Waarom private credit zich keert tegen software: AI, exposure, vluchtsignalen en herfinancieringsrisico’s

Private credit-lenders hebben zich scherp tegen softwarebedrijven gekeerd. Generatieve AI-doorbraken dreigen de kernproducten van talloze SaaS-bedrijven te commoditiseren of zelfs overbodig te maken. Dat maakt hun inkomstenmodellen – en daarmee hun vermogen om schulden af te lossen – veel onzekerder. Hieronder een uiteenzetting van de oorzaken, de omvang van de exposure, de tekenen van een terugtrekking en de herfinancieringsrisico's.

Wat heeft de omslag veroorzaakt?

• AI ontwricht het SaaS-model. Begin 2026 brachten Anthropic (met Claude Cowork) en OpenAI nieuwe modellen uit waarmee individuele gebruikers programma's kunnen bouwen die diensten van bestaande softwarebedrijven kunnen vervangen. Dit leidde tot een wereldwijde verkoopgolf in beursgenoteerde software-aandelen en rees existentiële vragen over de economie van SaaS-abonnementen .
• Banken verlagen onderpandwaardes. JPMorgan verlaagde de waarde van onderpand op softwareleningen in private credit-financieringsfaciliteiten. Dit verminderde de beschikbare financiering voor private credit-lenders en deed twijfels rijzen over portefeuillewaarderingen .
• Toenemende defaults en 'schaduw-defaults'. Diverse grote, door private credit gefinancierde bedrijven gingen in gebreke (zoals First Brands Group met circa $10 miljard aan schuld). Lenders gebruikten steeds vaker 'amend-and-extend'-constructies om problemen te verdoezelen in plaats van verliezen te nemen .
• Aanhoudend hogere rente drukte de groei en waarderingen van softwarebedrijven, waardoor de hoge schuldenlast die op deze bedrijven rustte, pijnlijk zichtbaar werd .

Hoe groot is de blootstelling?

Schattingen lopen uiteen, afhankelijk van hoe breed 'software' wordt gedefinieerd, maar de cijfers zijn aanzienlijk:

• Uitstaande leningen aan SaaS-bedrijven stegen van circa $8 miljard in 2015 tot ruim $500 miljard eind 2025, wat neerkomt op circa 19% van alle directe leningen . Ongeveer een derde van alle private credit-fondsen had leningen verstrekt aan de sector .
• BDC-specifieke blootstelling: Business Development Companies (BDC's) – het meest transparante segment van private credit – hadden circa $115 miljard uitgeleend aan softwarebedrijven, ongeveer een vijfde van alle BDC-leningen . Software was verantwoordelijk voor meer dan een kwart van alle bedrijven onder kredietdruk in BDC-portefeuilles .
• UBS schat dat 25-35% van de private credit-portefeuilles een verhoogd AI-ontwrichtingsrisico loopt .
• De bredere wereldwijde private credit-markt had eind 2025 een beheerd vermogen van circa $2,3-3 biljoen .

Kanttekening: KBRA merkt op dat pure SaaS-kredietnemers slechts circa 8% uitmaakten van de nieuwe private credit-leningen in 2025. Dit suggereert dat het genoemde bedrag van 'ruim $500 miljard' mogelijk ook software-gerelateerde of tech-enabled diensten omvat, niet alleen klassieke SaaS .

Tekenen van een terugtrekking

• CLO-beheerders dumpen softwareleningen. Beheerders van Collateralized Loan Obligations (CLO's) verkopen softwareleningen met korting om hun blootstelling te verminderen . De verkoopgolf in software-schulden versnelde in 2026 sterk, zowel bij leveraged loans, junk bonds als CLO's .
• Toename van terugvragingen en 'gating'. Het aantal verzoeken van beleggers om geld terug te trekken uit semi-liquid BDC's piekte eind 2025 en hield aan in begin 2026 . Blue Owl beperkte de opnames in een van zijn kredietfondsen; vijf van de zes grote private credit-fondsen blokkeerden in het eerste kwartaal van 2026 beleggersuitstappen in de grootste 'gating'-golf sinds 2022 .
• Fondsenwerving krimpt. Ares Management werd gedwongen een gepland fonds te verkleinen en de kapitaalinstroom in private credit vertraagde .
• Lenders sturen bij. PitchBook constateert dat lenders actief kapitaal verschuiven naar sectoren die als beter bestand worden gezien tegen snelle technologische verandering .
• Probleemindicatoren stijgen. In maart 2026 vertoonde 10,6% van de bedrijven in BDC-portefeuilles kredietdruk, waarbij software het grootste aandeel van de onder druk staande namen vormde . Leningen aan het lagere middenmarktsegment lieten zien dat 13% van de leningen onder de 90 cent per dollar werd verhandeld – een 'alarmerend' signaal van nood .

Herfinancieringsrisico's in het verschiet

• Een muur van vervallende leningen. De enorme opbouw van software-gerichte leningen uit de periode 2019-2022 nadert nu de vervaldatum. Bedrijven die tegen hoge waarderingen leenden in de veronderstelling van aanhoudende sterke groei, moeten herfinancieren in een markt waar AI hun bedrijfsmodel onzekerder heeft gemaakt en lenders zijn teruggeschrokken .
• Lage verwachtingen voor terugwinning. Voya Investment Management waarschuwt dat, hoewel softwareleningen het label 'senior secured' dragen, ze naar verwachting zeer lage terugwinningspercentages zullen hebben in een ontwrichtingsscenario. Het belangrijkste onderpand – terugkerende inkomstenstromen – kan immers snel in waarde dalen .
• Verwachte default-percentages. Moody's projects in stresscenario's een default-percentage van 8-13% voor aan AI blootgestelde private credit-kredietnemers . De Bank for International Settlements (BIS) heeft gewaarschuwd dat verliezen geconcentreerd in de softwaresector kunnen doorsijpelen naar het hele private credit-ecosysteem als terugbetalingsdruk leidt tot gedwongen verkoop van activa in illiquide markten .
• 'Amend-and-extend' maskeert werkelijke problemen. Veel lenders hebben looptijden verlengd zonder leningen tegen marktwaarde te waarderen, waardoor het herfinancieringsprobleem wordt doorgeschoven naar toekomstige jaren en een 'schaduw-default' ontstaat .
• Risico van een gespleten markt. Institutionele directe leningen functioneren nog normaal, maar particuliere semi-liquid BDC-vehikels kampen met een structurele vertrouwenscrisis. Dit maakt het voor kleinere software-kredietnemers moeilijker om hun schulden te herfinancieren .