Fedorov beschreef de kernuitdaging van de oorlog als een asymmetrisch raketduel: Rusland lanceert in één week meer raketten dan Oekraïne aan Patriot-onderscheppingsmunitie in meerdere maanden ontvangt . Hij stelde dat de enige haalbare strategie is om over te schakelen van puur defensieve, Patriot-gebaseerde onderschepping naar offensieve aanvallen op Russische raketlanceerploegen en -locaties. "Het naderen van een ballistische raketlanceerinstallatie moet in 90% van de gevallen de dood betekenen," zei hij .
Over zijn eigen ontslag zei Fedorov dat dit werd ingegeven door zijn streven om het ondoorgrondelijke aanbestedingssysteem van het leger te hervormen . Hij gaf publiekelijk toe dat er een diepe kloof was met de toenmalige opperbevelhebber Oleksandr Syrskyi over strategische prioriteiten – specifiek Fedorov's focus op drone-oorlogsvoering, diepteslagen en aanbestedingshervormingen versus Syrskyi's meer traditionele benadering van frontliniecommando .
Wat betreft zijn toekomst, liet Fedorov de deur open voor een terugkeer. Hij zei dat hij toegewijd blijft aan de defensie-innovatie van Oekraïne en dat zijn werk aan drone- en raketprogramma's op onofficiële titel doorgaat .
Slechts zes dagen na Fedorov's vertrek op 15 juli, ontsloeg president Zelenskyy opperbevelhebber Oleksandr Syrskyi op 21 juli 2026 . Het ontslag kwam te midden van groeiende publieke protesten tegen het ontslag van Fedorov – demonstranten in Kyiv eisten ook het vertrek van Syrskyi . Zelenskyy verving Syrskyi door kolonel-generaal Mykhailo Drapatyi in een grote legerherschikking . De twee ontslagen werden algemeen als verbonden beschouwd: Fedorov's vertrek veroorzaakte een politieke crisis die de breuk tussen civiele defensie-innovatie en traditioneel militair leiderschap blootlegde, wat uiteindelijk ook Syrskyi zijn baan kostte .
De BBC berichtte dat Syrskyi, 60, door velen in Oekraïne werd gezien als een commandant van de Sovjet-school die terughoudend was om radicale veranderingen in het leger door te voeren . Hij werd vervangen door de 43-jarige Drapatyi, een populaire, gevechtsharde generaal . Zelenskyy's verwijdering van Syrskyi werd gezien als een grote ommekeer: dagen eerder had hij de kant van Syrskyi gekozen en Fedorov ontslagen, maar publieke druk dwong tot een tweede, ingrijpender verandering .
In de nacht van 15 augustus – slechts één dag voor Fedorov's CBS-interview – trof Oekraïne het Progress Rocket and Space Center (TsSKB-Progress) in Samara, Rusland, de enige fabrikant van Soyuz-2-lanceervoertuigen in het land, met nieuwe FP-5 "Flamingo"-kruisraketten geproduceerd door de Oekraïense fabrikant Fire Point . De Oekraïense generale staf bevestigde de aanval, die ook het vliegveld Savasleyka trof . President Zelenskyy prees de operatie als onderdeel van een reeks succesvolle langeafstandsaanvallen op de Russische luchtvaart-, militaire en energie-infrastructuur . De Flamingo-raket is een nieuwe in eigen land geproduceerde kruisraket, te onderscheiden van het ballistische raketprogramma waar Fedorov over sprak .
Voor en tijdens zijn ambtstermijn van zes maanden als defensieminister (januari–juli 2026) kreeg Fedorov de eer voor het dramatisch uitbreiden van Oekraïne's langeafstandsaanvalscapaciteit. Als architect van Oekraïne's drone-oorlogsprogramma (begonnen toen hij minister van Digitale Transformatie was), hield hij toezicht op de opschaling van diepteslagoperaties – rapporten schrijven hem toe dat hij hielp het volume van diepteslagen te vertienvoudigen door massaproductie van langeafstandsaanvalsdrones en de versnelling van binnenlandse raketprogramma's . Op de dag van zijn ontslag – 15 juli – onthulde Fedorov dat Oekraïne een succesvolle test had uitgevoerd van een nieuw ballistisch raketsysteem, met verbeterde nauwkeurigheid en 30% lagere kosten . Hij sloot ook contracten voor PAC-2 GEM-T-raketten, vroeg PAC-3-onderscheppingsraketten aan via Europese financiering en tekende een groot contract voor goedkopere anti-drone-raketten .
Fedorov beschreef de kernuitdaging van de oorlog als een asymmetrisch raketduel: Rusland lanceert in één week meer raketten dan Oekraïne aan Patriot-onderscheppingsmunitie in meerdere maanden ontvangt . Hij stelde dat de enige haalbare strategie is om over te schakelen van puur defensieve, Patriot-gebaseerde onderschepping naar offensieve aanvallen op Russische raketlanceerploegen en -locaties. "Het naderen van een ballistische raketlanceerinstallatie moet in 90% van de gevallen de dood betekenen," zei hij .
Over zijn eigen ontslag zei Fedorov dat dit werd ingegeven door zijn streven om het ondoorgrondelijke aanbestedingssysteem van het leger te hervormen . Hij gaf publiekelijk toe dat er een diepe kloof was met de toenmalige opperbevelhebber Oleksandr Syrskyi over strategische prioriteiten – specifiek Fedorov's focus op drone-oorlogsvoering, diepteslagen en aanbestedingshervormingen versus Syrskyi's meer traditionele benadering van frontliniecommando .
Wat betreft zijn toekomst, liet Fedorov de deur open voor een terugkeer. Hij zei dat hij toegewijd blijft aan de defensie-innovatie van Oekraïne en dat zijn werk aan drone- en raketprogramma's op onofficiële titel doorgaat .
Slechts zes dagen na Fedorov's vertrek op 15 juli, ontsloeg president Zelenskyy opperbevelhebber Oleksandr Syrskyi op 21 juli 2026 . Het ontslag kwam te midden van groeiende publieke protesten tegen het ontslag van Fedorov – demonstranten in Kyiv eisten ook het vertrek van Syrskyi . Zelenskyy verving Syrskyi door kolonel-generaal Mykhailo Drapatyi in een grote legerherschikking . De twee ontslagen werden algemeen als verbonden beschouwd: Fedorov's vertrek veroorzaakte een politieke crisis die de breuk tussen civiele defensie-innovatie en traditioneel militair leiderschap blootlegde, wat uiteindelijk ook Syrskyi zijn baan kostte .
De BBC berichtte dat Syrskyi, 60, door velen in Oekraïne werd gezien als een commandant van de Sovjet-school die terughoudend was om radicale veranderingen in het leger door te voeren . Hij werd vervangen door de 43-jarige Drapatyi, een populaire, gevechtsharde generaal . Zelenskyy's verwijdering van Syrskyi werd gezien als een grote ommekeer: dagen eerder had hij de kant van Syrskyi gekozen en Fedorov ontslagen, maar publieke druk dwong tot een tweede, ingrijpender verandering .
In de nacht van 15 augustus – slechts één dag voor Fedorov's CBS-interview – trof Oekraïne het Progress Rocket and Space Center (TsSKB-Progress) in Samara, Rusland, de enige fabrikant van Soyuz-2-lanceervoertuigen in het land, met nieuwe FP-5 "Flamingo"-kruisraketten geproduceerd door de Oekraïense fabrikant Fire Point . De Oekraïense generale staf bevestigde de aanval, die ook het vliegveld Savasleyka trof . President Zelenskyy prees de operatie als onderdeel van een reeks succesvolle langeafstandsaanvallen op de Russische luchtvaart-, militaire en energie-infrastructuur . De Flamingo-raket is een nieuwe in eigen land geproduceerde kruisraket, te onderscheiden van het ballistische raketprogramma waar Fedorov over sprak .
Voor en tijdens zijn ambtstermijn van zes maanden als defensieminister (januari–juli 2026) kreeg Fedorov de eer voor het dramatisch uitbreiden van Oekraïne's langeafstandsaanvalscapaciteit. Als architect van Oekraïne's drone-oorlogsprogramma (begonnen toen hij minister van Digitale Transformatie was), hield hij toezicht op de opschaling van diepteslagoperaties – rapporten schrijven hem toe dat hij hielp het volume van diepteslagen te vertienvoudigen door massaproductie van langeafstandsaanvalsdrones en de versnelling van binnenlandse raketprogramma's . Op de dag van zijn ontslag – 15 juli – onthulde Fedorov dat Oekraïne een succesvolle test had uitgevoerd van een nieuw ballistisch raketsysteem, met verbeterde nauwkeurigheid en 30% lagere kosten . Hij sloot ook contracten voor PAC-2 GEM-T-raketten, vroeg PAC-3-onderscheppingsraketten aan via Europese financiering en tekende een groot contract voor goedkopere anti-drone-raketten .