Chinese inflatie loopt op door energie, niet door sterkere consumptie

De Chinese inflatie trok in augustus aan, maar dat betekent niet dat huishoudens plotseling meer zijn gaan uitgeven. De stijging kwam vooral door hogere energieprijzen en andere grondstofkosten, terwijl de onderliggende binnenlandse vraag volgens de berichtgeving zwak bleef.

De consumentenprijsindex (CPI) steeg met 0,8% op jaarbasis, tegen 0,5% in juli en precies in lijn met de verwachtingen. De producentenprijsindex (PPI) — een maatstaf voor prijzen die fabrikanten ontvangen — nam met 3,8% toe. Dat was sneller dan de 3,5% in juli en hoger dan de mediaanverwachting van 3,6% in een Reuters-peiling. 7

Hogere energieprijzen stuwen beide indices

De belangrijkste verklaring ligt aan de kostenzijde. Door leveringsrisico's rond de oorlog in het Midden-Oosten en verstoringen van scheepvaartroutes bleven energieprijzen hoog. Dat verhoogde de kosten voor de industrie en droeg ook bij aan de snellere stijging van de consumentenprijzen. 7

Vooral de PPI reageert sterk op zulke schokken, omdat energie een basisinput is in vrijwel elke industriële productieketen. Hogere mondiale grondstofprijzen en een sterke vraag vanuit de hightechindustrie gaven de producentenprijzen eveneens steun. 9

Daarmee is de aard van de inflatie belangrijker dan het kopcijfer alleen: energiegedreven prijsstijgingen maken het leven en produceren duurder, maar bewijzen niet dat de vraag van Chinese huishoudens breed aantrekt.

Snellere inflatie dan in juli

In juli waren beide prijsmeters juist afgezwakt. De CPI steeg toen met 0,5% op jaarbasis en de PPI met 3,5%; beide uitkomsten vielen lager uit dan economen hadden verwacht. 3

De augustusdata draaiden die afkoeling deels terug:

• CPI: +0,8% op jaarbasis, tegenover +0,5% in juli en in lijn met de marktverwachting. 7
• PPI: +3,8% op jaarbasis, tegenover +3,5% in juli en boven de verwachte +3,6%. 7

Maar de versnelling zegt dus vooral iets over oplopende inputkosten. Berichtgeving rond de cijfers bleef wijzen op een gematigde onderliggende vraag in eigen land. 7

Exporten vangen zwakke binnenlandse bestedingen op

De Chinese economie blijft daardoor onevenwichtig. Een Reuters-peiling voorafgaand aan de handelscijfers ging uit van een uitvoergroei van 25% op jaarbasis in augustus, na 23,9% in juli. De buitenlandse vraag zou zo een belangrijke steunpilaar blijven terwijl consumptie zwak is en de vastgoedsector onder druk staat. 17

Ook de activiteitencijfers over juli pasten in dat beeld. De industriële productie groeide met 4,5% op jaarbasis, minder snel dan verwacht. Reuters beschreef de economie als nog altijd afhankelijk van export om de trage consumptie en investeringen te compenseren.

Dat creëert een economie met twee snelheden: exportgerichte fabrieken kunnen productie en werkgelegenheid ondersteunen, maar dat vertaalt zich niet automatisch in meer vertrouwen en hogere uitgaven van huishoudens.

Lastige afweging voor Beijing

Voor de Chinese beleidsmakers is de combinatie ongemakkelijk. Hogere energieprijzen drijven de gemeten inflatie én de kosten voor bedrijven op, terwijl de binnenlandse vraag slap blijft. Als die kosten hoog blijven, kunnen zij de koopkracht van huishoudens en de winstmarges van bedrijven juist onder druk zetten, in plaats van gezonde, vraaggedreven inflatie te creëren.

Beijing moet daarom een balans vinden: consumptie en vertrouwen stimuleren zonder uitsluitend nog meer industriële capaciteit op te bouwen, en tegelijk de zwakte in de vastgoedsector en de onzekerheid over de buitenlandse vraag beheersen. Sterke export biedt op korte termijn steun, maar maakt de economie ook gevoeliger voor handelsconflicten en een terugval van de vraag in het buitenland. 17

De inflatiecijfers van augustus zijn dan ook beter te lezen als een opleving van inflatie door hogere kosten dan als een beslissende ommekeer in de Chinese binnenlandse economie. Voor een duurzamer herstel is een aanhoudende groei van de bestedingen door huishoudens nodig — niet alleen duurdere energie en grondstoffen.