpt Rusland zijn agressieoorlog tegen Oekraïne te voeren. Daarom hebben Oekraïners het recht op zelfverdediging" . De EU veroordeelde het ultimatum zelf niet en plaatste het binnen het inherente recht van Oekraïne om zichzelf te verdedigen. Hipper herhaalde dat "Wit-Rusland een facilitator blijft van Ruslands agressieoorlog tegen Oekraïne" .

Wat deze episode onthult over de geopolitieke positie van Loekasjenko

Deze episode illustreert scherp Loekasjenko's onmogelijke evenwichtsoefening tussen Moskou en Kyiv:

• Schijnbare neutraliteit ontmaskerd. Loekasjenko heeft herhaaldelijk beweerd dat Wit-Rusland niet aan de oorlog wil deelnemen, maar de relaisstations bewezen dat Russische militaire infrastructuur openlijk op Wit-Russisch grondgebied opereert met zijn effectieve instemming .
• De druk van Moskou neemt toe. Volgens een rapport van The Wall Street Journal, geciteerd door Meduza, heeft Rusland in 2026 de financiële en politieke druk op Wit-Rusland opgevoerd om het dieper in de oorlog te trekken, waardoor Loekasjenko steeds minder manoeuvreerruimte heeft .
• Kyiv behandelt hem als medeplichtig. Zelensky's ultimatum — en zijn eerdere sanctiepakket tegen Loekasjenko persoonlijk in februari 2026 — geeft aan dat Oekraïne de "we wisten van niets"-excuses van Loekasjenko niet langer accepteert en hem nu rechtstreeks verantwoordelijk houdt .
• Hij zwichtte als eerste. Het stille verwijderen of uitschakelen van de relaisstations op 22 juni, vóór het verstrijken van de deadline, suggereert dat Loekasjenko voor de-escalatie met Oekraïne koos boven volledige naleving van de oorlogsbehoeften van Moskou, althans voorlopig . De Wit-Russische staatsmedia begonnen onmiddellijk met "vredelievende" boodschappen na het ultimatum, wat wijst op een binnenlandse informatiedcampagne om de gevolgen te beheersen .
• Het kernprobleem. Gevangen tussen de ultimatums van Kyiv en de financiële chantage van Moskou, kan Loekasjenko noch volledig deelnemen aan Ruslands oorlog (met risico voor zijn regime en directe Oekraïense vergelding), noch Moskou volledig weigeren (met risico op Russische economische dwang of politieke destabilisatie). Deze episode toont hem die een middenweg kiest — stilzwijgend toegeven aan Kyiv terwijl hij publiekelijk zijn bondgenootschap met Moskou handhaaft .

"Als meneer Loekasjenko zegt dat hij niet in deze oorlog wil worden meegesleurd, laat hem dan deze apparatuur verwijderen, laat hem hem uitschakelen," zei Zelensky .

Het ultimatum: één week, vier stations en een directe dreiging

Zelensky gaf Loekasjenko één week om de relaisstations uit te schakelen en te verwijderen . Zijn exacte bewoording liet geen ruimte voor twijfel: "Als hij het niet doet, doen wij het" — expliciet dreigend met eenzijdige Oekraïense militaire actie tegen doelen op Wit-Russisch grondgebied als Minsk naliet te handelen . Oekraïne identificeerde vier relaisstations in Wit-Rusland die offline moesten worden gehaald .

Tijdlijn en uitkomst: een snelle oplossing

Het resultaat was dat de relaisstations op 22 juni werden uitgeschakeld zonder dat Oekraïne de dreigende aanvallen hoefde uit te voeren. Het blijft onduidelijk of de apparatuur is verwijderd of alleen is uitgeschakeld . Zelensky plaatste later op X: "We hebben er alles aan gedaan zodat drie of vier ervan er niet meer zijn" .

Reactie van Rusland: beschuldigingen en waarschuwingen van het militaire bondgenootschap

• Het Kremlin (22 juni) beschuldigde Oekraïne ervan "de soevereiniteit" van een nauwe Russische bondgenoot te bedreigen en verklaarde klaar te staan om "de veiligheid" van Wit-Rusland te waarborgen . Kremlin-woordvoerder Dmitri Peskov noemde het ultimatum een poging om "de voortzetting van de oorlog en de escalatie van spanningen verder aan te wakkeren" en zei dat Poetin en Loekasjenko een ontmoeting planden om de kwestie te bespreken .
• De CSTO (Collectieve Veiligheidsverdragorganisatie, het militaire bondgenootschap van Moskou) gaf op 24 juni een verklaring uit waarin het waarschuwde voor "oplopende grens-spanningen" nadat Kyiv had gedreigd met aanvallen op Wit-Russisch grondgebied .

Reactie van de EU: volledige steun voor het recht van Oekraïne op zelfverdediging

De Europese Commissie sprak duidelijke steun uit voor het Oekraïense standpunt. Woordvoerster Anitta Hipper verklaarde: "Wit-Rusland helpt Rusland zijn agressieoorlog tegen Oekraïne te voeren. Daarom hebben Oekraïners het recht op zelfverdediging" . De EU veroordeelde het ultimatum zelf niet en plaatste het binnen het inherente recht van Oekraïne om zichzelf te verdedigen. Hipper herhaalde dat "Wit-Rusland een facilitator blijft van Ruslands agressieoorlog tegen Oekraïne" .

Wat deze episode onthult over de geopolitieke positie van Loekasjenko

Deze episode illustreert scherp Loekasjenko's onmogelijke evenwichtsoefening tussen Moskou en Kyiv:

• Schijnbare neutraliteit ontmaskerd. Loekasjenko heeft herhaaldelijk beweerd dat Wit-Rusland niet aan de oorlog wil deelnemen, maar de relaisstations bewezen dat Russische militaire infrastructuur openlijk op Wit-Russisch grondgebied opereert met zijn effectieve instemming .
• De druk van Moskou neemt toe. Volgens een rapport van The Wall Street Journal, geciteerd door Meduza, heeft Rusland in 2026 de financiële en politieke druk op Wit-Rusland opgevoerd om het dieper in de oorlog te trekken, waardoor Loekasjenko steeds minder manoeuvreerruimte heeft .
• Kyiv behandelt hem als medeplichtig. Zelensky's ultimatum — en zijn eerdere sanctiepakket tegen Loekasjenko persoonlijk in februari 2026 — geeft aan dat Oekraïne de "we wisten van niets"-excuses van Loekasjenko niet langer accepteert en hem nu rechtstreeks verantwoordelijk houdt .
• Hij zwichtte als eerste. Het stille verwijderen of uitschakelen van de relaisstations op 22 juni, vóór het verstrijken van de deadline, suggereert dat Loekasjenko voor de-escalatie met Oekraïne koos boven volledige naleving van de oorlogsbehoeften van Moskou, althans voorlopig . De Wit-Russische staatsmedia begonnen onmiddellijk met "vredelievende" boodschappen na het ultimatum, wat wijst op een binnenlandse informatiedcampagne om de gevolgen te beheersen .
• Het kernprobleem. Gevangen tussen de ultimatums van Kyiv en de financiële chantage van Moskou, kan Loekasjenko noch volledig deelnemen aan Ruslands oorlog (met risico voor zijn regime en directe Oekraïense vergelding), noch Moskou volledig weigeren (met risico op Russische economische dwang of politieke destabilisatie). Deze episode toont hem die een middenweg kiest — stilzwijgend toegeven aan Kyiv terwijl hij publiekelijk zijn bondgenootschap met Moskou handhaaft .