De belangrijkste punten:
Het bewijs is nog indirect, maar computermodellen ondersteunen de hypothese dat warmte uit het binnenste van Pluto stikstofijs aan de basis van de gletsjer doet smelten, waar het zich verzamelt in reservoirs onder druk voordat het naar de oppervlakte barst .
Een aparte studie onder leiding van Amanda Sickafoose (Planetary Science Institute), eveneens gepubliceerd in augustus 2026 in The Planetary Science Journal, rapporteert de eerste waargenomen daling van de atmosferische druk op Pluto sinds de ontdekking van de atmosfeer in 1988 .
Wetenschappers voorspelden dit bevriezingsproces al in 1996, maar de studie uit 2026 levert de eerste observationele bevestiging dat het proces daadwerkelijk is begonnen .
Samen schetsen de resultaten van 2026 een beeld van een Pluto die tegelijkertijd zijn atmosfeer verliest terwijl hij afkoelt en geologische activiteit behoudt via ondergrondse reservoirs die af en toe vloeibaar stikstof op het oppervlak loslaten. De donkere strepen op Sputnik Planitia zijn mogelijk plekken waar vloeibaar stikstof onlangs het oppervlak heeft bereikt en eroverheen is gestroomd, terwijl occultatiegegevens bevestigen dat de atmosfeer op grotere hoogte al aanzienlijk is verdund .
Beide bevindingen werden gepubliceerd in The Planetary Science Journal en gebruikten gegevens die jaren eerder waren verzameld – de New Horizons-beelden uit 2015 en occultatiemetingen van 2017 tot 2023. Het feit dat zulke spectaculaire ontdekkingen nog steeds voortkomen uit een enkele flyby en waarnemingen vanaf de aarde, onderstreept hoezeer Pluto ons blijft verrassen.
Zoals een onderzoeker het verwoordde: "Pluto verrast ons altijd" – en de studies uit 2026 bevestigen dat de dwergplaneet een van de meest dynamische en raadselachtige werelden in ons zonnestelsel blijft.