Een ander belangrijk onderdeel, het bergresort Trojena, moest klaar zijn om de Aziatische Winterspelen van 2029 te organiseren. Dat gebeurde niet. De spelen worden in plaats daarvan in Kazachstan gehouden.
De misgelopen organisatie is een zichtbaar teken dat de beloofde deadlines niet worden gehaald. Het gaat niet alleen om een vertraging op papier: een evenement waarvoor de infrastructuur op tijd gereed moest zijn, is aan een ander land toegewezen.
Het onderzoek beschrijft ook een opvallend verschil tussen de officiële communicatie en de ontwikkelingen achter de schermen. Saudische functionarissen blijven publiekelijk benadrukken dat Neom een prioriteit voor de lange termijn is. Tegelijkertijd worden werkzaamheden opgeschort, projecten geschrapt en contracten beëindigd.
Daardoor blijft onduidelijk welke onderdelen nog volledig worden uitgevoerd en welke vooral als toekomstvisie blijven bestaan.
Voor de achtergebleven bouwputten, gedeeltelijk gebouwde structuren en andere infrastructuur is vooralsnog geen alomvattend, publiek aangekondigd plan bekend. Het directe resultaat is daarom geen functionerende futuristische stad, maar een duur en onaf landschap in de woestijn.
De kern van het probleem is volgens The Wall Street Journal dat de technische en architectonische ambities van Neom veel groter werden dan het kapitaal dat Saudi-Arabië realistisch kon blijven inzetten. Zelfs met de steun van de staat bleken de kosten van zo'n grootschalige visie moeilijk te beheersen.
Neom laat daarmee zien dat politieke wil en financiële slagkracht niet hetzelfde zijn. Een project kan nog altijd een prioriteit worden genoemd, terwijl de uitvoering in de praktijk wordt teruggeschroefd. Voor Saudi-Arabië is de uitdaging nu niet alleen hoe het de resterende delen van Neom moet financieren, maar ook hoe het de gevolgen van de onafgemaakte projecten en beëindigde contracten moet opvangen.