Wat we weten over de dodelijke overstroming tussen Nepal en Tibet

De ramp van 26 augustus 2026 was een uitzonderlijk snelle overstroming in het Nepalese district Rasuwa en het aangrenzende Tibetaanse gebied van China. Een massa water, modder, rotsen en ijs kwam terecht in het riviersysteem van de Lhende en de Bhote Koshi. Daardoor ontstond een verwoestende vloedgolf die dorpen en vitale infrastructuur meesleurde voordat het water verder stroomafwaarts trok via de Trishuli-corridor. 17

Dodental en aantal vermisten

De cijfers veranderden voortdurend terwijl autoriteiten lichamen bergen, overlevenden evacueren en meldingen uit afgelegen berggebieden controleren.

Op 28 augustus meldde de Nepalese rampenautoriteit 538 doden en 977 vermisten in Nepal. De Nepalese politie stelde het dodental later bij naar 553. China meldde vijf doden en 558 vermisten in de Tibetaanse regio. In berichtgeving over beide zijden van de grens werden in totaal meer dan 1.500 vermisten genoemd. Die aantallen zijn afkomstig van verschillende instanties en moeten daarom niet worden gezien als één definitieve eindstand.

Volgens Associated Press zijn zeker 150 gewonden naar ziekenhuizen in Kathmandu en de getroffen Nepalese districten gebracht. Een volledig samengevoegd aantal gewonden was in de beschikbare berichtgeving nog niet bekend.

Nepal meldde dat op 28 augustus 3.253 mensen per helikopter waren gered. Reddingsaantallen verschilden per update en locatie; dit is dus het door de autoriteiten gemelde aantal op dat moment en geen definitieve totaaltelling.

Buitenlanders en Amerikanen vermist

De overstroming trof een route die wordt gebruikt door trekkers, pelgrims, toeristen en reizigers die de grens oversteken. Volgens meldingen waren mensen uit meer dan 30 landen vermist. In een latere update werden meer dan 500 buitenlandse staatsburgers als vermist opgegeven.

Ongeveer 90 Amerikanen zouden vermist zijn. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken meldde dat vijf Amerikanen waren gered en zei, volgens de door NPR aangehaalde berichtgeving, geen bevestigde Amerikaanse doden te kennen.

Er was geen betrouwbare openbare informatie beschikbaar waarmee individuele vermiste Amerikaanse reizigers konden worden geïdentificeerd of persoonlijke verhalen konden worden geverifieerd. Uitgevallen communicatie, weggespoelde wegen en onvolledige passagiers- en trekkingregistraties maakten het voor families en autoriteiten moeilijk om vast te stellen of mensen veilig waren. Het Nepalese ministerie van Buitenlandse Zaken richtte een Emergency Control Room op om informatie te controleren en consulaire hulp aan getroffen buitenlanders te coördineren.

Waar sloeg het noodweer toe?

De ramp begon bij de Lhende-rivier in Rasuwa, nabij de grens tussen Nepal en China. Vervolgens trok het water door de Bhote Koshi en de Trishuli, waarbij gemeenschappen langs de rivier en belangrijke verbindingen stroomafwaarts werden getroffen. De Nepalese regering meldde schade in de districten Rasuwa, Nuwakot, Dhading en Gorkha.

Woningen, dorpen, wegen, bruggen, scholen, grensvoorzieningen en waterkrachtprojecten raakten beschadigd of werden volledig verwoest. Ook werden veel mensen ontheemd, kwam het verkeer grotendeels stil te liggen en raakten gemeenschappen geïsoleerd. Volgens één verslag werden zeker 19 bruggen en ongeveer 40 kilometer weg vernield of weggespoeld.

De omvang van de vloedgolf was uitzonderlijk. Op sommige plaatsen zouden golven bijna 9 meter hoog zijn geweest. In een stroomafwaarts gelegen gebied steeg het waterpeil volgens meldingen met maar liefst negen meter in slechts 30 minuten. De verwoestende water- en modderstroom trok kilometers verder en bleef dus niet beperkt tot de plek waar de instorting begon.

Wat veroorzaakte de overstroming?

De precieze opeenvolging van gebeurtenissen werd nog onderzocht. De Nepalese National Disaster Risk Reduction and Management Authority sprak van een ‘gletsjergerelateerde overstroming’ na een aardverschuiving op ongeveer 20 kilometer ten noordoosten van een grensovergang tussen Nepal en China. Chinese meldingen beschreven modderstromen in Tibet die verband hielden met het instorten van een gletsjer.

De voorlopige verklaring is dat een massa ijs en rots instortte in het bergachtige riviersysteem. Daardoor werd het water tijdelijk geblokkeerd of plotseling verplaatst, waarna een geconcentreerde stroom van water en puin stroomafwaarts raasde. De aangeleverde bronnen bevestigen de exacte aanleiding echter nog niet volledig. In eerste berichten werd ook een aardbeving als mogelijke oorzaak genoemd, maar latere analyses plaatsten daar vraagtekens bij.

Autoriteiten waarschuwden dat water achter nieuwe blokkades of in meren die door aardverschuivingen waren ontstaan, opnieuw gevaarlijke overstromingen of een plotselinge dambreuk kon veroorzaken. Nepal en China bleven de rivieren en het instabiele terrein tijdens de reddingsoperatie bewaken.

Reddingsoperatie van Nepal, China en de Verenigde Staten

Nepal zette politie, militairen, rampenteams, lokale overheden en gezondheidsdiensten in voor zoekacties, evacuaties, medische noodhulp en het uitdelen van hulpgoederen. De regering zei ook te werken aan herstel en wederopbouw en deed een beroep op internationale steun nu de omvang van de schade duidelijker werd. 17

Chinese autoriteiten voerden reddingsoperaties uit aan de Tibetaanse kant, vooral rond Gyirong County en de grenspost van Gyirong. Tegelijk hielden zij de risico’s van modderstromen en nieuwe overstromingen vanuit meren in de gaten. Een dikke laag sediment en beschadigde toegangswegen bemoeilijkten de toegang tot sommige gebieden.

De Verenigde Staten betuigden hun medeleven, zeiden de situatie nauwlettend te volgen en stuurden een adviseur voor rampenbestrijding naar de regio. Het ministerie van Buitenlandse Zaken kondigde daarnaast 500.000 dollar aan hulp aan via Catholic Relief Services. Dat geld is bedoeld voor noodopvang, hulpgoederen en ondersteuning op het gebied van water, sanitatie en hygiëne. 4

Waarom de cijfers niet goed op elkaar aansluiten

De ramp trof afgelegen valleien aan beide kanten van een internationale grens. Wegen en communicatienetwerken raakten beschadigd. Bovendien telden instanties verschillende groepen op verschillende momenten: bevestigde doden, officieel vermisten, toeristen van wie de verblijfplaats onbekend was en inwoners of werknemers van wie nog geen bevestiging van hun lot was ontvangen.

De vroege cijfers moeten daarom niet worden gelezen als één definitieve eindstand, maar als een reeks officiële schattingen die tijdens de reddingsoperatie in beweging blijven. De Nepalese melding van 538 doden en 977 vermisten, het latere politiecijfer van 553 doden, de afzonderlijke cijfers uit Tibet, het regionale totaal van meer dan 1.500 vermisten en de schattingen over buitenlandse staatsburgers beschrijven samen een ramp waarvan de omvang nog wordt vastgesteld. Verdere zoekacties en identificatie van slachtoffers kunnen de aantallen nog veranderen.