ECB houdt deur open voor renteverhoging in september nu inflatie 2,9% bereikt

Waarom een nieuwe renteverhoging mogelijk blijft

De belangrijkste reden om de rente opnieuw te verhogen, is dat de inflatie boven de ECB-doelstelling ligt en in juli verder is opgelopen. Volgens de voorlopige raming van Eurostat steeg de jaarlijkse inflatie in het eurogebied van 2,8% in juni naar 2,9% in juli 2026.

Vooral energie zorgde voor nieuwe druk. De energie-inflatie kwam in juli uit op 10,0%, tegen 8,5% een maand eerder. Ook de inflatie in de dienstensector liep op, van 3,2% naar 3,3%. De prijsstijgingen voor voeding, alcohol en tabak vertraagden daarentegen naar 1,2%, terwijl industriële goederen exclusief energie 0,9% duurder werden.

Een Reuters-rapport meldde bovendien dat de onderliggende inflatie — waarbij volatiele voedsel- en energieprijzen buiten beschouwing blijven — steeg van 2,4% naar 2,5%. De diensten werden daarbij genoemd als een belangrijke aanjager. Die combinatie geeft beleidsmakers reden om alert te blijven, ook al was de stijging van de totale inflatie beperkt.

Waarom de keuze niet vanzelfsprekend is

Kazāks zei dat er zowel voor- als tegenargumenten zijn voor een verdere renteverhoging. De beschikbare berichtgeving bevat echter geen volledige opsomming van zijn argumenten tegen zo’n stap. Die moeten daarom niet worden voorgesteld als een uitgewerkt beleidsplan.

De bredere afweging is wel duidelijk. Een hogere rente kan de inflatie helpen afremmen, maar de ECB moet ook beoordelen hoeveel effect eerdere renteverhogingen nog op de economie hebben. Daarnaast kunnen nieuwe schokken tegelijk de inflatie aanjagen en de economische groei onder druk zetten. Een eerder verslag van Latvijas Banka beschrijft Kazāks’ benadering als voorzichtig en afhankelijk van de economische data.

Daarom kunnen nieuwe inflatie- en groeicijfers doorslaggevend worden voor september. De inflatie van 2,9% onderstreept de noodzaak tot waakzaamheid, maar bewijst op zichzelf niet dat een nieuwe renteverhoging onvermijdelijk is.

Waarom Kazāks geen duidelijke vooruitblik geeft

Kazāks waarschuwde dat zogenoemde forward guidance — een expliciete vooruitblik op toekomstige rentebesluiten — contraproductief kan zijn in een onzekere omgeving. Zijn redenering is dat economische omstandigheden snel kunnen veranderen en dat een centrale bank zich daarom beter niet aan een gedetailleerde belofte over toekomstige rente vastlegt.

Voor financiële markten betekent dit dat de mogelijke uitkomsten breder blijven. Beleggers kunnen nog altijd rekenen op een verhoging van de depositorente met 0,25 procentpunt, maar dat is marktverwachting en geen toezegging van de ECB. Volgens de beschikbare berichtgeving rekenen markten sterk op zo’n stap, terwijl Kazāks het besluit openlaat.

Loonstijging vertraagt, inflatieverwachtingen blijven stabiel

In de beschikbare rapporten worden Kazāks ook twee relatief geruststellende observaties toegeschreven: de loonstijging neemt geleidelijk af en de inflatieverwachtingen blijven verankerd rond de ECB-doelstelling.

Als die ontwikkeling aanhoudt, kan een tragere loonstijging het risico op aanhoudende binnenlandse prijsdruk verkleinen. Stabiele inflatieverwachtingen wijzen er bovendien op dat huishoudens, bedrijven en financiële markten nog altijd vertrouwen hebben in de inzet van de ECB voor prijsstabiliteit.

Die signalen nemen het directe probleem van hogere energieprijzen en een inflatie boven de doelstelling echter niet weg.

Ook de obligatiemarkt staat onder druk

De renteafweging vindt plaats tegen een lastige achtergrond op de obligatiemarkt. Europese staatsobligaties kwamen recent onder verkoopdruk te staan. Het rendement op Duitse tienjaarsobligaties bereikte tijdelijk een hoogste niveau in vijftien jaar van 3,275%, voordat het weer iets daalde. Het rendement op Franse tienjaarsleningen steeg volgens Reuters boven 4,13%, het hoogste niveau sinds 2008.

Hogere rendementen op staatsobligaties kunnen de financiële voorwaarden in de eurozone al verkrappen voordat de ECB haar beleidsrente verandert. De beschikbare bronnen bevestigen echter niet zelfstandig alle beweringen over recorduitgiftes van euro-obligaties, het beleid rond aflopende ECB-obligaties of het precieze effect daarvan op het besluit van september. Die factoren moeten daarom worden gezien als onderdeel van de bredere marktomgeving, niet als vaststaande redenen voor een bepaalde ECB-uitkomst.

Waar beleggers en huishoudens op moeten letten

De centrale vraag voor de komende weken is of de stijging in juli vooral het gevolg is van een tijdelijke energieschok, of dat er sprake is van bredere en hardnekkigere prijsdruk. De cijfers wijzen op beide mogelijkheden: de energie-inflatie versnelde sterk, terwijl de diensteninflatie en de onderliggende inflatie eveneens relatief hoog bleven.

De uitspraken van Kazāks laten de ECB ruimte om beide kanten op te bewegen. Als de inflatiedruk aanhoudt of zich verbreedt, blijft verdere verkrapping beschikbaar. Als nieuwe cijfers laten zien dat het bestaande beleid voldoende effect heeft en de energieschok afzwakt, kan wachten beter verdedigbaar zijn.

De duidelijkste conclusie is dan ook niet dat de ECB al heeft besloten de rente te verhogen. Wel wil de centrale bank laten zien dat zij klaarstaat om in te grijpen, terwijl ze de flexibiliteit bewaart tot de gegevens en vooruitzichten voor september duidelijker zijn.