De USTA heeft 101 miljoen dollar gereserveerd voor het prijzengeld. Daar komt onder meer 2 miljoen dollar bij voor het nieuwe Player Support Program. De rest van het totale bedrag bestaat uit andere vormen van spelerscompensatie, zoals tegemoetkomingen en ondersteuning.
De belangrijkste bedragen:
De stijging is bovendien niet alleen bedoeld voor de absolute top. Volgens de aankondiging wordt het prijzengeld over verschillende rondes en disciplines verhoogd, waaronder het dubbelspel en het rolstoeltoernooi.
De spelers voeren al maanden de druk op om een groter deel te ontvangen van de inkomsten die de vier grandslamtoernooien genereren. Hun inzet gaat niet alleen over hogere cheques voor de kampioenen, maar ook over betere voorzieningen, pensioen- en welzijnsregelingen en meer invloed op beslissingen die hun werk raken.
Een groep prominente spelers wil dat het prijzengeld uiteindelijk 22 procent van de inkomsten van de grandslams vertegenwoordigt. Bij de French Open in Parijs uitten spelers hun onvrede door hun mediaverplichtingen te beperken. Sommigen verlieten persconferenties na ongeveer vijftien minuten of weigerden verdere interviews, als onderdeel van een gecoördineerd protest.
De verhoging van de US Open is daarom zowel een concrete financiële verbetering als een reactie op een breder machtsconflict. De vraag is hoeveel van de groeiende toernooi-inkomsten structureel naar de spelers gaat.
De Australian Open, Roland Garros, Wimbledon en de US Open hebben gezamenlijk een Grand Slam Player Advisory Council opgericht. Via dit adviesorgaan krijgen spelers een formeel kanaal om mee te praten over zaken die de vier grandslamtoernooien aangaan.
Dat is een belangrijke stap in de richting van meer inspraak, maar het orgaan heeft niet automatisch zeggenschap over de verdeling van inkomsten. De eerste focus ligt naar verwachting vooral op sportieve en organisatorische kwesties. Financiële afspraken worden vooralsnog per grandslam afzonderlijk behandeld.
De USTA trekt daarnaast 2 miljoen dollar uit voor het U.S. Open Player Support Program. Het programma moet spelers helpen met behoeften in het midden van hun loopbaan en met de overgang naar een leven buiten het professionele tennis.
Daarmee erkent de organisatie een probleem dat vaak minder zichtbaar is dan de prijzen voor de winnaars: buiten de kleine groep absolute toppers kunnen reis-, coachings- en trainingskosten zwaar drukken op het inkomen van spelers. De steun is bedoeld als aanvulling op bestaande regelingen, waaronder voorzieningen voor de periode na de carrière.
De reacties laten zien dat de recordbedragen de discussie niet beëindigen. Jannik Sinner zei dat spelers niet de erkenning en het respect krijgen die ze verdienen. Aryna Sabalenka waarschuwde bovendien dat een boycot van een grandslam op termijn mogelijk kan worden.
De boodschap van de spelers is daarmee duidelijk: een hoger prijzengeld is welkom, maar het gaat hen ook om een blijvende stem en een eerlijker aandeel in de economie van de sport.
De US Open zet met 108 miljoen dollar een nieuwe financiële norm in het professionele tennis. Vooral de verhoging van de eerste ronde maakt verschil voor een bredere groep deelnemers, terwijl het steunprogramma aandacht vraagt voor de minder zichtbare financiële onzekerheid buiten de top.
Toch blijft de kernvraag onbeantwoord. Kunnen de grandslams en de spelers overeenstemming bereiken over een duurzame formule voor het delen van inkomsten, of blijft de oplossing bestaan uit jaarlijkse verhogingen van het prijzengeld? De US Open 2026 biedt meer geld én meer overleg, maar het onderliggende conflict over zeggenschap en inkomstenverdeling is daarmee nog niet opgelost.
De USTA heeft 101 miljoen dollar gereserveerd voor het prijzengeld. Daar komt onder meer 2 miljoen dollar bij voor het nieuwe Player Support Program. De rest van het totale bedrag bestaat uit andere vormen van spelerscompensatie, zoals tegemoetkomingen en ondersteuning.
De belangrijkste bedragen:
De stijging is bovendien niet alleen bedoeld voor de absolute top. Volgens de aankondiging wordt het prijzengeld over verschillende rondes en disciplines verhoogd, waaronder het dubbelspel en het rolstoeltoernooi.
De spelers voeren al maanden de druk op om een groter deel te ontvangen van de inkomsten die de vier grandslamtoernooien genereren. Hun inzet gaat niet alleen over hogere cheques voor de kampioenen, maar ook over betere voorzieningen, pensioen- en welzijnsregelingen en meer invloed op beslissingen die hun werk raken.
Een groep prominente spelers wil dat het prijzengeld uiteindelijk 22 procent van de inkomsten van de grandslams vertegenwoordigt. Bij de French Open in Parijs uitten spelers hun onvrede door hun mediaverplichtingen te beperken. Sommigen verlieten persconferenties na ongeveer vijftien minuten of weigerden verdere interviews, als onderdeel van een gecoördineerd protest.
De verhoging van de US Open is daarom zowel een concrete financiële verbetering als een reactie op een breder machtsconflict. De vraag is hoeveel van de groeiende toernooi-inkomsten structureel naar de spelers gaat.
De Australian Open, Roland Garros, Wimbledon en de US Open hebben gezamenlijk een Grand Slam Player Advisory Council opgericht. Via dit adviesorgaan krijgen spelers een formeel kanaal om mee te praten over zaken die de vier grandslamtoernooien aangaan.
Dat is een belangrijke stap in de richting van meer inspraak, maar het orgaan heeft niet automatisch zeggenschap over de verdeling van inkomsten. De eerste focus ligt naar verwachting vooral op sportieve en organisatorische kwesties. Financiële afspraken worden vooralsnog per grandslam afzonderlijk behandeld.
De USTA trekt daarnaast 2 miljoen dollar uit voor het U.S. Open Player Support Program. Het programma moet spelers helpen met behoeften in het midden van hun loopbaan en met de overgang naar een leven buiten het professionele tennis.
Daarmee erkent de organisatie een probleem dat vaak minder zichtbaar is dan de prijzen voor de winnaars: buiten de kleine groep absolute toppers kunnen reis-, coachings- en trainingskosten zwaar drukken op het inkomen van spelers. De steun is bedoeld als aanvulling op bestaande regelingen, waaronder voorzieningen voor de periode na de carrière.
De reacties laten zien dat de recordbedragen de discussie niet beëindigen. Jannik Sinner zei dat spelers niet de erkenning en het respect krijgen die ze verdienen. Aryna Sabalenka waarschuwde bovendien dat een boycot van een grandslam op termijn mogelijk kan worden.
De boodschap van de spelers is daarmee duidelijk: een hoger prijzengeld is welkom, maar het gaat hen ook om een blijvende stem en een eerlijker aandeel in de economie van de sport.
De US Open zet met 108 miljoen dollar een nieuwe financiële norm in het professionele tennis. Vooral de verhoging van de eerste ronde maakt verschil voor een bredere groep deelnemers, terwijl het steunprogramma aandacht vraagt voor de minder zichtbare financiële onzekerheid buiten de top.
Toch blijft de kernvraag onbeantwoord. Kunnen de grandslams en de spelers overeenstemming bereiken over een duurzame formule voor het delen van inkomsten, of blijft de oplossing bestaan uit jaarlijkse verhogingen van het prijzengeld? De US Open 2026 biedt meer geld én meer overleg, maar het onderliggende conflict over zeggenschap en inkomstenverdeling is daarmee nog niet opgelost.