De kern van de crisis is een langdurige verstoring van scheepvaart en aanbod: Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 519 miljoen vaten zijn afgenomen. Diesel is het scherpste alarmsignaal.
Gepubliceerd doorBewerkt met GPT-5.6 LunaAfbeeldingen gegenereerd met GPT Image 1.5
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: What is driving the global oil-market crisis as the Strait of Hormuz remains closed for a third month— including Iran’s refusal to reopen it. Article summary: The crisis is primarily a prolonged physical supply disruption compounded by a political impasse: closure of the Strait of Hormuz has constrained Gulf exports and refinery feedstock, while Iran’s conditions for reopening. Topic tags: general, government, news, general web, user generated. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermar
De wereldwijde oliecrisis wordt veroorzaakt door een fysieke aanbodschok die is vastgelopen in een diplomatieke impasse. Iraanse aanvallen en dreigementen tegen de scheepvaart hebben een groot deel van het verkeer door de Straat van Hormuz vrijwel stilgelegd. Teheran zegt bovendien dat de vaarroute pas volledig opengaat als Washington zijn beleid tegenover Iran wijzigt.
De markt spreekt daardoor steeds meer zijn buffers aan. De eerste en meest zichtbare druk ontstaat niet alleen bij ruwe olie, maar vooral bij geraffineerde producten — met diesel als belangrijkste knelpunt.
De Straat van Hormuz is de belangrijkste maritieme doorgang voor olie- en gasexporten uit de Perzische Golf. Nadat Amerikaanse en Israëlische militaire operaties tegen Iran eind februari 2026 begonnen, verklaarden Iraanse strijdkrachten de zeestraat op 4 maart gesloten. Schepen die toch probeerden door te varen, werden bedreigd of aangevallen. Het commerciële scheepvaartverkeer nam vervolgens sterk af.
Dat is van groot belang omdat alternatieve routes de capaciteit en exportstromen die normaal door Hormuz lopen niet snel kunnen vervangen. Zelfs wanneer sommige ladingen nog hun bestemming bereiken, maken aanvallen, maritieme blokkades en onzekerheid over veilige doorgang een veel groter deel van het regionale aanbod voor de markt onbetrouwbaar of feitelijk onbeschikbaar.
De blokkade is niet alleen een operationeel probleem. Ze is rechtstreeks verbonden met onderhandelingen over de oorlog en de Amerikaanse militaire aanwezigheid in de regio.
Iran heeft onder meer het beëindigen van de Amerikaanse blokkade, het opheffen van oliesancties, het vrijgeven van bevroren tegoeden en compensatie of herstelbetalingen geëist voordat de vaarroute weer opengaat. Amerikaanse functionarissen hebben intussen aangegeven dat de maritieme druk onbeperkt kan worden voortgezet. Teheran houdt vast aan het standpunt dat de zeestraat dicht blijft totdat Washington zijn koers wijzigt.
Zo ontstaat een zichzelf versterkende vicieuze cirkel: hoe langer de politieke impasse duurt, hoe meer voorraden en logistieke speelruimte worden opgebruikt. En hoe verder de markt verslechtert, hoe groter de economische en strategische prijs van een mislukte oplossing wordt.
Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 3 miljoen vaten per dag zijn gedaald. In totaal gaat het om circa 519 miljoen vaten. 5
7
9
Dat betekent niet dat de wereld op het punt staat elke opgeslagen hoeveelheid olie op te maken. Het laat wel zien dat voorraden nu worden ingezet om ontbrekende of vertraagde aanvoer te compenseren. Elke extra daling verkleint de buffer die normaal gesproken een volgende verstoring kan opvangen.
Als het tempo van de afbouw aanhoudt, kunnen de voorraden in OESO-landen volgens Citi tegen het einde van 2027 dalen tot ongeveer 70 dagen aan verbruik. Een vergelijkbaar niveau werd bereikt tijdens de tweede oliecrisis van de jaren zeventig. De prognose blijft voorwaardelijk: hervatting van de scheepvaart of aanpassingen in vraag en aanbod kunnen het beeld aanzienlijk veranderen. 7
9
Het belangrijkste marktsignaal komt momenteel uit de markt voor middeldistillaten, zoals diesel en gasolie. Raffinaderijen hebben betrouwbare aanvoer van ruwe olie, toegang tot transport en goed functionerende infrastructuur nodig. De verstoring rond Hormuz zet alle drie onder druk.
Het Internationaal Energieagentschap (IEA) verwacht dat de verwerking van ruwe olie door raffinaderijen in het tweede kwartaal van 2026 met 4,5 miljoen vaten per dag daalt. Het agentschap verwijst daarbij naar schade aan infrastructuur, exportbeperkingen en een kleinere beschikbaarheid van grondstoffen. Tegelijkertijd blijven raffinagemarges historisch hoog, gesteund door recordhoge prijsverschillen voor middeldistillaten. De voorraden op land in OESO-landen daalden met 146 miljoen vaten; zichtbare voorraden buiten de OESO namen nog eens met 24 miljoen vaten af. 10
Reuters meldde daarnaast dat de Europese dieselraffinagemarges boven 60 dollar per vat uitkwamen. In de Verenigde Staten bereikte de zogenoemde 3-2-1 crack spread in juli een record van 64,58 dollar per vat. Die maatstaf wordt vaak gebruikt als indicatie voor de winstgevendheid van raffinaderijen. 2
Dat verschil is belangrijk voor huishoudens en bedrijven. Een tekort aan ruwe olie kan benzine en kerosine duurder maken, maar schaarste aan diesel werkt door in wegtransport, scheepvaart, landbouw, bouw, industrie en noodstroomvoorzieningen. Daardoor kan de economische schade zich verbreden, zelfs wanneer de prijs van ruwe olie stabiliseert.
De Iraanse eis om sancties te versoepelen is geen losstaand detail, maar onderdeel van het conflict over de heropening. Zolang de sancties van kracht blijven, hangt de terugkeer van Iraanse olie af van een bredere politieke overeenkomst en niet alleen van het hervatten van de scheepvaart.
Daardoor wordt het herstel van het aanbod trager en onzekerder. De markt moet niet alleen inschatten of tankers door Hormuz kunnen varen, maar ook of Iraanse olie kan worden verkocht, gefinancierd, verzekerd en geleverd onder de voorwaarden van een eventuele regeling. De beschikbare bronnen ondersteunen het politieke verband tussen sancties en heropening, maar geven geen precieze hoeveelheid vaten die uitsluitend door sancties verloren gaat.
Het vertrek van de Verenigde Arabische Emiraten uit de OPEC op 1 mei geeft Abu Dhabi meer ruimte om de productie buiten het quotakader van de organisatie op te voeren. Reuters meldde dat de productie van de VAE in 2027 boven 5 miljoen vaten per dag kan uitkomen. Het IEA voorziet een niveau van ongeveer 5,2 miljoen vaten per dag. 17
De staatsoliemaatschappij ADNOC werkt bovendien aan logistieke alternatieven, waaronder een shuttlesysteem om ruwe olie over de zeestraat te vervoeren en een uitbreiding van de vloot. 17
Die capaciteit kan op middellange termijn verlichting bieden, maar vormt geen directe oplossing. Nieuwe productie kost tijd. Bovendien heeft extra ruwe olie weinig effect als exporttrajecten onveilig blijven of raffinaderijen niet over de juiste grondstoffen beschikken. De uitbreiding van de VAE kan het vooruitzicht verbeteren zodra het transport normaliseert, maar kan een aanhoudende blokkade niet zelfstandig compenseren.
Een duurzame oplossing moet meer omvatten dan alleen het formeel toestaan van scheepvaart door Hormuz. De markt heeft ook het volgende nodig:
De gunstigere scenario's van Citi gaan ervan uit dat diplomatieke vooruitgang de aanvoer geleidelijk op gang brengt. In een eerder scenario beschreef Citi een heropening waarbij de voorraden van ruwe olie en geraffineerde producten eerst nog sterk zouden dalen. De Brentprijs zou pas dalen wanneer de normale stromen terugkeren. 11
Daarom kan een aangekondigd staakt-het-vuren of een beperkte overeenkomst over scheepvaart wel de risicopremie verlagen, zonder dat de brandstofmarkt meteen terugkeert naar normaal. De beschikbaarheid van diesel en het herstel van voorraden zullen waarschijnlijk achterlopen op de eerste tekenen van politieke vooruitgang.
De oliecrisis heeft drie onderling verbonden oorzaken: een fysieke blokkade op een cruciale scheepvaartroute, een politiek conflict dat een snelle heropening verhindert en een afname van de voorraden waardoor elke extra week zwaarder weegt.
De olieprijs is de meest zichtbare graadmeter, maar diesel is het scherpere waarschuwingssignaal. De markt herwaardeert olie niet alleen; ze verbruikt ook de voorraden en logistieke flexibiliteit die tijdelijke verstoringen normaal gesproken beheersbaar maken.
Als Hormuz opengaat en handelsbeperkingen worden versoepeld, kan het aanbod zich geleidelijk herstellen. Blijft de impasse voortduren, dan dreigt de crisis eerder uit te groeien tot een bredere schok op de markt voor geraffineerde brandstoffen dan tot een kortstondige stijging van de Brentprijs.
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
De kern van de crisis is een langdurige verstoring van scheepvaart en aanbod: Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 519 miljoen vaten zijn afgenomen.
De kern van de crisis is een langdurige verstoring van scheepvaart en aanbod: Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 519 miljoen vaten zijn afgenomen. Diesel is het scherpste alarmsignaal. Schade aan infrastructuur, minder beschikbare ruwe olie en beperkte exportmogelijkheden zetten raffinaderijen en markten voor middeldistillaten zwaar onder druk.
Een diplomatieke overeenkomst kan de scheepvaart geleidelijk herstellen, maar Iran koppelt heropening aan onder meer het beëindigen van de Amerikaanse blokkade, sanctieverlichting en compensatie.
De kern van de crisis is een langdurige verstoring van scheepvaart en aanbod: Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 519 miljoen vaten zijn afgenomen. Diesel is het scherpste alarmsignaal.
Gepubliceerd doorBewerkt met GPT-5.6 LunaAfbeeldingen gegenereerd met GPT Image 1.5
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: What is driving the global oil-market crisis as the Strait of Hormuz remains closed for a third month— including Iran’s refusal to reopen it. Article summary: The crisis is primarily a prolonged physical supply disruption compounded by a political impasse: closure of the Strait of Hormuz has constrained Gulf exports and refinery feedstock, while Iran’s conditions for reopening. Topic tags: general, government, news, general web, user generated. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermar
De wereldwijde oliecrisis wordt veroorzaakt door een fysieke aanbodschok die is vastgelopen in een diplomatieke impasse. Iraanse aanvallen en dreigementen tegen de scheepvaart hebben een groot deel van het verkeer door de Straat van Hormuz vrijwel stilgelegd. Teheran zegt bovendien dat de vaarroute pas volledig opengaat als Washington zijn beleid tegenover Iran wijzigt.
De markt spreekt daardoor steeds meer zijn buffers aan. De eerste en meest zichtbare druk ontstaat niet alleen bij ruwe olie, maar vooral bij geraffineerde producten — met diesel als belangrijkste knelpunt.
De Straat van Hormuz is de belangrijkste maritieme doorgang voor olie- en gasexporten uit de Perzische Golf. Nadat Amerikaanse en Israëlische militaire operaties tegen Iran eind februari 2026 begonnen, verklaarden Iraanse strijdkrachten de zeestraat op 4 maart gesloten. Schepen die toch probeerden door te varen, werden bedreigd of aangevallen. Het commerciële scheepvaartverkeer nam vervolgens sterk af.
Dat is van groot belang omdat alternatieve routes de capaciteit en exportstromen die normaal door Hormuz lopen niet snel kunnen vervangen. Zelfs wanneer sommige ladingen nog hun bestemming bereiken, maken aanvallen, maritieme blokkades en onzekerheid over veilige doorgang een veel groter deel van het regionale aanbod voor de markt onbetrouwbaar of feitelijk onbeschikbaar.
De blokkade is niet alleen een operationeel probleem. Ze is rechtstreeks verbonden met onderhandelingen over de oorlog en de Amerikaanse militaire aanwezigheid in de regio.
Iran heeft onder meer het beëindigen van de Amerikaanse blokkade, het opheffen van oliesancties, het vrijgeven van bevroren tegoeden en compensatie of herstelbetalingen geëist voordat de vaarroute weer opengaat. Amerikaanse functionarissen hebben intussen aangegeven dat de maritieme druk onbeperkt kan worden voortgezet. Teheran houdt vast aan het standpunt dat de zeestraat dicht blijft totdat Washington zijn koers wijzigt.
Zo ontstaat een zichzelf versterkende vicieuze cirkel: hoe langer de politieke impasse duurt, hoe meer voorraden en logistieke speelruimte worden opgebruikt. En hoe verder de markt verslechtert, hoe groter de economische en strategische prijs van een mislukte oplossing wordt.
Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 3 miljoen vaten per dag zijn gedaald. In totaal gaat het om circa 519 miljoen vaten. 5
7
9
Dat betekent niet dat de wereld op het punt staat elke opgeslagen hoeveelheid olie op te maken. Het laat wel zien dat voorraden nu worden ingezet om ontbrekende of vertraagde aanvoer te compenseren. Elke extra daling verkleint de buffer die normaal gesproken een volgende verstoring kan opvangen.
Als het tempo van de afbouw aanhoudt, kunnen de voorraden in OESO-landen volgens Citi tegen het einde van 2027 dalen tot ongeveer 70 dagen aan verbruik. Een vergelijkbaar niveau werd bereikt tijdens de tweede oliecrisis van de jaren zeventig. De prognose blijft voorwaardelijk: hervatting van de scheepvaart of aanpassingen in vraag en aanbod kunnen het beeld aanzienlijk veranderen. 7
9
Het belangrijkste marktsignaal komt momenteel uit de markt voor middeldistillaten, zoals diesel en gasolie. Raffinaderijen hebben betrouwbare aanvoer van ruwe olie, toegang tot transport en goed functionerende infrastructuur nodig. De verstoring rond Hormuz zet alle drie onder druk.
Het Internationaal Energieagentschap (IEA) verwacht dat de verwerking van ruwe olie door raffinaderijen in het tweede kwartaal van 2026 met 4,5 miljoen vaten per dag daalt. Het agentschap verwijst daarbij naar schade aan infrastructuur, exportbeperkingen en een kleinere beschikbaarheid van grondstoffen. Tegelijkertijd blijven raffinagemarges historisch hoog, gesteund door recordhoge prijsverschillen voor middeldistillaten. De voorraden op land in OESO-landen daalden met 146 miljoen vaten; zichtbare voorraden buiten de OESO namen nog eens met 24 miljoen vaten af. 10
Reuters meldde daarnaast dat de Europese dieselraffinagemarges boven 60 dollar per vat uitkwamen. In de Verenigde Staten bereikte de zogenoemde 3-2-1 crack spread in juli een record van 64,58 dollar per vat. Die maatstaf wordt vaak gebruikt als indicatie voor de winstgevendheid van raffinaderijen. 2
Dat verschil is belangrijk voor huishoudens en bedrijven. Een tekort aan ruwe olie kan benzine en kerosine duurder maken, maar schaarste aan diesel werkt door in wegtransport, scheepvaart, landbouw, bouw, industrie en noodstroomvoorzieningen. Daardoor kan de economische schade zich verbreden, zelfs wanneer de prijs van ruwe olie stabiliseert.
De Iraanse eis om sancties te versoepelen is geen losstaand detail, maar onderdeel van het conflict over de heropening. Zolang de sancties van kracht blijven, hangt de terugkeer van Iraanse olie af van een bredere politieke overeenkomst en niet alleen van het hervatten van de scheepvaart.
Daardoor wordt het herstel van het aanbod trager en onzekerder. De markt moet niet alleen inschatten of tankers door Hormuz kunnen varen, maar ook of Iraanse olie kan worden verkocht, gefinancierd, verzekerd en geleverd onder de voorwaarden van een eventuele regeling. De beschikbare bronnen ondersteunen het politieke verband tussen sancties en heropening, maar geven geen precieze hoeveelheid vaten die uitsluitend door sancties verloren gaat.
Het vertrek van de Verenigde Arabische Emiraten uit de OPEC op 1 mei geeft Abu Dhabi meer ruimte om de productie buiten het quotakader van de organisatie op te voeren. Reuters meldde dat de productie van de VAE in 2027 boven 5 miljoen vaten per dag kan uitkomen. Het IEA voorziet een niveau van ongeveer 5,2 miljoen vaten per dag. 17
De staatsoliemaatschappij ADNOC werkt bovendien aan logistieke alternatieven, waaronder een shuttlesysteem om ruwe olie over de zeestraat te vervoeren en een uitbreiding van de vloot. 17
Die capaciteit kan op middellange termijn verlichting bieden, maar vormt geen directe oplossing. Nieuwe productie kost tijd. Bovendien heeft extra ruwe olie weinig effect als exporttrajecten onveilig blijven of raffinaderijen niet over de juiste grondstoffen beschikken. De uitbreiding van de VAE kan het vooruitzicht verbeteren zodra het transport normaliseert, maar kan een aanhoudende blokkade niet zelfstandig compenseren.
Een duurzame oplossing moet meer omvatten dan alleen het formeel toestaan van scheepvaart door Hormuz. De markt heeft ook het volgende nodig:
De gunstigere scenario's van Citi gaan ervan uit dat diplomatieke vooruitgang de aanvoer geleidelijk op gang brengt. In een eerder scenario beschreef Citi een heropening waarbij de voorraden van ruwe olie en geraffineerde producten eerst nog sterk zouden dalen. De Brentprijs zou pas dalen wanneer de normale stromen terugkeren. 11
Daarom kan een aangekondigd staakt-het-vuren of een beperkte overeenkomst over scheepvaart wel de risicopremie verlagen, zonder dat de brandstofmarkt meteen terugkeert naar normaal. De beschikbaarheid van diesel en het herstel van voorraden zullen waarschijnlijk achterlopen op de eerste tekenen van politieke vooruitgang.
De oliecrisis heeft drie onderling verbonden oorzaken: een fysieke blokkade op een cruciale scheepvaartroute, een politiek conflict dat een snelle heropening verhindert en een afname van de voorraden waardoor elke extra week zwaarder weegt.
De olieprijs is de meest zichtbare graadmeter, maar diesel is het scherpere waarschuwingssignaal. De markt herwaardeert olie niet alleen; ze verbruikt ook de voorraden en logistieke flexibiliteit die tijdelijke verstoringen normaal gesproken beheersbaar maken.
Als Hormuz opengaat en handelsbeperkingen worden versoepeld, kan het aanbod zich geleidelijk herstellen. Blijft de impasse voortduren, dan dreigt de crisis eerder uit te groeien tot een bredere schok op de markt voor geraffineerde brandstoffen dan tot een kortstondige stijging van de Brentprijs.
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
De kern van de crisis is een langdurige verstoring van scheepvaart en aanbod: Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 519 miljoen vaten zijn afgenomen.
De kern van de crisis is een langdurige verstoring van scheepvaart en aanbod: Citi schat dat de wereldwijd waargenomen olievoorraden tussen februari en augustus 2026 met ongeveer 519 miljoen vaten zijn afgenomen. Diesel is het scherpste alarmsignaal. Schade aan infrastructuur, minder beschikbare ruwe olie en beperkte exportmogelijkheden zetten raffinaderijen en markten voor middeldistillaten zwaar onder druk.
Een diplomatieke overeenkomst kan de scheepvaart geleidelijk herstellen, maar Iran koppelt heropening aan onder meer het beëindigen van de Amerikaanse blokkade, sanctieverlichting en compensatie.