De twee schattingen spreken elkaar daarom niet noodzakelijk tegen. Ze meten verschillende dingen:

• De schatting van The Economist richt zich op de fysieke infrastructuuruitgaven van de grootste Amerikaanse technologiebedrijven.
• Goldman Sachs becijfert de wereldwijde AI-gerelateerde investeringen en corrigeert voor uitgaven die in een telling van alleen hyperscalers ontbreken.

Wie de bedragen zonder die context naast elkaar legt, kan de investeringsgolf zowel over- als onderschatten.

Big Tech verhoogt de inzet

Bedrijfscijfers zijn lastig rechtstreeks te vergelijken. Boekjaren, boekhoudmethodes en het aandeel van de kapitaaluitgaven dat daadwerkelijk naar AI gaat, verschillen per onderneming. De richting is desondanks duidelijk: verwachtingen worden herhaaldelijk naar boven bijgesteld nu de vraag naar rekenkracht en geheugen sterk blijft.

Amazon verhoogde zijn verwachting voor de kasuitgaven in 2026 van ongeveer 200 naar circa 220 miljard dollar. Het bedrijf zegt dat het grootste deel daarvan AI en AWS — de clouddienst van Amazon — ondersteunt. Amazon, Google en Microsoft zouden samen afstevenen op ongeveer 595 miljard dollar aan kapitaaluitgaven in 2026, al zijn de cijfers door verschillen in definities niet volledig vergelijkbaar.

Voor de bredere groep hyperscalers, waartoe naast Amazon, Alphabet (Google) en Microsoft ook Meta behoort, lopen de ramingen voor 2026 uiteen van ongeveer 700 tot 900 miljard dollar. Dat hangt af van welke bedrijven en boekhoudkundige definities worden meegenomen. De veiligste conclusie is daarom geen exacte ranglijst, maar dat de grootste cloud- en technologieplatforms jaarlijks honderden miljarden dollars steken in capaciteit die grotendeels voor AI-werklasten wordt gebouwd.

Schulden financieren een deel van de race

De uitbreiding wordt niet langer uitsluitend uit operationele kasstromen betaald. Volgens berichtgeving op basis van ramingen van Goldman Sachs bedroegen de gezamenlijke kapitaaluitgaven van hyperscalers in 2025 ongeveer 405 miljard dollar. Voor 2026 wordt circa 750 miljard dollar verwacht en voor 2027 bijna 1,2 biljoen dollar. De uitgifte van investment-grade bedrijfsobligaties door hyperscalers kwam in 2025 uit op 108 miljard dollar. In de eerste helft van 2026 was dat volgens dezelfde berichtgeving al 194 miljard dollar; voor het hele jaar wordt ongeveer 250 miljard dollar verwacht.

Schuldfinanciering maakt een investering niet automatisch onverstandig. Grote cloudbedrijven beschikken doorgaans over aanzienlijke kasstromen en toegang tot kredietmarkten. Maar lenen maakt een misrekening duurder. Als de vraag naar AI, de prijzen of de bezettingsgraad achterblijven bij de verwachtingen, moeten bedrijven mogelijk schulden aflossen op datacenters en hardware die snel in waarde dalen.

Waarom de AI-omzet de investeringen nog niet bijhoudt

De AI-gerelateerde omzet groeit snel, maar volgens het centrale betoog van The Economist niet snel genoeg om de explosie van infrastructuuruitgaven te evenaren. Bovendien is AI-omzet vaak verweven met bredere activiteiten en verschijnt die niet als één overzichtelijke regel in de jaarrekening.

AI-inkomsten kunnen afkomstig zijn uit cloudgebruik, zakelijke softwareabonnementen, productiviteitstools, effectievere advertenties of de eerste toepassingen bij ondernemingen. Daardoor is het moeilijk vast te stellen welk deel van de omzet rechtstreeks aan AI is toe te schrijven, welke marge daarop wordt gemaakt en of de inkomsten terugkerend genoeg zijn om een volgende investeringsronde te dragen.

De relevante vraag voor beleggers is dan ook niet simpelweg of bedrijven AI-producten verkopen. Het gaat erom of de omzet per geïnvesteerde dollar in infrastructuur snel genoeg stijgt om het volgende te betalen:

• nieuwe datacenters en stroomcapaciteit;
• gespecialiseerde chips, netwerkapparatuur en geheugen;
• de snelle afschrijving en vervanging van computerhardware; en
• de rentelasten van extra leningen.

De halfgeleiderindustrie krijgt een enorme impuls

De infrastructuurhausse werkt rechtstreeks door in de halfgeleidersector. AI-systemen hebben accelerators, geavanceerde netwerkchips, opslag en grote hoeveelheden high-bandwidth memory (HBM) en conventioneel geheugen nodig. Tekorten aan geheugen, geavanceerde verpakkingstechnologie en productiecapaciteit voor de nieuwste chips maken de chipmarkt tot een van de duidelijkste begunstigden van deze investeringscyclus.

De eerdere voorjaarsraming van WSTS, de World Semiconductor Trade Statistics-organisatie, ging uit van een wereldwijde halfgeleideromzet van 1,51 biljoen dollar in 2026: een stijging van 90 procent ten opzichte van het voorgaande jaar. De omzet uit geheugenchips zou met ongeveer 250 procent groeien tot meer dan 800 miljard dollar, vooral door AI-infrastructuur, HBM en versnelde rekenplatforms.

Na verwerking van de cijfers over het tweede kwartaal werd die prognose verder verhoogd. WSTS verwacht nu een wereldwijde halfgeleidermarkt van ongeveer 1,655 biljoen dollar in 2026, een jaarlijkse groei van circa 108 procent, en ongeveer 2,1 biljoen dollar in 2027, een groei van rond de 29 procent.

Omdia hanteert een afzonderlijke prognose en verwacht voor 2026 een groei van 94,1 procent in de halfgeleideromzet. Volgens het onderzoeksbureau groeit de AI-vraag sneller dan de sector chips kan produceren en verpakken. Omdia verwacht bovendien dat geheugen meer dan de helft van de totale halfgeleideromzet zal vertegenwoordigen.

Deze ramingen moeten niet worden samengevoegd tot één definitief cijfer. Het zijn prognoses uit verschillende momenten, gebaseerd op verschillende methodes. Samen laten ze wel zien hoe sterk de AI-infrastructuurvraag de verwachtingen voor chips, geheugen en productiecapaciteit beïnvloedt.

De test van 1 biljoen dollar

De AI-investeringscase bestaat uit twee delen. Het eerste is al zichtbaar: bedrijven geven agressief uit omdat rekenkracht, elektriciteit en geavanceerde chips strategische knelpunten zijn. Wachten kan betekenen dat ze later meer betalen of klanten verliezen aan concurrenten die wél capaciteit beschikbaar hebben.

Het tweede deel moet zich nog bewijzen. AI-toepassingen moeten snel genoeg duurzame omzet, aantrekkelijke marges en meetbare productiviteitswinst opleveren om een voortdurende uitbreiding van de infrastructuur te rechtvaardigen.

Als de commercialisering de investeringen inhaalt, kan deze uitgavencyclus rationeel blijken — zelfs als afzonderlijke projecten uiteindelijk worden afgeboekt of een andere bestemming krijgen. Gebeurt dat niet, dan dreigen lagere rendementen op clouddiensten, overcapaciteit, grotere druk op de schuldendienst en een scherpe herwaardering van AI-gerelateerde activa.

Daarom is het belangrijkste getal niet alleen 1 biljoen dollar aan investeringen. Het is het rendement dat die investeringen uiteindelijk opleveren.

De twee schattingen spreken elkaar daarom niet noodzakelijk tegen. Ze meten verschillende dingen:

• De schatting van The Economist richt zich op de fysieke infrastructuuruitgaven van de grootste Amerikaanse technologiebedrijven.
• Goldman Sachs becijfert de wereldwijde AI-gerelateerde investeringen en corrigeert voor uitgaven die in een telling van alleen hyperscalers ontbreken.

Wie de bedragen zonder die context naast elkaar legt, kan de investeringsgolf zowel over- als onderschatten.

Big Tech verhoogt de inzet

Bedrijfscijfers zijn lastig rechtstreeks te vergelijken. Boekjaren, boekhoudmethodes en het aandeel van de kapitaaluitgaven dat daadwerkelijk naar AI gaat, verschillen per onderneming. De richting is desondanks duidelijk: verwachtingen worden herhaaldelijk naar boven bijgesteld nu de vraag naar rekenkracht en geheugen sterk blijft.

Amazon verhoogde zijn verwachting voor de kasuitgaven in 2026 van ongeveer 200 naar circa 220 miljard dollar. Het bedrijf zegt dat het grootste deel daarvan AI en AWS — de clouddienst van Amazon — ondersteunt. Amazon, Google en Microsoft zouden samen afstevenen op ongeveer 595 miljard dollar aan kapitaaluitgaven in 2026, al zijn de cijfers door verschillen in definities niet volledig vergelijkbaar.

Voor de bredere groep hyperscalers, waartoe naast Amazon, Alphabet (Google) en Microsoft ook Meta behoort, lopen de ramingen voor 2026 uiteen van ongeveer 700 tot 900 miljard dollar. Dat hangt af van welke bedrijven en boekhoudkundige definities worden meegenomen. De veiligste conclusie is daarom geen exacte ranglijst, maar dat de grootste cloud- en technologieplatforms jaarlijks honderden miljarden dollars steken in capaciteit die grotendeels voor AI-werklasten wordt gebouwd.

Schulden financieren een deel van de race

De uitbreiding wordt niet langer uitsluitend uit operationele kasstromen betaald. Volgens berichtgeving op basis van ramingen van Goldman Sachs bedroegen de gezamenlijke kapitaaluitgaven van hyperscalers in 2025 ongeveer 405 miljard dollar. Voor 2026 wordt circa 750 miljard dollar verwacht en voor 2027 bijna 1,2 biljoen dollar. De uitgifte van investment-grade bedrijfsobligaties door hyperscalers kwam in 2025 uit op 108 miljard dollar. In de eerste helft van 2026 was dat volgens dezelfde berichtgeving al 194 miljard dollar; voor het hele jaar wordt ongeveer 250 miljard dollar verwacht.

Schuldfinanciering maakt een investering niet automatisch onverstandig. Grote cloudbedrijven beschikken doorgaans over aanzienlijke kasstromen en toegang tot kredietmarkten. Maar lenen maakt een misrekening duurder. Als de vraag naar AI, de prijzen of de bezettingsgraad achterblijven bij de verwachtingen, moeten bedrijven mogelijk schulden aflossen op datacenters en hardware die snel in waarde dalen.

Waarom de AI-omzet de investeringen nog niet bijhoudt

De AI-gerelateerde omzet groeit snel, maar volgens het centrale betoog van The Economist niet snel genoeg om de explosie van infrastructuuruitgaven te evenaren. Bovendien is AI-omzet vaak verweven met bredere activiteiten en verschijnt die niet als één overzichtelijke regel in de jaarrekening.

AI-inkomsten kunnen afkomstig zijn uit cloudgebruik, zakelijke softwareabonnementen, productiviteitstools, effectievere advertenties of de eerste toepassingen bij ondernemingen. Daardoor is het moeilijk vast te stellen welk deel van de omzet rechtstreeks aan AI is toe te schrijven, welke marge daarop wordt gemaakt en of de inkomsten terugkerend genoeg zijn om een volgende investeringsronde te dragen.

De relevante vraag voor beleggers is dan ook niet simpelweg of bedrijven AI-producten verkopen. Het gaat erom of de omzet per geïnvesteerde dollar in infrastructuur snel genoeg stijgt om het volgende te betalen:

• nieuwe datacenters en stroomcapaciteit;
• gespecialiseerde chips, netwerkapparatuur en geheugen;
• de snelle afschrijving en vervanging van computerhardware; en
• de rentelasten van extra leningen.

De halfgeleiderindustrie krijgt een enorme impuls

De infrastructuurhausse werkt rechtstreeks door in de halfgeleidersector. AI-systemen hebben accelerators, geavanceerde netwerkchips, opslag en grote hoeveelheden high-bandwidth memory (HBM) en conventioneel geheugen nodig. Tekorten aan geheugen, geavanceerde verpakkingstechnologie en productiecapaciteit voor de nieuwste chips maken de chipmarkt tot een van de duidelijkste begunstigden van deze investeringscyclus.

De eerdere voorjaarsraming van WSTS, de World Semiconductor Trade Statistics-organisatie, ging uit van een wereldwijde halfgeleideromzet van 1,51 biljoen dollar in 2026: een stijging van 90 procent ten opzichte van het voorgaande jaar. De omzet uit geheugenchips zou met ongeveer 250 procent groeien tot meer dan 800 miljard dollar, vooral door AI-infrastructuur, HBM en versnelde rekenplatforms.

Na verwerking van de cijfers over het tweede kwartaal werd die prognose verder verhoogd. WSTS verwacht nu een wereldwijde halfgeleidermarkt van ongeveer 1,655 biljoen dollar in 2026, een jaarlijkse groei van circa 108 procent, en ongeveer 2,1 biljoen dollar in 2027, een groei van rond de 29 procent.

Omdia hanteert een afzonderlijke prognose en verwacht voor 2026 een groei van 94,1 procent in de halfgeleideromzet. Volgens het onderzoeksbureau groeit de AI-vraag sneller dan de sector chips kan produceren en verpakken. Omdia verwacht bovendien dat geheugen meer dan de helft van de totale halfgeleideromzet zal vertegenwoordigen.

Deze ramingen moeten niet worden samengevoegd tot één definitief cijfer. Het zijn prognoses uit verschillende momenten, gebaseerd op verschillende methodes. Samen laten ze wel zien hoe sterk de AI-infrastructuurvraag de verwachtingen voor chips, geheugen en productiecapaciteit beïnvloedt.

De test van 1 biljoen dollar

De AI-investeringscase bestaat uit twee delen. Het eerste is al zichtbaar: bedrijven geven agressief uit omdat rekenkracht, elektriciteit en geavanceerde chips strategische knelpunten zijn. Wachten kan betekenen dat ze later meer betalen of klanten verliezen aan concurrenten die wél capaciteit beschikbaar hebben.

Het tweede deel moet zich nog bewijzen. AI-toepassingen moeten snel genoeg duurzame omzet, aantrekkelijke marges en meetbare productiviteitswinst opleveren om een voortdurende uitbreiding van de infrastructuur te rechtvaardigen.

Als de commercialisering de investeringen inhaalt, kan deze uitgavencyclus rationeel blijken — zelfs als afzonderlijke projecten uiteindelijk worden afgeboekt of een andere bestemming krijgen. Gebeurt dat niet, dan dreigen lagere rendementen op clouddiensten, overcapaciteit, grotere druk op de schuldendienst en een scherpe herwaardering van AI-gerelateerde activa.

Daarom is het belangrijkste getal niet alleen 1 biljoen dollar aan investeringen. Het is het rendement dat die investeringen uiteindelijk opleveren.