De groep brengt bedrijven uit verschillende delen van de betaal- en cryptosector samen, waaronder kaartnetwerken, betalingsverwerkers, stablecoinbedrijven, blockchainnetwerken, fintechs en ondernemingen die zich bezighouden met fraudepreventie en digitale activa.

Waarom is een gezamenlijk bestuur nodig?

Een AI-agent kan straks meer doen dan alleen een product aanbevelen. Binnen vooraf ingestelde grenzen kan software bijvoorbeeld een aankoop afronden, een abonnement betalen of automatisch een digitale dienst afnemen. Bij machine-to-machinebetalingen kan het bovendien gaan om zeer kleine bedragen voor rekenkracht, API-aanroepen of data.

Rain verwijst naar een McKinsey-prognose van 3.000 tot 5.000 miljard dollar aan wereldwijde agentic commerce in 2030. Als die markt inderdaad snel groeit, moeten verschillende betaalnetwerken en technologieën op elkaar kunnen aansluiten. Partijen zullen dan onder meer moeten kunnen vaststellen wie een agent is, welke gebruiker of organisatie achter de agent zit, waarvoor toestemming is gegeven, hoeveel er mag worden uitgegeven en wie aansprakelijk is als er iets misgaat. Ook het delen van fraudesignalen wordt belangrijk. Zonder gezamenlijke uitgangspunten kunnen versnipperde protocollen de groei vertragen of beveiligingslekken veroorzaken.

De APA probeert daarom invloed uit te oefenen voordat standaarden en regelgeving zich volledig hebben vastgezet. Het doel is niet dat één partij de markt dicteert, maar dat verschillende spelers samen kaders ontwikkelen voor interoperabiliteit en controle.

Wat gaat de alliantie onderzoeken?

De leden willen gezamenlijk het oprichtingsdocument en de missie van de APA vastleggen, onderzoek uitvoeren en nieuwe raamwerken ontwikkelen. Een belangrijk onderdeel wordt het testen van methoden voor identiteit en autorisatie van AI-agenten: hoe bewijs je dat een agent echt namens een bepaalde gebruiker handelt en wat die agent precies mag doen?

Daarnaast richt de agenda zich op praktische vragen rond:

• fraudedetectie bij transacties die niet rechtstreeks door een mens worden gestart;
• het koppelen van loyaliteitspunten en beloningen aan een agent, ook wanneer die agent bij verschillende diensten transacties uitvoert;
• de juridische en toezichthoudende gevolgen van agentic commerce;
• manieren om bestedingslimieten, product- of merchantbeperkingen en intrekking van toestemming technisch af te dwingen.

De alliantie is daarmee vooral een werkgroep in een markt die nog in ontwikkeling is. Ze vormt nog geen afgeronde technische standaard en ook geen vervanging voor wet- en regelgeving.

Welke rol spelen Visa en Mastercard?

Visa en Mastercard bouwen zelf al aan technologie voor betalingen die door AI-agenten worden geïnitieerd. Mastercards Agent Pay for Machines is een initiatief op de uitvoeringslaag dat geautomatiseerde betalingen tussen AI-agenten en verbonden systemen mogelijk moet maken, ook wanneer het om zeer kleine bedragen gaat. Visa werkt eveneens aan mogelijkheden voor agentic payments.

Hun deelname aan de APA vervangt deze eigen producten niet. Wel brengt ze grote ontwikkelaars van betaalinfrastructuur samen in een forum dat moet helpen om de bredere regels, protocollen en interoperabiliteit op elkaar af te stemmen. Die afstemming kan nodig zijn om de afzonderlijke systemen van Visa, Mastercard en andere partijen met elkaar te laten samenwerken.

Wat krijgen leden via Rain’s startupprogramma?

Oprichters krijgen vroegtijdig toegang tot Rain’s Agentic Startup Program. De eerste lichting bestaat uit vijf startups en omvat een demodag die toegankelijk is voor leden.

Deelnemende startups krijgen toegang tot Rain-infrastructuur voor kaartuitgifte en geldbewegingen, plus 5.000 dollar aan testtegoed voor kosten rond kaartuitgifte of virtuele rekeningen. Ook zijn er tweewekelijkse expertsessies en spreekuren gepland.

Rain biedt daarnaast hulpmiddelen zoals virtuele kaarten die voor specifieke taken of limieten kunnen worden ingesteld. De Agent Control Layer moet transacties vooraf van programmeerbare veiligheidsregels voorzien.

Welke risico’s kunnen betalingen door AI-agenten afremmen?

Onduidelijke regels en aansprakelijkheid

Bestaande regels voor consumentenbescherming, toestemming, antiwitwascontroles en ken-je-klant-verplichtingen zijn niet zonder meer geschreven voor transacties die door een softwareagent worden gestart. Het kan daardoor onduidelijk zijn wie verantwoordelijk is wanneer een agent een verkeerde of ongewenste betaling uitvoert.

Volatiliteit en onomkeerbare cryptotransacties

Wanneer een agent crypto gebruikt in plaats van gereguleerd geld of stablecoins, kunnen koersschommelingen budgetten en afwikkelingsbedragen onvoorspelbaar maken. Blockchain- en smartcontracttransacties zijn bovendien soms moeilijk of onmogelijk terug te draaien nadat een agent of aanvaller de opdracht heeft uitgevoerd.

Beveiliging en privacy

Een promptinjectie, gestolen inloggegevens of wallet-sleutels, een kwaadwillende handelaar, datalekken of gebrekkige auditlogs kunnen ertoe leiden dat gedelegeerde toestemming verandert in ongeautoriseerde uitgaven. Ook kunnen ondoorzichtige modelbeslissingen het achteraf lastig maken om te reconstrueren waarom een betaling werd uitgevoerd.

Autonomie tegenover menselijke controle

Software toegang geven tot echt geld vraagt meer dan de bewering van een agent dat hij toestemming heeft. Er zijn duidelijke mandaten, bestedingslimieten, beperkingen per handelaar of categorie, mogelijkheden om toestemming in te trekken, menselijke escalatie en controleerbare administratie nodig. Het IMF noemt onder meer de traceerbaarheid van autorisaties, ondoorzichtigheid, cyberveiligheid, gecoördineerd gedrag van agenten en onopgeloste juridische en aansprakelijkheidskwesties als centrale risico’s.

De Agentic Payments Alliance is daarom vooral een poging om gemeenschappelijke veiligheidsrails te ontwerpen terwijl de markt voor agentic payments nog wordt opgebouwd. Of de coalitie tot breed gedragen standaarden leidt, hangt af van de mate waarin de uiteenlopende belangen van kaartnetwerken, fintechs, blockchainbedrijven en toezichthouders bij elkaar kunnen worden gebracht.

De groep brengt bedrijven uit verschillende delen van de betaal- en cryptosector samen, waaronder kaartnetwerken, betalingsverwerkers, stablecoinbedrijven, blockchainnetwerken, fintechs en ondernemingen die zich bezighouden met fraudepreventie en digitale activa.

Waarom is een gezamenlijk bestuur nodig?

Een AI-agent kan straks meer doen dan alleen een product aanbevelen. Binnen vooraf ingestelde grenzen kan software bijvoorbeeld een aankoop afronden, een abonnement betalen of automatisch een digitale dienst afnemen. Bij machine-to-machinebetalingen kan het bovendien gaan om zeer kleine bedragen voor rekenkracht, API-aanroepen of data.

Rain verwijst naar een McKinsey-prognose van 3.000 tot 5.000 miljard dollar aan wereldwijde agentic commerce in 2030. Als die markt inderdaad snel groeit, moeten verschillende betaalnetwerken en technologieën op elkaar kunnen aansluiten. Partijen zullen dan onder meer moeten kunnen vaststellen wie een agent is, welke gebruiker of organisatie achter de agent zit, waarvoor toestemming is gegeven, hoeveel er mag worden uitgegeven en wie aansprakelijk is als er iets misgaat. Ook het delen van fraudesignalen wordt belangrijk. Zonder gezamenlijke uitgangspunten kunnen versnipperde protocollen de groei vertragen of beveiligingslekken veroorzaken.

De APA probeert daarom invloed uit te oefenen voordat standaarden en regelgeving zich volledig hebben vastgezet. Het doel is niet dat één partij de markt dicteert, maar dat verschillende spelers samen kaders ontwikkelen voor interoperabiliteit en controle.

Wat gaat de alliantie onderzoeken?

De leden willen gezamenlijk het oprichtingsdocument en de missie van de APA vastleggen, onderzoek uitvoeren en nieuwe raamwerken ontwikkelen. Een belangrijk onderdeel wordt het testen van methoden voor identiteit en autorisatie van AI-agenten: hoe bewijs je dat een agent echt namens een bepaalde gebruiker handelt en wat die agent precies mag doen?

Daarnaast richt de agenda zich op praktische vragen rond:

• fraudedetectie bij transacties die niet rechtstreeks door een mens worden gestart;
• het koppelen van loyaliteitspunten en beloningen aan een agent, ook wanneer die agent bij verschillende diensten transacties uitvoert;
• de juridische en toezichthoudende gevolgen van agentic commerce;
• manieren om bestedingslimieten, product- of merchantbeperkingen en intrekking van toestemming technisch af te dwingen.

De alliantie is daarmee vooral een werkgroep in een markt die nog in ontwikkeling is. Ze vormt nog geen afgeronde technische standaard en ook geen vervanging voor wet- en regelgeving.

Welke rol spelen Visa en Mastercard?

Visa en Mastercard bouwen zelf al aan technologie voor betalingen die door AI-agenten worden geïnitieerd. Mastercards Agent Pay for Machines is een initiatief op de uitvoeringslaag dat geautomatiseerde betalingen tussen AI-agenten en verbonden systemen mogelijk moet maken, ook wanneer het om zeer kleine bedragen gaat. Visa werkt eveneens aan mogelijkheden voor agentic payments.

Hun deelname aan de APA vervangt deze eigen producten niet. Wel brengt ze grote ontwikkelaars van betaalinfrastructuur samen in een forum dat moet helpen om de bredere regels, protocollen en interoperabiliteit op elkaar af te stemmen. Die afstemming kan nodig zijn om de afzonderlijke systemen van Visa, Mastercard en andere partijen met elkaar te laten samenwerken.

Wat krijgen leden via Rain’s startupprogramma?

Oprichters krijgen vroegtijdig toegang tot Rain’s Agentic Startup Program. De eerste lichting bestaat uit vijf startups en omvat een demodag die toegankelijk is voor leden.

Deelnemende startups krijgen toegang tot Rain-infrastructuur voor kaartuitgifte en geldbewegingen, plus 5.000 dollar aan testtegoed voor kosten rond kaartuitgifte of virtuele rekeningen. Ook zijn er tweewekelijkse expertsessies en spreekuren gepland.

Rain biedt daarnaast hulpmiddelen zoals virtuele kaarten die voor specifieke taken of limieten kunnen worden ingesteld. De Agent Control Layer moet transacties vooraf van programmeerbare veiligheidsregels voorzien.

Welke risico’s kunnen betalingen door AI-agenten afremmen?

Onduidelijke regels en aansprakelijkheid

Bestaande regels voor consumentenbescherming, toestemming, antiwitwascontroles en ken-je-klant-verplichtingen zijn niet zonder meer geschreven voor transacties die door een softwareagent worden gestart. Het kan daardoor onduidelijk zijn wie verantwoordelijk is wanneer een agent een verkeerde of ongewenste betaling uitvoert.

Volatiliteit en onomkeerbare cryptotransacties

Wanneer een agent crypto gebruikt in plaats van gereguleerd geld of stablecoins, kunnen koersschommelingen budgetten en afwikkelingsbedragen onvoorspelbaar maken. Blockchain- en smartcontracttransacties zijn bovendien soms moeilijk of onmogelijk terug te draaien nadat een agent of aanvaller de opdracht heeft uitgevoerd.

Beveiliging en privacy

Een promptinjectie, gestolen inloggegevens of wallet-sleutels, een kwaadwillende handelaar, datalekken of gebrekkige auditlogs kunnen ertoe leiden dat gedelegeerde toestemming verandert in ongeautoriseerde uitgaven. Ook kunnen ondoorzichtige modelbeslissingen het achteraf lastig maken om te reconstrueren waarom een betaling werd uitgevoerd.

Autonomie tegenover menselijke controle

Software toegang geven tot echt geld vraagt meer dan de bewering van een agent dat hij toestemming heeft. Er zijn duidelijke mandaten, bestedingslimieten, beperkingen per handelaar of categorie, mogelijkheden om toestemming in te trekken, menselijke escalatie en controleerbare administratie nodig. Het IMF noemt onder meer de traceerbaarheid van autorisaties, ondoorzichtigheid, cyberveiligheid, gecoördineerd gedrag van agenten en onopgeloste juridische en aansprakelijkheidskwesties als centrale risico’s.

De Agentic Payments Alliance is daarom vooral een poging om gemeenschappelijke veiligheidsrails te ontwerpen terwijl de markt voor agentic payments nog wordt opgebouwd. Of de coalitie tot breed gedragen standaarden leidt, hangt af van de mate waarin de uiteenlopende belangen van kaartnetwerken, fintechs, blockchainbedrijven en toezichthouders bij elkaar kunnen worden gebracht.