Deze vrouwen worden in meerdere sectoren van de Russische economie tewerkgesteld. Rapporten beschrijven hen aan lopende banden, in kledingfabrieken, op boerderijen, in keukens, op bouwplaatsen en in restaurants . In een specifiek geval onthulde de Oekraïense militaire inlichtingendienst (DIU) dat Noord-Korea van plan was 12.000 vrouwelijke werknemers naar een drone-fabriek te sturen in de Russische speciale economische zone Alabuga in Tatarstan, een belangrijk productiecentrum voor Iraans ontworpen Shahed-136-drones .
Werknemers zijn gespot op varkensboerderijen in de kraj Primorski en bij landbouwcomplexen in Tatarstan . Telegram-kanalen tonen Noord-Koreaanse vrouwen in bijpassende witte kleding die zwarte plunjezakken en rugzakken dragen bij aankomst op Russische productielocaties .
Mensenrechtenorganisaties beschrijven het systeem als door de staat gesponsorde dwangarbeid. De werknemers staan onder streng toezicht, verdienen een fractie van normale lonen en kunnen niet vertrekken of van baan veranderen . Bij aankomst confisqueert de Noord-Koreaanse regering naar verluidt hun paspoorten en documenten om te voorkomen dat ze vluchten . Beweging en communicatie worden beperkt en een deel van hun verdiensten zou worden afgeroomd door de Noord-Koreaanse staat .
Global Rights Compliance publiceerde in augustus 2026 een rapport op basis van getuigenissen van 21 Noord-Koreanen die op bouwplaatsen in drie Russische steden werkten. Het rapport stelde vast dat alle elf waarschuwingssignalen van dwangarbeid van de Internationale Arbeidsorganisatie aanwezig waren in de verklaringen van de slachtoffers . De organisatie noemde het een "100.000 man sterk, wereldwijd, door de staat gesponsord dwangarbeidsprogramma" dat actief is in 40 landen, met Rusland als een van de belangrijkste bestemmingen .
De vrouwen krijgen nominaal ongeveer £4,36 per dag betaald (niet per uur, zoals sommige media aanvankelijk meldden), waarvan een groot deel naar verluidt wordt ingehouden .
Een bewuste keuze van Pyongyang: jonge Noord-Koreaanse vrouwen gaan naar fabrieken en boerderijen, terwijl jonge mannen naar het slagveld worden gestuurd . Dit zijn geen twee losse programma's, maar één nationale strategie om de bijdrage van Noord-Korea aan de Russische oorlogsinspanning te maximaliseren.
| Categorie | Schatting | Bron |
|---|---|---|
| Instroom vrouwelijke werknemers | Tot 2.000 vrouwen per week (claim van Russisch uitzendbureau) | |
| Enkele bekende fabrieksinzet | 12.000 vrouwen gepland voor één dronefabriek in Tatarstan | |
| Militaire troepeninzet (totaal) | 30.000–50.000 Noord-Koreaanse soldaten naar Rusland gestuurd | |
| Breder arbeidsprogramma | ~100.000 Noord-Koreanen wereldwijd uitgezonden onder staatsarbeidsprogramma; tienduizenden al in Rusland in "slaafachtige omstandigheden" |
Het Russische bedrijf Startaff stelde voor om elke week tot 2.000 vrouwelijke werknemers uit Noord-Korea te werven . Als dat tempo wordt volgehouden, zou dat neerkomen op tienduizenden vrouwen per jaar. De geplande uitzending van 12.000 vrouwen naar één dronefabriek in Tatarstan is de grootste enkelvoudig bevestigde inzet .
President Volodymyr Zelensky verklaarde op 9 augustus 2026 dat Moskou en Pyongyang hadden besloten om 30.000 tot 50.000 Noord-Koreaanse soldaten op Russisch grondgebied te stationeren. Hij riep Zuid-Korea daarbij op om luchtverdedigingssteun te leveren aan Oekraïne . Dit is een aanzienlijke opschaling ten opzichte van eerdere schattingen: de eerste uitzendingen eind 2024 werden geschat op 10.000–12.000 troepen, waarvan er ongeveer 14.000 naar de Russische oblast Koersk werden gestuurd .
In februari 2026 schatte de Zuid-Koreaanse Nationale Inlichtingendienst dat er ongeveer 11.000 Noord-Koreaanse troepen in de oblast Koersk waren gestationeerd, waaronder 10.000 gevechtstroepen en 1.000 genietroepen .
Naast de huidige oorlogsgerelateerde uitzendingen is het bredere Noord-Koreaanse overzeese arbeidsprogramma al jaren actief. Het Institute for National Security Strategy schatte dat Noord-Korea tussen augustus 2023 en december 2025 voor maar liefst US$ 14,4 miljard aan wapens en troepen aan Rusland heeft geleverd om de oorlog te ondersteunen .
Zuid-Koreaanse inlichtingenfunctionarissen vertelden de BBC dat 10.000 Noord-Koreaanse bouwvakkers naar Rusland werden gestuurd om de door de oorlog ontstane arbeidstekorten op te vullen . Russische officiële gegevens tonen aan dat in 2024 13.221 Noord-Koreanen Rusland binnenkwamen — tot wel 12 keer zoveel als in 2023 .
Het is moeilijk om deze cijfers onafhankelijk te verifiëren. De bovenstaande getallen zijn voornamelijk afkomstig van Oekraïense inlichtingendiensten, Zuid-Koreaanse inlichtingendiensten en mensenrechtenorganisaties — niet van Russische of Noord-Koreaanse officiële bronnen, die de uitzendingen ontkennen of er het zwijgen toe doen .
Het aantal van 30.000–50.000 troepen werd door president Zelensky genoemd als een besluit dat door Moskou en Pyongyang was genomen, niet als een al volledig uitgevoerde uitzending . Sommige eerdere schattingen van Zuid-Koreaanse en Amerikaanse inlichtingendiensten eind 2024 waren lager (10.000–12.000 troepen) .
De bewering van het Russische uitzendbureau dat het tot 2.000 vrouwelijke werknemers per week binnenhaalt, is niet onafhankelijk bevestigd .
Het hele systeem is in strijd met meerdere VN-Veiligheidsraadresoluties die de export van Noord-Koreaanse arbeid verbieden .
Noord-Korea's tweesporenstrategie is de meest significante betrokkenheid van Pyongyang in een buitenlandse oorlog sinds de Koreaanse Oorlog. Door zowel soldaten voor het slagveld als arbeiders voor de thuisfronteconomie te leveren, helpt Noord-Korea Rusland zijn oorlogsinspanning vol te houden en verdient het tegelijkertijd harde valuta voor het regime van Kim Jong-un. De beschuldigingen van dwangarbeid voegen, indien bevestigd, een ernstige mensenrechtendimensie toe aan een al verwoestend conflict.