Dat verschil is belangrijk. Bij een contractexploit maakt een aanvaller doorgaans misbruik van een fout in de logica van een on-chainapplicatie. Bij helpdeskfraude manipuleert de aanvaller de rekeninghouder zodat die zelf een overschrijving autoriseert — of de aanvaller de benodigde toegang geeft. Het zwakke punt is dan niet per se de code, maar het vertrouwen en het beoordelingsvermogen van de gebruiker. Persoonlijke details en een kunstmatig gevoel van urgentie kunnen zo’n telefoontje of bericht extra overtuigend maken.
In februari 2025 meldden blockchainonderzoekers ZachXBT en tanuki42 dat Coinbase-gebruikers in december 2024 en januari 2025 samen meer dan 65 miljoen dollar hadden verloren. Zij schatten bovendien dat vergelijkbare social-engineeringfraude op jaarbasis meer dan 300 miljoen dollar aan schade kan veroorzaken. Hun analyse was gebaseerd op meldingen van slachtoffers en on-chainactiviteit, maar de onderzoekers erkenden ook dat de beschikbare gegevens onvolledig waren.
Een later rapport schreef in één week in mei 2025 nog ongeveer 45 miljoen dollar aan verliezen van Coinbase-gebruikers toe aan gecoördineerde social-engineeringscams. De cijfers ondersteunen het beeld van aanhoudende en georganiseerde aanvallen. Ze bewijzen op zichzelf echter niet dat alle gemelde incidenten, of alle betrokken wallets, door dezelfde operator worden beheerd.
In één onderzoek werd ook een consolidatieadres gevonden dat met meer dan 25 slachtoffers in verband werd gebracht. Zulke clustering kan onderzoekers helpen transacties aan elkaar te koppelen en een campagnepatroon te herkennen. Het blijft echter indirect bewijs en geen bewijs van de identiteit van een persoon in de echte wereld.
Coinbase maakte in mei 2025 bekend dat criminelen sommige buitenlandse medewerkers van de klantenservice hadden omgekocht om klantgegevens te verkrijgen. Die gegevens zouden bedoeld zijn geweest om zich overtuigender als Coinbase voor te doen en gebruikers ertoe te bewegen cryptovaluta over te maken. Coinbase schatte de kosten voor herstelmaatregelen en vrijwillige vergoedingen aan klanten op 180 tot 400 miljoen dollar.
Een aanvaller die de naam, contactgegevens of accountinformatie van een klant kent, kan daardoor veel geloofwaardiger overkomen als ‘Coinbase-medewerker’. Toch blijkt uit de hier aangehaalde openbare informatie niet dat de criminelen achter het datalek dezelfde personen zijn als de beheerders van de wallets die aan de bredere diefstalrapporten worden gekoppeld. De twee kwesties moeten daarom worden gezien als samenhangende risicocontext, niet als een bewezen gezamenlijke toeschrijving.
In mei 2025 wisselde een wallet die door onderzoekers aan Coinbase-phishingcampagnes werd gekoppeld ongeveer 42,5 miljoen dollar aan Bitcoin om voor Ether via THORChain. De wallet stuurde ZachXBT bovendien een on-chainbericht met de tekst ‘L bozo’.
Het bericht liet zien dat de beheerder van de wallet bereid was een onderzoeker publiekelijk te provoceren. Het maakte niet bekend wie die persoon was, waar die zich bevond of of hij of zij betrokken was bij iedere andere diefstal die aan de campagne wordt toegeschreven.
Een cryptomixer is ontworpen om de rechtstreekse koppeling tussen een storting en een latere opname ingewikkelder te maken. Tornado Cash werkt met gedeelde pools en privacybevorderende transactiemechanismen. Daardoor kan cryptovaluta die vanaf het ene adres wordt gestort, later naar een ander adres worden opgenomen. De blockchain verdwijnt niet, maar de eenvoudige lijn van storting naar opname wordt veel moeilijker vast te stellen.
Onderzoekers kunnen nog altijd kijken naar tijdstippen, transactiebedragen, terugkerend walletgedrag, bridges, decentrale cryptobeurzen en stortingsadressen bij gecentraliseerde exchanges. Zulke sporen kunnen helpen om transacties aan elkaar te relateren. Een correlatie is echter niet altijd voldoende om de persoon achter een opname te identificeren, of om een beurs of rechtbank ervan te overtuigen tegoeden te bevriezen. Hoe langer activa buiten een traceerbare bewaarder blijven, hoe lastiger terugvordering kan worden.
Op 26 november 2024 oordeelde het Amerikaanse Hof van Beroep voor het Fifth Circuit dat het Office of Foreign Assets Control (OFAC), de sanctieafdeling van het Amerikaanse ministerie van Financiën, zijn wettelijke bevoegdheid had overschreden door de onveranderlijke smartcontracts van Tornado Cash aan sancties te onderwerpen. Volgens het hof waren die smartcontracts onder de betreffende wet geen ‘eigendom’ dat kon worden geblokkeerd.
De uitspraak ging over de juridische grondslag van die sancties. Ze legaliseerde geen diefstal of witwassen, schrapte mogelijke strafrechtelijke aansprakelijkheid niet en garandeerde niet dat via een mixer verstuurde fondsen kunnen worden teruggevonden. Ook maakt de uitspraak verdachte mixeractiviteit niet automatisch tot bewijs van schuld of onschuld. De juridische beoordeling van de sancties en de vraag of een transactie verband houdt met crimineel gebruik zijn afzonderlijke kwesties.
Het hardnekkigste risico in deze zaak lijkt geen mysterieuze storing in de blockchaininfrastructuur van Coinbase, maar een overtuigende persoon aan de andere kant van een telefoontje, bericht of link.
Gebruikers doen er goed aan om:
De bewegingen van 16 augustus laten zien dat fondsen die aan de gemelde campagne worden gekoppeld nog steeds actief zijn. De bredere conclusie is eenvoudiger: social engineering kan zelfs sterke technische beveiliging omzeilen wanneer een aanvaller een legitieme gebruiker zover krijgt een overdracht zelf goed te keuren.