De operatie werd uitgevoerd op basis van een juridisch kader dat van tevoren was vastgesteld. Het Japanse ministerie van Financiën verklaarde dat de interventie plaatsvond 'in overeenstemming met de 'Gezamenlijke Verklaring van de Japanse en Amerikaanse ministers van Financiën' van september 2025, gericht op 'de recente buitensporige volatiliteit en wanordelijke bewegingen van de yen' .
De notities van minister Bessent van een kabinetsvergadering op vrijdag vermeldden een actiepunt: 'Koop Japanse yen (JPY) voor $5-10 miljard' . De werkelijke uitgave van Japan was echter veel groter. Een Bloomberg-analyse van de rekeningen van centrale banken wees uit dat de Japanse autoriteiten op 31 juli alleen al waarschijnlijk ongeveer $34 miljard hebben uitgegeven . Het was de eerste directe yen-aankoopinterventie van Washington in meer dan tien jaar . President Trump omschreef de stap als 'een teken van vriendschap' en zei dat de VS handelde in het belang van de wereldeconomische stabiliteit .
De VS had een ongebruikelijk sterk eigenbelang bij deelname aan de interventie. Japan is de grootste buitenlandse houder van Amerikaanse staatsobligaties, met meer dan $1 biljoen aan Amerikaanse Treasuries . Als Japan de yen unilateraal had moeten verdedigen, zou het enorme hoeveelheden Amerikaanse obligaties hebben moeten verkopen om aan dollars te komen. Die verkoopdruk had de prijzen van Amerikaanse obligaties kunnen doen dalen en, belangrijker nog, de Amerikaanse leenkosten kunnen verhogen .
Analisten wezen ook op zorgen over de stabiliteit van het Japanse financiële systeem als de daling van de yen verder zou versnellen . De gezamenlijke actie diende ook een signaalfunctie: door samen op te treden, creëerden beide regeringen de perceptie dat de eenzijdige depreciatie van de yen niet zou worden getolereerd, wat speculatieve short-sellers zou afschrikken .
De interventie bereikte haar tactische doel. Het doorbrak het eenzijdige momentum dat de dollar richting 164 yen had gebracht. Short-posities op de yen werden gedwongen hun posities te sluiten, waardoor de Japanse munt scherp steeg . In de dagen na de actie hield de yen zijn winsten vast boven de recente dieptepunten in veertig jaar, en functionarissen van beide landen gaven aan dat ze bereid waren opnieuw in te grijpen als dat nodig was .
Ondanks het directe succes verwachtten marktdeelnemers en economen grotendeels dat de opluchting van korte duur zou zijn om een aantal structurele redenen:
Groot renteverschil. De aanhoudende kloof tussen de Amerikaanse rente en de nog steeds lage Japanse rente is de fundamentele oorzaak van de zwakte van de yen. Een duurzaam herstel van de yen vereist een strakker beleid van de Bank of Japan (BOJ), niet alleen valuta-interventie .
Hoge schuldenlast van Japan. De enorme staatsschuld van Japan beperkt de mogelijkheid van de BOJ om de rente agressief te normaliseren, waardoor de monetaire beleidsinstrumenten die beschikbaar zijn om de yen te steunen, worden beperkt .
Marktherstel van de trend. Binnen een week had de yen bijna de helft van zijn winst van de interventie weer prijsgegeven. De terugval benadrukt de beperkingen van dergelijke operaties bij het omkeren van een daling op langere termijn .
Onveranderde economische fundamenten. De interventie deed niets om de onderliggende onevenwichtigheden aan te pakken – handelsstromen, kapitaaluitstroom en monetaire beleidsdivergentie – die de yen in eerste instantie verzwakten .
De gezamenlijke interventie van de VS en Japan op 31 juli 2026 was succesvol als een tactische shock-and-awe-beweging die het speculatieve momentum doorbrak en blijk gaf van ongekende Amerikaanse steun voor de yen. Maar de meeste analisten zien het als tijd kopen in plaats van het oplossen van de structurele oorzaken van de zwakte van de yen. Een duurzaam herstel, zo stellen zij, hangt af van een daadwerkelijke beleidsverkrapping door de Bank of Japan en een vernauwing van het renteverschil tussen de VS en Japan .