Canada wil C$ 1 biljoen aan investeringen lostrekken — nu moet het nog worden gebouwd

Canada gebruikt zijn eerste Canada Investment Summit vooral als koppelplatform: internationale institutionele beleggers worden samengebracht met grote Canadese projecten. Die projecten moeten de productieve capaciteit vergroten, handelsroutes minder afhankelijk maken van de Verenigde Staten en het chronische tekort aan bedrijfsinvesteringen aanpakken. De bijeenkomst vindt op 14 en 15 september 2026 plaats in Toronto en wordt georganiseerd door premier Mark Carney, CPP Investments en PSP Investments. 315

De kop boven de campagne is ambitieus: C$ 1 biljoen aan totale, gekatalyseerde investeringen in vijf jaar. Het woord gekatalyseerd is cruciaal. Het gaat om investeringen die vanuit publieke, private en institutionele bronnen op gang moeten komen, niet om C$ 1 biljoen aan nieuw buitenlands kapitaal dat al is vastgelegd. In berichtgeving wordt daarnaast een doel van C$ 500 miljard aan nieuw privaat kapitaal genoemd, naast circa C$ 280 miljard aan federale kapitaalinvesteringen en prikkels die verdere investeringen moeten losmaken. 811

Waarom Ottawa dit nu doet

Canada wil zijn economische kwetsbaarheid voor handelsconflicten met de Verenigde Staten verkleinen. Reuters meldde dat de regering meer dan 160 projecten onder de aandacht brengt als onderdeel van een strategie om de economie door een handelsoorlog te loodsen, met nadruk op mijnbouw, energie, technologie en infrastructuur. 1

De officiële doelstelling is nieuwe investeringen versnellen voor nation-building-projecten, economische groei en loopbaankansen. 3 In de praktijk betekent dat: projecten zo concreet en geloofwaardig maken dat langetermijnbeleggers ze daadwerkelijk willen financieren — niet alleen een aantrekkelijke projectencatalogus presenteren.

Daarachter ligt een hardnekkig economisch probleem: zwakke bedrijfsinvesteringen drukken op de economie. Investeerders en critici wijzen daarbij op zware regelgeving, langdurige procedures en onzekerheid over goedkeuringen. 4

Wie er aan tafel zitten

Carney ontvangt de deelnemers samen met CPP Investments en PSP Investments, twee van de grootste Canadese institutionele beleggers. Het doel is wereldwijde investeerders, Canadese topbestuurders en overheidsvertegenwoordigers direct met elkaar in gesprek te brengen. 3

Onder de bevestigde deelnemers bevinden zich volgens Reuters BlackRock-topman Larry Fink, Blackstone-president Jon Gray, Temasek-topman Dilhan Pillay en APG Groep-CEO Annette Mosman. 23

Volgens The Globe and Mail werden circa 250 bestuurders uit de financiële sector verwacht, van bedrijven die gezamenlijk bijna C$ 120 biljoen aan vermogen beheren. Op de ingeziene deelnemerslijst stonden onder meer Berkshire Hathaway, KKR, Mubadala Investment Co. en Norges Bank Investment Management. 20 Bronnen uit overheid en bedrijfsleven meldden bovendien dat meer dan 100 institutionele beleggers uit minstens elf landen werden verwacht. 7

Ook Canadese politici en bedrijfsleiders zijn onmisbaar voor de verkoopronde: Carney, ministers, premiers van provincies en bestuurders presenteren grote projecten uit het hele land. 4

De projecten: van pijpleiding tot datacentrum

Een prospectus van 66 pagina’s dat CBC inzag, telt 167 investeringsmogelijkheden in acht categorieën: conventionele energie, schone energie, mijnbouw en metalen, maritieme en haveninfrastructuur, elektriciteit en nutsvoorzieningen, digitale technologie, geavanceerde productie en vervoer.

Voorbeelden zijn:

• Energie en exportinfrastructuur: een voorgestelde pijpleiding van Alberta naar de kust van British Columbia, een drijvende lng-terminal aan die kust, kernenergieontwikkeling en schone-energieprojecten. 5
• Vervoer en handelscorridors: een voorgestelde hogesnelheidslijn tussen Edmonton en Calgary en haveninfrastructuur, waaronder een geplande uitbreiding in Churchill. 5
• Strategische sectoren: kritieke mineralen, AI en datacentra, geavanceerde productie, aardobservatie per satelliet en defensiegerelateerde investeringen.

De selectie laat zien wat Canada wil vermarkten: grondstoffen, energiesystemen en technologische kennis moeten uitgroeien tot belegbare, op export gerichte activa. Maar een prospectus is slechts een begin. Elk project heeft nog een geloofwaardig verdienmodel, afnemers of afnamecontracten, een financieringsstructuur, vergunningen en een uitvoerbaar bouwplan nodig.

Grote bedragen van Canadese financiële instellingen

Rond de top hebben Canadese financiële instellingen forse toezeggingen gedaan. Die kunnen krediet, underwriting, advies en cofinanciering opleveren, maar betekenen niet automatisch dat er al nieuw eigen vermogen in een concreet project zit.

• TD kondigde een vijfjarige inzet van C$ 150 miljard aan voor kredietverlening, underwriting, advies en andere financieringsactiviteiten in sectoren die relevant zijn voor de Canadese groei. 21
• Scotiabank beloofde meer dan C$ 100 miljard aan financiering om Canadese bedrijven te helpen uitbreiden. 21
• BMO wil in tien jaar tijd tot C$ 70 miljard mobiliseren via commercieel kapitaal voor cruciale sectoren, waaronder elektriciteitsproductie, pijpleidingen, vervoersinfrastructuur en AI-rekenkracht.
• Sun Life en BMO zegden volgens The Wall Street Journal C$ 75 miljard aan privaat kapitaal toe voor de Canadese infrastructuurimpuls.
• RBC lanceerde RBCx Growth Fund I van C$ 1,4 miljard, vooral bedoeld voor directe late-stage-aandeleninvesteringen in Canadese technologiebedrijven.

Deze bedragen onderstrepen steun vanuit de binnenlandse financiële sector. Ze moeten echter worden gelezen als beschikbare financieringsruimte of meerjarige mobilisatiedoelen, totdat per project een bedrag, investeerder en financiële afronding bekend zijn.

Wanneer wordt dit meer dan een grote belofte?

De echte graadmeter is niet de gastenlijst, de omvang van hun beheerd vermogen of een reeks intentieverklaringen. Het gaat om de uitvoering.

Signalen dat geld werkelijk gaat stromen

De overtuigendste bewijzen zijn:

• bindende aandeleninvesteringen of schuldmandaten voor benoemde projecten;
• commerciële afnameovereenkomsten en klantcontracten;
• duurzame afspraken met inheemse gemeenschappen en rechthebbenden;
• federale en provinciale vergunningen;
• definitieve investeringsbeslissingen, financiële afronding en een start van de bouw;
• daadwerkelijke kapitaaluitgaven in de daaropvolgende kwartalen.

De risico’s die beleggers zullen wegen

De Canadese propositie kent flinke uitvoeringsrisico’s. Versnipperde regelgeving, onzekere goedkeuringstrajecten en vrees voor beleidswijzigingen gelden in de berichtgeving als belangrijke zorgen. Grote projecten kunnen daarnaast worden geraakt door milieutoetsen, rechtszaken, duurdere bouw, tekorten aan arbeidskrachten of elektriciteit en onzekere vraag.

Handelsspanningen zijn daarbij een dubbelzinnig signaal. Ze versterken de reden voor nieuwe exportroutes en commerciële relaties buiten de VS, maar maken grensoverschrijdende ketens en rendementen ook minder voorspelbaar. Canada zou begin september invoertarieven van 15%, 25% en 50% opleggen op ongeveer C$ 28 miljard aan Amerikaanse import.

De termijn om op te letten

De top zelf is het begin van een transactietraject, geen bewijs dat het doel van C$ 1 biljoen al gefinancierd is. Ottawa hanteert een horizon van vijf jaar. 3

De belangrijkste periode ligt daarom in de komende 6 tot 18 maanden. Beleggers en publiek moeten per project kunnen zien: wie investeert, welk bedrag is vastgelegd, welke voorwaarden resteren, of vergunningen binnen zijn en wanneer de bouw begint. Tot die tijd is de nuchtere lezing dat Canada een groot platform heeft opgetuigd om kapitaal aan te trekken. Of dat C$ 1 biljoen oplevert, wordt beslist door de uitvoering.