Kushner drong er juist op aan om binnen het Amerikaanse staakt-het-vurenkader concrete stappen te zetten. Tijdens het overleg botsten hij en Netanyahu bovendien over de Israëlische eis om gerichte aanvallen te kunnen blijven uitvoeren op Hamas-leden die volgens Israël betrokken waren bij de aanval van 7 oktober 2023.
Het 15-puntenplan van de Verenigde Staten en de zogenoemde Board of Peace voorziet in een gefaseerde ontwapening van Hamas. Daartegenover staan een stapsgewijze Israëlische militaire terugtrekking uit Gaza en een programma voor wederopbouw. Hamas heeft gezegd met de routekaart in te stemmen, maar Israël heeft het plan publiekelijk afgewezen.
Netanyahu hanteert een strengere volgorde: eerst volledige ontwapening van Hamas, daarna pas terugtrekking en wederopbouw. De Amerikaanse onderhandelaars lijken zich tijdens de gesprekken in belangrijke mate aan die Israëlische voorwaarde te hebben aangepast, zonder dat Israël zich publiekelijk tot een terugtrekking verplichtte.
Israëlische en Amerikaanse functionarissen zeiden dat er twee werkgroepen komen. De eerste richt zich op de ontwapening van Hamas en de demilitarisering van Gaza. De tweede houdt zich bezig met civiele voorzieningen, zoals schoon water, sanitaire voorzieningen en volksgezondheid.
Daarnaast bespraken Kushner en Netanyahu een model waarbij een Amerikaanse generaal toezicht houdt op de overdracht en ontmanteling van Hamas-wapens. Israëlische troepen zouden in Gaza blijven totdat die ontwapening is gecontroleerd.
Kushner zei intussen dat Gaza niet kan worden herbouwd zolang Hamas gewapend blijft. Hij waarschuwde ook dat Hamas slechts beperkte tijd heeft om te laten zien dat het zijn belofte serieus neemt. Als de groep weigert zich te ontwapenen, zou Washington Israël ruimere steun kunnen geven om de militaire operatie voort te zetten.
De openbare communicatie over de ontmoeting liep uiteen. Engelstalige Israëlische verklaringen spraken over een constructief gesprek en vooruitgang. In Hebreeuwstalige berichtgeving en verklaringen van Israëlische functionarissen lag de nadruk echter op het tegenovergestelde: het Israëlische leger zou blijven en Israël zou zijn operationele vrijheid behouden.
Daarmee leek de ontmoeting wel productief van toon, maar inhoudelijk bleef de impasse grotendeels bestaan.
Hamas accepteerde de Israëlische volgorde niet. De organisatie zei dat de uitvoering van het plan pas kan beginnen wanneer Israël zijn verplichtingen uit het staakt-het-vuren van oktober 2025 nakomt. Daarbij noemde Hamas het stoppen van schendingen en het beginnen van de afgesproken Israëlische terugtrekking.
In de praktijk eist elke partij dus dat de andere de eerste stap zet: Israël wil eerst ontwapening door Hamas, terwijl Hamas eerst Israëlische naleving, een einde aan de aanvallen en terugtrekking verlangt.
De kloof tussen diplomatieke verklaringen en de situatie op de grond werd de volgende dag opnieuw zichtbaar. Een Israëlische luchtaanval trof het gebied rond het strandcafé ‘Sweet and Bitter’ bij de vissershaven van Gaza-Stad, waar ontheemde Palestijnen verbleven. Volgens Palestijnse medische functionarissen kwamen minstens zes mensen om, onder wie een kind, en raakten veertien anderen gewond.
Het Israëlische leger zei dat de aanval was gericht op Hamas-commandanten die aanvallen op Israëlische militairen voorbereidden, en niet op de burgerlocatie als zodanig.
Voor Palestijnen die onder voortdurende aanvallen en ontheemding leven, kwam het diplomatieke proces daardoor los te staan van hun directe veiligheids- en humanitaire werkelijkheid. Analisten verwachten bovendien niet snel een doorbraak. Netanyahu heeft volgens hen weinig politieke ruimte om vóór de Israëlische verkiezingen van 27 oktober een kostbare concessie te doen.
Kushner drong er juist op aan om binnen het Amerikaanse staakt-het-vurenkader concrete stappen te zetten. Tijdens het overleg botsten hij en Netanyahu bovendien over de Israëlische eis om gerichte aanvallen te kunnen blijven uitvoeren op Hamas-leden die volgens Israël betrokken waren bij de aanval van 7 oktober 2023.
Het 15-puntenplan van de Verenigde Staten en de zogenoemde Board of Peace voorziet in een gefaseerde ontwapening van Hamas. Daartegenover staan een stapsgewijze Israëlische militaire terugtrekking uit Gaza en een programma voor wederopbouw. Hamas heeft gezegd met de routekaart in te stemmen, maar Israël heeft het plan publiekelijk afgewezen.
Netanyahu hanteert een strengere volgorde: eerst volledige ontwapening van Hamas, daarna pas terugtrekking en wederopbouw. De Amerikaanse onderhandelaars lijken zich tijdens de gesprekken in belangrijke mate aan die Israëlische voorwaarde te hebben aangepast, zonder dat Israël zich publiekelijk tot een terugtrekking verplichtte.
Israëlische en Amerikaanse functionarissen zeiden dat er twee werkgroepen komen. De eerste richt zich op de ontwapening van Hamas en de demilitarisering van Gaza. De tweede houdt zich bezig met civiele voorzieningen, zoals schoon water, sanitaire voorzieningen en volksgezondheid.
Daarnaast bespraken Kushner en Netanyahu een model waarbij een Amerikaanse generaal toezicht houdt op de overdracht en ontmanteling van Hamas-wapens. Israëlische troepen zouden in Gaza blijven totdat die ontwapening is gecontroleerd.
Kushner zei intussen dat Gaza niet kan worden herbouwd zolang Hamas gewapend blijft. Hij waarschuwde ook dat Hamas slechts beperkte tijd heeft om te laten zien dat het zijn belofte serieus neemt. Als de groep weigert zich te ontwapenen, zou Washington Israël ruimere steun kunnen geven om de militaire operatie voort te zetten.
De openbare communicatie over de ontmoeting liep uiteen. Engelstalige Israëlische verklaringen spraken over een constructief gesprek en vooruitgang. In Hebreeuwstalige berichtgeving en verklaringen van Israëlische functionarissen lag de nadruk echter op het tegenovergestelde: het Israëlische leger zou blijven en Israël zou zijn operationele vrijheid behouden.
Daarmee leek de ontmoeting wel productief van toon, maar inhoudelijk bleef de impasse grotendeels bestaan.
Hamas accepteerde de Israëlische volgorde niet. De organisatie zei dat de uitvoering van het plan pas kan beginnen wanneer Israël zijn verplichtingen uit het staakt-het-vuren van oktober 2025 nakomt. Daarbij noemde Hamas het stoppen van schendingen en het beginnen van de afgesproken Israëlische terugtrekking.
In de praktijk eist elke partij dus dat de andere de eerste stap zet: Israël wil eerst ontwapening door Hamas, terwijl Hamas eerst Israëlische naleving, een einde aan de aanvallen en terugtrekking verlangt.
De kloof tussen diplomatieke verklaringen en de situatie op de grond werd de volgende dag opnieuw zichtbaar. Een Israëlische luchtaanval trof het gebied rond het strandcafé ‘Sweet and Bitter’ bij de vissershaven van Gaza-Stad, waar ontheemde Palestijnen verbleven. Volgens Palestijnse medische functionarissen kwamen minstens zes mensen om, onder wie een kind, en raakten veertien anderen gewond.
Het Israëlische leger zei dat de aanval was gericht op Hamas-commandanten die aanvallen op Israëlische militairen voorbereidden, en niet op de burgerlocatie als zodanig.
Voor Palestijnen die onder voortdurende aanvallen en ontheemding leven, kwam het diplomatieke proces daardoor los te staan van hun directe veiligheids- en humanitaire werkelijkheid. Analisten verwachten bovendien niet snel een doorbraak. Netanyahu heeft volgens hen weinig politieke ruimte om vóór de Israëlische verkiezingen van 27 oktober een kostbare concessie te doen.