Waarom kredietmarkten het risico niet (volledig) hebben ingeprijsd

Het idee dat beleggers geen enkel risico inprijzen is inmiddels achterhaald. Dit is wat er werkelijk gebeurt:

Waar de marges krap blijven:

• De schuld wordt uitgegeven door bedrijven met de hoogste kredietwaardigheid – Microsoft, Alphabet, Amazon en Meta, allemaal AA of A-rating. Traditioneel worden deze gezien als ‘weduwe-en-wees-beleggingen’ waarbij het wanbetalingsrisico over 5 tot 10 jaar nagenoeg nul is, zelfs als AI-tegenvallers optreden . Vraag blijft groot, vooral naar dollar-luidende obligaties, hoewel banken waarschuwen dat de absorptiecapaciteit in sommige valuta’s zijn limiet nadert .

Waar risico-opslagen zichtbaar worden:

• Credit default swap (CDS)-spreads voor grote AI-techbedrijven zijn in de loop van 2026 scherp gestegen, vooral bij bedrijven met zwakkere balansen .
• Dekkingsgraden voor obligaties van hyperscalers dalen – een teken dat investeerders terughoudender worden en hogere rendementen eisen .
• Goldman Sachs signaleert ‘vraagvermoeidheid’ op de dollar-markt: in euro’s luidende obligaties van Amazon en Alphabet presteren beter, een teken dat dollar-beleggers selectiever worden .
• Fitch Ratings heeft formeel gewaarschuwd dat een AI-marktcorrectie een betekenisvol risico voor de bedrijfskredietmarkt kan vormen .

Het onzichtbare probleem: $1,65 biljoen van-balans-schulden

Het meest zorgwekkende structurele kenmerk is de explosie van verborgen verplichtingen:

• Een onderzoek van Nikkei Asia toont aan dat vijf hyperscalers (Alphabet, Microsoft, Amazon, Meta, Oracle) gezamenlijk meer dan $1,65 biljoen aan schulden buiten hun balansen houden, tegenover $1,35 biljoen aan officiële verplichtingen .
• De Bank voor Internationale Betalingen (BIS) noemt deze snelgroeiende stroom van van-balans-private-kredietverlening ‘shadow borrowing’. Hierdoor ontstaan banden tussen hyperscalers en niet-bancaire kredietverstrekkers en verzekeraars die vóór 2024 grotendeels afwezig waren .
• Goldman Sachs schat dat hyperscalers gezamenlijk zo’n $800 miljard aan leaseverplichtingen hebben voor datacenters, R&D-faciliteiten en kantoren – veelal gestructureerd via joint ventures en special purpose vehicles, waardoor balansherkenning wordt uitgesteld .
• Deze constructies zijn volledig legaal onder Amerikaanse SEC-regels, maar betekenen dat openbare balansen niet langer het volledige risicobeeld geven als AI-rendementen uitblijven of vertraging oplopen .

De conclusie

De AI-schuldengolf van $570 miljard is een rationele reactie op de onverzadigbare kapitaalbehoefte van AI, uitgevoerd door de meest kredietwaardige leners ter wereld. De gedachte dat markten ‘geen risico-opslag’ hebben toegevoegd, is echter inmiddels onjuist: CDS-spreads stijgen, de vraag verzwakt, en toezichthouders als Fitch, de BIS en de Fed hebben gewezen op systeemrisico’s. Het echte ondergewaardeerde risico is de $1,65 biljoen van-balans-verplichtingen en het ondoorzichtige web van private kredieten, leases en joint ventures. Een AI-correctie zou daardoor niet alleen techbedrijven raken, maar ook verzekeraars, private-kredietfondsen en obligatiebeleggers – op manieren die traditionele balansanalyse niet kan vangen.

Waarom kredietmarkten het risico niet (volledig) hebben ingeprijsd

Het idee dat beleggers geen enkel risico inprijzen is inmiddels achterhaald. Dit is wat er werkelijk gebeurt:

Waar de marges krap blijven:

• De schuld wordt uitgegeven door bedrijven met de hoogste kredietwaardigheid – Microsoft, Alphabet, Amazon en Meta, allemaal AA of A-rating. Traditioneel worden deze gezien als ‘weduwe-en-wees-beleggingen’ waarbij het wanbetalingsrisico over 5 tot 10 jaar nagenoeg nul is, zelfs als AI-tegenvallers optreden . Vraag blijft groot, vooral naar dollar-luidende obligaties, hoewel banken waarschuwen dat de absorptiecapaciteit in sommige valuta’s zijn limiet nadert .

Waar risico-opslagen zichtbaar worden:

• Credit default swap (CDS)-spreads voor grote AI-techbedrijven zijn in de loop van 2026 scherp gestegen, vooral bij bedrijven met zwakkere balansen .
• Dekkingsgraden voor obligaties van hyperscalers dalen – een teken dat investeerders terughoudender worden en hogere rendementen eisen .
• Goldman Sachs signaleert ‘vraagvermoeidheid’ op de dollar-markt: in euro’s luidende obligaties van Amazon en Alphabet presteren beter, een teken dat dollar-beleggers selectiever worden .
• Fitch Ratings heeft formeel gewaarschuwd dat een AI-marktcorrectie een betekenisvol risico voor de bedrijfskredietmarkt kan vormen .

Het onzichtbare probleem: $1,65 biljoen van-balans-schulden

Het meest zorgwekkende structurele kenmerk is de explosie van verborgen verplichtingen:

• Een onderzoek van Nikkei Asia toont aan dat vijf hyperscalers (Alphabet, Microsoft, Amazon, Meta, Oracle) gezamenlijk meer dan $1,65 biljoen aan schulden buiten hun balansen houden, tegenover $1,35 biljoen aan officiële verplichtingen .
• De Bank voor Internationale Betalingen (BIS) noemt deze snelgroeiende stroom van van-balans-private-kredietverlening ‘shadow borrowing’. Hierdoor ontstaan banden tussen hyperscalers en niet-bancaire kredietverstrekkers en verzekeraars die vóór 2024 grotendeels afwezig waren .
• Goldman Sachs schat dat hyperscalers gezamenlijk zo’n $800 miljard aan leaseverplichtingen hebben voor datacenters, R&D-faciliteiten en kantoren – veelal gestructureerd via joint ventures en special purpose vehicles, waardoor balansherkenning wordt uitgesteld .
• Deze constructies zijn volledig legaal onder Amerikaanse SEC-regels, maar betekenen dat openbare balansen niet langer het volledige risicobeeld geven als AI-rendementen uitblijven of vertraging oplopen .

De conclusie

De AI-schuldengolf van $570 miljard is een rationele reactie op de onverzadigbare kapitaalbehoefte van AI, uitgevoerd door de meest kredietwaardige leners ter wereld. De gedachte dat markten ‘geen risico-opslag’ hebben toegevoegd, is echter inmiddels onjuist: CDS-spreads stijgen, de vraag verzwakt, en toezichthouders als Fitch, de BIS en de Fed hebben gewezen op systeemrisico’s. Het echte ondergewaardeerde risico is de $1,65 biljoen van-balans-verplichtingen en het ondoorzichtige web van private kredieten, leases en joint ventures. Een AI-correctie zou daardoor niet alleen techbedrijven raken, maar ook verzekeraars, private-kredietfondsen en obligatiebeleggers – op manieren die traditionele balansanalyse niet kan vangen.