De aanhoudende Russische provocaties in Europa wijzen volgens de Italiaanse premier Giorgia Meloni op „een soort nervositeit” in Moskou. Het Kremlin probeert daarmee de aandacht af te leiden van de oorlog in Oekraïne, die volgens haar niet verloopt zoals Rusland had verwacht. Italië’s pro-Oekraïense koers is „nooit veranderd”, benadrukte Meloni: een land dat internationaal invloed wil uitoefenen, moet duidelijk en consequent blijven.
14
De premier bagatelliseerde de ontmoeting van vicepremier Matteo Salvini met de Russische ambassadeur in Milaan. Ook zei zij dat er geen absoluut wettelijk verbod bestaat voor Italiaanse bedrijven om in Rusland actief te zijn, zolang zij de sancties naleven. Volgens Meloni verandert geen van beide punten iets aan de buitenlandse politieke lijn van Rome: steun voor Kyiv.
14
Militaire steun blijft doorlopen
Italië heeft formeel ingestemd met voortzetting van militaire steun aan Oekraïne tot en met 2026.
5 Berichtgeving over een mogelijk dertiende steunpakket van ongeveer € 3 miljard, met onder meer SAMP/T NG-luchtverdedigingsbatterijen, Aster 30-raketten en langeafstandsradars, verdient wel voorzichtigheid. Defensieminister Guido Crosetto zei eind augustus dat zo’n pakket nog niet als formeel besluit was aangenomen.
15
Incidenten in Litouwen en Leipzig
Op 15 september schoot een Italiaanse NAVO-straaljager, die vanuit Litouwen opereerde, een drone neer die het Litouwse luchtruim was binnengedrongen. Crosetto zei dat het toestel „hoogstwaarschijnlijk” uit Rusland kwam. De herkomst en het type — in berichten aangeduid als een Gerbera-drone — waren op dat moment nog geen publiekelijk sluitend forensisch vastgesteld feiten.
2
In Duitsland wees de regering Rusland rechtstreeks aan als verantwoordelijke voor een verijdelde aanval met een explosievendrone op de luchthaven van Leipzig. Berlijn beschouwt die als onderdeel van een systematische hybride campagne; Moskou ontkent betrokkenheid. De Europese Unie omschreef Leipzig als een escalatie op EU-grondgebied. De EU en de NAVO kondigden daarop meer druk en tegenmaatregelen aan.
7
8
Samen versterken deze zaken de Europese zorg dat Moskou de conventionele oorlog in Oekraïne combineert met vormen van druk onder de drempel van een open militair conflict: schendingen van het luchtruim, sabotage en aanvallen op kritieke transportinfrastructuur. Zulke acties kunnen de paraatheid van de NAVO testen, regeringen intimideren en de eensgezindheid van bondgenoten onder druk zetten zonder noodzakelijkerwijs een conventionele confrontatie uit te lokken. Daarom ligt de nadruk in Europa steeds meer op snellere luchtverdediging en anti-dronemiddelen, betere inlichtingen en toeschrijving, weerbare infrastructuur en gecoördineerde diplomatieke en economische gevolgen, in plaats van ieder incident afzonderlijk te behandelen.
1
7