Ethereum-belastingdebat laait op: plan om $120 miljoen aan staking-beloningen om te leiden verdeelt de gemeenschap

Waarom het voorstel er is: de financieringscrisis van Ethereum

Het voorstel is een direct antwoord op een groeiend financieringstekort voor de kernontwikkeling van Ethereum. Voormalig coördinator van de kernontwikkeling bij de Ethereum Foundation, Trent Van Epps, waarschuwde in juni 2026 dat het ecosysteem van de kernontwikkeling binnen 3 tot 9 maanden een financieringstekort zou kunnen oplopen. Hij schatte dat er jaarlijks ongeveer $30 miljoen nodig is om clientteams, onderzoekers en coördinatoren te financieren .

De crisis komt door meerdere oorzaken:

• Het Client Incentive Program (CIP) van de Ethereum Foundation — een vierjarig programma dat clientteams financierde via staking — liep in april 2026 af zonder dat er een vervanger is gevonden .
• De EF voert een bezuinigingsstrategie ("Subtraction governance") uit, waarbij de jaarlijkse uitgaven van de schatkist dalen van ~15% naar ~5% tegen 2030 .
• De migratie van transactiekosten naar layer-2-netwerken heeft de inkomsten uit layer-1-transactiekosten, die voorheen publieke goederen ondersteunden, verminderd .

Lesaege's voorstel ziet de chronische onderfinanciering als een coördinatiefout: iedereen profiteert van gedeelde verbeteringen, maar niemand wil betalen, omdat anderen dan kunnen meeliften (free-riders) . Het voorstel probeert dit op te lossen door financiering onderdeel te maken van het protocol zelf.

Hoe het mechanisme zou werken

Het ontwerp voegt twee signalen op protocolniveau toe die validators kunnen instellen :

1. Een herbestemmingspercentage: elke validator geeft een percentage van de staking-beloningen (0% tot 10%) aan dat hij wil herbestemmen.
2. Ontvangeradressen: validators wijzen aan welke slimme contracten of organisaties de herbestemde fondsen ontvangen.

Als een meerderheid van de validators een percentage boven nul aangeeft, wordt dat percentage verplicht voor alle validators, met een maximum van 10% van de staking-beloningen . De ontvangers worden bepaald via een distributiecontract. Executieclients gebruiken eenvoudige mechanismen, zoals de "King-of-the-Hill"- of Condorcet-winnaarsmethode, om de resultaten te aggregeren . Het voorstel bevindt zich nog in de onderzoeks-/forumfase en is nog niet geformaliseerd als EIP; feedback van de gemeenschap bepaalt de volgende stappen .

De kartelzorgen

De al lang bestaande Ethereum-ontwikkelaar Lefteris Karapetsas (oprichter van Rotki) heeft zich publiekelijk tegen het voorstel verzet. Hij stelt dat het risico loopt een kartel van de grootste stakers te creëren dat kan bepalen welke organisaties de herbestemde beloningen ontvangen . De angst is dat grote staking-pools — Lido, Coinbase, Binance en anderen — kunnen samenwerken om geld te sturen naar entiteiten die zij controleren of begunstigen. Dit zou de financiering van publieke goederen van Ethereum feitelijk centraliseren onder invloed van een paar partijen .

Omdat een 51%-meerderheid van de validators een niet-nul percentage voor iedereen verplicht kan maken, kunnen kleinere validators en solo-stakers gedwongen worden om ontvangers te financieren die zij niet hebben gekozen . Critici omschrijven het mechanisme ook als een Ethereum-"belasting" die aan stakers wordt opgelegd zonder expliciete toestemming op gebruikersniveau . Andere ontwikkelaars, waaronder Banteg, hebben gewaarschuwd dat het voorstel politiek in de consensuslaag van Ethereum zou kunnen introduceren .

Huidige status en volgende stappen

Het voorstel bevindt zich in een vroege, niet-bindende fase op het Ethereum Research-forum. Het heeft een intensief debat in de gemeenschap aangewakkerd — voorstanders zeggen dat het een kritiek financieringstekort oplost, terwijl tegenstanders waarschuwen voor bestuurlijke inmenging en kartelrisico. Er is nog geen tijdlijn voor een formeel EIP . De uitkomst hangt af van of de gemeenschap een mechanisme kan ontwerpen dat de kernontwikkeling financiert zonder de macht te concentreren bij de grootste stakers.