Airbus trekt plan voor vier dagen op kantoor terug na stakingen

Airbus heeft zijn plan om kantoorwerknemers minstens vier dagen per week op locatie te laten werken voorlopig laten varen. De vliegtuigbouwer houdt vast aan de bestaande hybride regelingen, waarbij medewerkers gemiddeld twee dagen per week thuis kunnen werken. Een strengere limiet van één thuiswerkdag is daarmee opgeschort.

De koerswijziging kwam na weken van arbeidsconflict in meerdere Europese landen. In Spanje werd sinds juli herhaaldelijk gestaakt, terwijl vakbonden ook in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk protesten en werkonderbrekingen organiseerden. De omvang en ongebruikelijke intensiteit van de Spaanse acties zouden de top van Airbus hebben verrast. Binnen het bedrijf ontstonden volgens bronnen bovendien vragen over de manier waarop de kwestie lokaal was aangepakt.

Waarom Airbus meer aanwezigheid op kantoor wilde

Airbus had aangekondigd het aantal verplichte dagen op locatie voor kantoor- en andere witteboordenmedewerkers te verhogen van minstens drie naar minstens vier per week. Topman Guillaume Faury had eerder opgeroepen tot meer focus, kwaliteit en persoonlijke aanwezigheid op de werkplek.

Het bedrijf stelde dat vaker samenwerken op locatie de efficiëntie van teams kon verbeteren, besluitvorming kon versnellen en de overdracht van kennis kon versterken. Dat laatste werd relevant geacht omdat Airbus sinds de pandemie veel nieuwe werknemers heeft aangenomen en ervaren medewerkers hun praktische kennis aan nieuwe collega's moeten overdragen. Airbus staat bovendien onder druk om in 2026 in totaal 870 commerciële vliegtuigen af te leveren.

De beschikbare bronnen onderbouwen vooral Airbus' argumenten over efficiëntie, snellere beslissingen en kennisoverdracht. De details over het aantal medewerkers dat sinds de pandemie is aangenomen en de precieze relatie met de leveringsdoelstelling zijn in het aangeleverde materiaal minder uitgebreid onafhankelijk bevestigd.

Waar werknemers en vakbonden bezwaar tegen maakten

De weerstand draaide niet alleen om minder thuiswerken. Spaanse werknemers protesteerden ook tegen:

• loonstijgingen die volgens de vakbonden achterbleven bij de inflatie;
• strengere controle op aanwezigheid;
• kwesties rond vervoer en betaald verlof;
• wat zij zagen als een bredere verslechtering van de arbeidsvoorwaarden.

Volgens de vakbonden nam ongeveer 40 procent van de circa 14.000 Airbus-medewerkers in Spanje deel aan de acties. De stakingen verliepen met tussenpozen en troffen het grootste deel van de Spaanse activiteiten van Airbus.

Franse bonden hielden eveneens protesten en werkonderbrekingen. Zij vonden dat de voorgestelde beperking van het thuiswerken botste met bestaande afspraken over hybride werken bij Airbus Frankrijk. Vakbonden verwezen daarbij naar een overeenkomst die volgens hen tot augustus 2028 loopt. De aangeleverde bronnen bevestigen de Franse oppositie tegen de wijzigingen, maar leveren onvoldoende onafhankelijke details over de exacte voorwaarden of einddatum van die overeenkomst.

Waarom vakbonden flexibiliteit belangrijk vinden

Vakbonden waarschuwden dat minder flexibiliteit Airbus minder aantrekkelijk kan maken voor schaarse specialisten in engineering en software. Hybride werken kan volgens hen een belangrijke voorwaarde zijn om zulke medewerkers aan te trekken en te behouden.

Daarmee raakte het conflict aan een bredere vraag voor de luchtvaartindustrie: hoe combineer je meer samenwerking op locatie met de flexibiliteit die hoogopgeleide werknemers verwachten? Airbus probeerde die spanning op te lossen door de strengere regel niet direct door te voeren.

Wat betekende de ommekeer voor de productie?

Hoewel de stakingen en protesten voor aanzienlijke onrust zorgden, zei Airbus dat de vliegtuigproductie op dat moment niet was geraakt. De acties troffen vooral administratieve en ondersteunende functies, en niet de productieactiviteiten zelf.

Airbus benadrukte daarnaast dat veranderingen alleen effectief zijn als er naar werknemers wordt geluisterd. Na de aanhoudende weerstand koos het bedrijf daarom voor het behoud van de bestaande regeling van gemiddeld twee thuiswerkdagen per week, in plaats van de vierdaagse aanwezigheidseis onmiddellijk op te leggen.