BioNomad zet mest van kleine boerderijen om in biogas en biofertiliser

EcoNomad Solutions richt zich op een duidelijke lacune in landbouwtechnologie: veehouderijen die wel genoeg mest produceren voor energie- en emissieproblemen, maar te klein zijn om een conventionele industriële vergistingsinstallatie financieel te rechtvaardigen. Het gepatenteerde BioNomad-platform is bedoeld als een kleinere, gedecentraliseerde oplossing die afval op het erf verwerkt en zowel biogas als nutriëntrijke meststof oplevert.

Het uitgangspunt is eenvoudig: maak van een afvalprobleem twee bruikbare producten. Wel is nuance belangrijk. De openbare informatie beschrijft BioNomad vooral als een product dat van ontwikkeling naar pilots en commercialisering beweegt. Onafhankelijk gevalideerde resultaten op brede schaal zijn nog beperkt gepubliceerd.

Waarom kleinere veehouderijen buiten de boot vallen

Anaerobe vergisting kan helpen bij mestverwerking en tegelijk hernieuwbare energie opleveren. Traditionele installaties zijn echter doorgaans rendabeler voor grote landbouwbedrijven. Kleinere bedrijven zitten daardoor klem tussen stijgende energie- en kunstmestkosten, de druk om emissies te verlagen en de hoge investerings- en beheereisen van een volwaardige vergister.

EcoNomads antwoord is niet om kleine bedrijven dezelfde infrastructuur te laten aanschaffen als grote ondernemingen, maar om de technologie te verkleinen. Volgens het bedrijf is BioNomad modulair en geschikt voor kleine veehouderijen, microzuivelbedrijven, dierenopvanglocaties en andere bedrijven met organische afvalstromen.

Zo werkt BioNomad

BioNomad is gebaseerd op anaerobe vergisting. Daarbij wordt organisch materiaal in een afgesloten vat afgebroken zonder zuurstof. Micro-organismen zetten een deel van het materiaal om in biogas, dat methaan bevat. Dat gas kan worden ingezet voor onder meer verwarming, koken of elektriciteitsopwekking. Het overblijvende digestaat kan, afhankelijk van de bedrijfsvoering en regelgeving, worden gebruikt als vloeibare, verrijkte meststof.

De klimaatwinst zou vooral ontstaan doordat methaan wordt afgevangen dat anders tijdens opslag of verwerking van organisch afval kan vrijkomen, en vervolgens als energiebron wordt gebruikt. Dat is het beoogde emissievoordeel. De beschikbare bronnen leveren echter geen onafhankelijk geverifieerd, specifiek reductiecijfer voor BioNomad-installaties.

Ook financieel kan het systeem mogelijk voordeel bieden. Energie die op het eigen bedrijf wordt geproduceerd, kan de aankoop van externe energie deels vervangen. Het terugbrengen van voedingsstoffen naar de bodem kan de afhankelijkheid van aangekochte meststoffen verminderen. De werkelijke besparing hangt af van onder meer de hoeveelheid en samenstelling van de grondstof, de energievraag, het mestgebruik, de prestaties van de apparatuur en de exploitatiekosten.

Wat betekent dit voor een bedrijf met 50 koeien?

In het eigen productmateriaal schat EcoNomad dat een kleine veehouderij met ongeveer 50 koeien — of een vergelijkbare veestapel — jaarlijks circa £1.000 op energie en £3.000 op meststoffen zou kunnen besparen. Het bedrijf noemt daarbij een terugverdientijd van drie tot vijf jaar. Een casestudy van Rothamsted komt uit op een ruimere schatting van ongeveer £6.000 per jaar, terwijl een eerdere vermelding in de SHAKE-portefeuille spreekt over circa £4.000 tot £5.000.

Deze bedragen zijn indicatieve schattingen, geen gegarandeerde uitkomsten. De openbare bronnen bevatten geen onafhankelijke berekening voor een concreet bedrijf met 50 koeien waarin bijvoorbeeld biogasopbrengst, aanschafprijs, arbeidsuren, onderhoud, jaarlijkse emissiereductie en werkelijk gerealiseerde terugverdientijd samen worden doorgerekend. Voor potentiële kopers zijn juist die gegevens belangrijker dan één aantrekkelijk bedrag op de voorgrond.

Waarom kleinere bedrijven en koudere regio’s?

De achtergrond van de oprichter helpt de focus van het product te verklaren. Dr. Ilan Adler werkte met plattelandsgemeenschappen in Mexico aan ecologische technologieën. Na zijn promotieonderzoek werd hij actief als academicus in milieutechniek aan University College London (UCL). Volgens UCL ontstond daarna het idee om betaalbare en gebruiksvriendelijke systemen te ontwikkelen voor kleinere Britse landbouwbedrijven, nadat conventionele anaerobe vergisting voor veel van deze bedrijven te duur bleek.

Adler werkte ook samen aan kleinschalige biogas voor landbouwbedrijven. Een Industrial Fellowship-project van de Royal Academy of Engineering met de Ahimsa Dairy Foundation richtte zich op warmteterugwinning en koolstofafvang in kleinschalige biogasgeneratoren. De beschikbare informatie ondersteunt een verband tussen zijn academische ervaring, werk aan plattelandsontwikkeling en commerciële ontwikkeling van techniek enerzijds en de koers van EcoNomad anderzijds. Ze bewijst niet dat één specifieke ervaring rechtstreeks tot een bepaalde ontwerpkeuze voor BioNomad heeft geleid.

EcoNomad positioneert het systeem bovendien voor het Verenigd Koninkrijk en Europa, waaronder koudere klimaten waar het lastiger kan zijn om een vergistingsproces stabiel te laten verlopen dan in warmere gebieden. De uitgesproken langetermijnambitie reikt ook tot plattelandsgemeenschappen en opkomende markten, in lijn met de oorsprong van de technologie in gedecentraliseerd beheer van hulpbronnen.

Wie financiert EcoNomad?

In de beschikbare openbare informatie worden twee belangrijke financieringsmomenten genoemd:

• £140.000 in 2020: het SHAKE Climate Change Programme financierde de commercialisering van EcoNomads vergister en werk aan duurzaamheid en afvalbeheer op kleine landbouwbedrijven.
• £400.000 aangekondigd in augustus 2026: deze ronde omvat £230.000 van het British Design Fund, naast steun uit het Investor Partnership-programma van Innovate UK en bestaande investeerder Beeches Group.

Opgeteld komt de publiek gemelde financiering daarmee uit op minstens £540.000. Dat is een optelsom van bekendgemaakte bedragen, niet noodzakelijk een volledig overzicht van alle financiering gedurende het bestaan van het bedrijf. De bronnen geven geen complete uitsplitsing van alle subsidies, investeringen of eerdere eigen bijdragen.

Het nieuwste kapitaal moet productverbetering, commercialisering en een uitbreiding van pilots in het Verenigd Koninkrijk en Europa ondersteunen.

Waar staat de technologie nu?

Openbare berichten wijzen erop dat EcoNomad de stap maakt van ontwikkeling naar bredere pilotinzet en commerciële opschaling. De aangeleverde bronnen bieden echter geen betrouwbare, volledige lijst van actieve installaties. Ook het exacte aantal bedrijven dat BioNomad gebruikt, de locaties van alle systemen en de resultaten van afgeronde tests zijn niet eenduidig vastgelegd.

Dat begrenst wat er nu verantwoord kan worden beweerd. De beoogde werking en mogelijke voordelen van BioNomad zijn duidelijk, maar onafhankelijk gemeten prestaties op schaal zijn in de beschikbare informatie nog niet gedocumenteerd. Claims over besparingen, terugverdientijd en methaanreductie moeten daarom voorwaardelijk worden gelezen totdat er gegevens op bedrijfsniveau beschikbaar zijn.

Op welke klanten mikt EcoNomad?

De eerste doelgroep bestaat uit kleine en middelgrote veehouderijen in het Verenigd Koninkrijk en Europa. Daaronder vallen bedrijven met melkvee, rundvee, varkens en pluimvee, maar ook plattelandsgemeenschappen en locaties zonder aansluiting op het openbare energienet waar conventionele vergisters te groot of te duur kunnen zijn.

De uitgesproken route voor de komende periode is het verder verfijnen van het systeem, het gebruik eenvoudiger maken en de inzet bij pilots uitbreiden voordat nieuwe internationale markten worden aangeboord. De openbare aankondigingen bevatten nog geen concrete lanceringskalender, definitief prijsmodel, productiecapaciteit of bevestigde internationale markten.

De belangrijkste commerciële test is daarmee nog niet afgerond: kan een compacte vergister op betrouwbare wijze energie en voedingsstoffen terugwinnen op een schaal die voor kleinere veehouderijen ook economisch werkt?