Waarom grote vermogensbeheerders opnieuw goud kopen na de terugval

De koersdaling van goud heeft niet alle grote beleggers naar de uitgang gejaagd. Amundi, Pictet Asset Management, Robeco Institutional Asset Management en Fidelity International hebben posities die eerder dit jaar waren afgebouwd opnieuw vergroot. Hun inzet: de langetermijnfunctie van goud als bescherming in een portefeuille blijft overeind, ook bij een strenger Amerikaans rentebeleid. 1

De terugval kopen, niet de top najagen

Goud bereikte in januari een recordniveau van bijna US$ 5.600 per troy ounce, voordat de prijs terugviel. Amundi heeft goud gekocht met de verwachting dat de prijs eind dit jaar weer US$ 5.000 per ounce bereikt. Dat ligt nog onder de januaripiek, maar laat zien dat de vermogensbeheerder de correctie als een koopkans ziet — niet als het einde van de bredere beleggingscase. 1

De gedachtegang draait vooral om spreiding en weerbaarheid. Genoemde steunpilaren zijn hardnekkige inflatiezorgen, aankopen door centrale banken, oplopende begrotingstekorten, geopolitieke onzekerheid en een mogelijke afname van de afhankelijkheid van de Amerikaanse dollar. Vanuit dat perspectief is goud geen belegging voor lopend inkomen, maar een verzekering voor situaties waarin beleid, staatsschulden of valuta’s meer risico gaan vormen. 1 5

Robeco-portefeuillemanager Arnout van Rijn omschreef goud als een veel breder geaccepteerde portefeuillebelegging, in plaats van een nicheallocatie. 8

Waarom een strenge Fed de positieve visie niet wegneemt

Een havikachtige Federal Reserve en hoge reële rentes — rente na inflatie — zijn normaal gesproken ongunstig voor goud. Fysiek goud keert immers geen rente of coupon uit. Hogere reële rentes verhogen dus de alternatieve kosten van goudbezit. Verwachtingen van verdere renteverhogingen en een sterkere dollar kunnen de goudprijs opnieuw onder druk zetten.

De vermogensbeheerders die hun blootstelling herstellen, lijken te denken dat een groot deel van die tegenwind al in de daling vanaf het recordniveau is verwerkt. Hun boodschap is niet dat rente er niet meer toe doet. Wel dat de structurele redenen om goud aan te houden op een langere beleggingshorizon zwaarder kunnen wegen dan deze conjuncturele druk. 1 5

De recente handel van Fidelity maakt dat onderscheid duidelijk. Een portefeuillemanager van Fidelity International verdubbelde de goudallocatie van een fonds in drie weken tot de zelfopgelegde grens van 5%, onder verwijzing naar onzekerheid rond Fed-beleid. De manager stelde ook dat een verder verlies van de veiligehavenstatus van de dollar reden kan zijn om een hogere limiet te overwegen. 2

Wat Amundi’s doel van US$ 5.000 wel en niet betekent

Amundi’s gemelde verwachting van US$ 5.000 per ounce aan het einde van het jaar is een specifiek koersdoel van één institutionele belegger — geen marktconsensus en geen garantie. 1

Het doel weerspiegelt de overtuiging dat de argumenten voor een strategische goudallocatie kunnen aanhouden, zelfs wanneer het monetaire beleid restrictief blijft. Het neemt de risico’s op korte termijn door veranderende renteverwachtingen, reële rentes, de dollar of beleggerspositionering niet weg. Voor beleggers is het nuttig om een strategische allocatiebeslissing en een kortetermijnkoersverwachting apart te beoordelen: beide kunnen dezelfde richting aanwijzen, maar hoeven niet op hetzelfde moment uit te komen.

Wat hernieuwde goudvraag kan betekenen voor mijnbouwaandelen

Aandelen van goudmijnbedrijven hebben doorgaans operationele hefboomwerking op de goudprijs. Stijgt de gerealiseerde goudprijs terwijl de productiekosten en instandhoudingskosten relatief stabiel blijven, dan kan de extra omzet per ounce zich vertalen in grotere marges en meer kasstroom. Bij een dalende goudprijs werkt dat mechanisme de andere kant op.

Die relatie is echter niet perfect. Productievolumes, ertskwaliteit, terugwinningspercentages, energie- en loonkosten, investeringen, hedging, financiering en politieke omstandigheden kunnen in een bepaalde periode minstens zo bepalend zijn als de goudprijs.

Eldorado Gold: prijssteun vraagt ook om kostendiscipline en uitvoering

Eldorado Gold meldde voor het tweede kwartaal van 2026 goudverkopen van 102.691 ounces tegen een gemiddelde gerealiseerde prijs van US$ 4.379 per ounce. Het bedrijf handhaafde, exclusief de projecten Skouries en McIlvenna Bay, zijn verwachtingen voor productie, contante kosten en all-in sustaining costs. 13

Een aanhoudend hogere goudprijs zou de omzet per ounce ondersteunen. Maar het beleggingsresultaat blijft ook afhangen van kostenbeheersing en het waarmaken van productie- en projectplannen.

Pan American Silver: blootstelling aan twee metalen en uitvoering

De economie van Pan American Silver wordt bepaald door zowel goud als zilver. Het bedrijf verwachtte dat de goudproductie over heel 2026 aan de onderkant van de bandbreedte van 700.000 tot 750.000 ounces uitkomt. De all-in sustaining costs van het goudsegment zouden door productie-effecten richting de bovenkant van de prognose gaan. 8

Daarmee is het aandeel niet alleen gevoelig voor de richting van goud, maar ook voor de zilverprijs en voor de vraag of het bedrijf zijn productie- en kostendoelen haalt.

Aura Minerals: meer groeipotentieel, maar ook meer bedrijfsspecifiek risico

Aura Minerals rapporteerde groei in productie en omzet, naast een aanzienlijke gevoeligheid voor de goudprijs. De resultaten laten ook zien waarom mijnbouwers als operationele bedrijven moeten worden beoordeeld en niet louter als plaatsvervanger voor goud: de uitvoering van de productieplannen en het effect van goudhedges kunnen de gerapporteerde prestaties sterk beïnvloeden. 17

De risico’s voor goudkopers

Juist de factoren die goud aantrekkelijk maken als hedge, kunnen ook voor forse schommelingen zorgen. Een sterkere dollar, hogere reële rentes of een verdere verstrakking van de Fed-verwachtingen kunnen niet-renderend goud op korte termijn minder aantrekkelijk maken. 1

Technische prijsniveaus uit marktcommentaar zijn vooral hulpmiddelen voor risicobeheer, geen economische voorspellingen. Ze geven aan waar handelaren op letten, maar bepalen niet de fundamentele waarde van goud en bieden geen zekerheid dat steun- of weerstandsniveaus standhouden.

Conclusie

Grote vermogensbeheerders bouwen hun goudblootstelling weer op omdat zij de verkoopgolf zien als een kans om portefeuilleverzekeringen tegen inflatie, begrotingsstress, geopolitieke schokken en onzekerheid rond de dollar te herstellen. Niet omdat een strenge Fed ineens irrelevant zou zijn. Amundi’s koersdoel van US$ 5.000 voor eind dit jaar vat die constructieve visie samen. 1

Voor beleggers die naar mijnbouwers kijken, is hernieuwde institutionele vraag naar goud potentieel gunstig, maar het is slechts één factor. De goudprijs doet ertoe; kosten, productie, hedging, kapitaaldiscipline en landenrisico bepalen vervolgens hoeveel van een beweging in de goudprijs daadwerkelijk bij de winst van een mijnbouwbedrijf terechtkomt.