Het centrale geschil draait om de volgorde van gebeurtenissen. Het 15-puntenplan voorzag dat Hamas zou ontwapenen in ruil voor een gefaseerde Israëlische terugtrekking uit Gaza . Netanyahu eist dat de ontwapening volledig is afgerond voordat er ook maar één Israëlische soldaat wordt teruggetrokken. Dit was een absolute voorwaarde van zijn extreemrechtse coalitiepartners voordat hij ook maar een reactie op het plan wilde geven .
Het Israëlische leger had de aanvallen op Gaza sinds 3 augustus effectief gestaakt, maar Netanyahu maakte duidelijk dat dit geen aanvaarding van het plan betekende . In de dagen voor zijn openlijke afwijzing voerde het IDF juist het aantal luchtaanvallen op – met 28 doden als gevolg in het dodelijkste weekend in weken – een patroon dat eerder aan zijn formele weigering voorafging .
Dit is een van de meest directe publieke breuken tussen een Israëlische leider en een Amerikaanse president in jaren . Meer dan een week na de aankondiging van het plan zweeg Netanyahu, terwijl anonieme Israëlische functionarissen al tegenstand lieten blijken . Toen hij eindelijk sprak, sprak hij Trump tegen, die had beweerd dat Israël "heel blij" was met de deal .
Het Witte Huis heeft geen formeel protest laten horen, maar de kloof tussen Trumps verhaal van een doorbraak en Netanyahus categorische afwijzing zorgt voor aanzienlijke diplomatieke wrijving . Netanyahu overlegt nog steeds met Washington over de plannen voor Gaza, meldt de Los Angeles Times, maar de openlijke tegenstelling heeft het diplomatieke spoor in een impasse gebracht .
Hamas blijft publiekelijk achter het plan staan; de leiding stemde er tien dagen voor Netanyahus afwijzing in Caïro mee in . De hoge Hamas-functionaris Basem Naim verklaarde dat de groep verwacht dat bemiddelaars ervoor zorgen dat Israël de routekaart uitvoert . Maar zelfs vóór de afwijzing had Hamas zijn eigen eisen over de volgorde: het zei dat wapens pas in opslag zouden gaan nadat Israël de Sharm el-Sheikh-akkoorden had uitgevoerd, de aanvallen had gestaakt, troepen had teruggetrokken en de hulpstromen had opgevoerd. Dit was een spiegelbeeld van de Israëlische eis .
Het resultaat is een patstelling: Netanyahu eist ontwapening vóór terugtrekking; Hamas eist terugtrekking vóór het opslaan van wapens .
Netanyahus afwijzing is grotendeels ingegeven door interne coalitiedynamiek. Zijn extreemrechtse coalitiepartners – waaronder de partij Religieus Zionisme van minister van Financiën Bezalel Smotrich en Otzma Yehudit van minister van Nationale Veiligheid Itamar Ben-Gvir – dreigden de regering te verlaten als hij een plan zou aanvaarden dat voorzag in terugtrekking uit Gaza zonder volledige ontwapening van Hamas .
Deze partijen hadden al sinds de aankondiging van de deal eind juli een revolte gesignaleerd . Smotrich en Ben-Gvir hadden in 2025 eerder gedreigd met aftreden vanwege een ander Amerikaans staakt-het-vuren-plan. Ze waarschuwden dat ze de coalitie zouden laten vallen als Netanyahu een deal zou sluiten voordat Hamas was vernietigd . Netanyahus expliciete afwijzing kwam pas na dagen van escalerende kritiek van binnenuit zijn eigen regering .
Israël staat in oktober 2026 voor verkiezingen, en Netanyahu probeert zijn rechtse achterban aan zich te binden . Het verwerpen van een plan dat als te soft voor Hamas wordt gezien, helpt hem om beschuldigingen van hardere rivalen te pareren dat hij de Israëlische veiligheid zou opofferen . Tegelijkertijd riskeert de patstelling het vervreemden van gematigde kiezers die een diplomatieke oplossing willen. Netanyahu loopt op een dun koord: de coalitie intact houden door de deal te verwerpen, maar de banden met de regering-Trump niet volledig doorsnijden vlak voor een mogelijk spannende verkiezingsuitslag .
Deze afwijzing laat het meest serieuze Amerikaanse diplomatieke spoor om de oorlog in Gaza te beëindigen sinds het begin van het conflict in duigen vallen. Het 15-puntenplan was de nieuwste fase van een door de VS geleid staakt-het-vuren dat in oktober was afgekondigd en de vijandelijkheden had verminderd maar niet beëindigd . Het plan voorzag in een gefaseerde Israëlische terugtrekking gekoppeld aan ontwapening van Hamas, een internationale stabilisatiemacht en een technocratisch bestuursorgaan voor Gaza . Nu beide partijen vasthouden aan voorwaarden die de ander niet kan aanvaarden, is een doorbraak op korte termijn hoogst onwaarschijnlijk.
Palestijnen in Gaza noemden het besluit "een weg terug in de tijd" en zeiden dat er "geen duidelijk pad naar vrede" meer is . De patstelling creëert ook een gevaarlijk vacuüm: het IDF heeft grootschalige aanvallen gestaakt maar kan altijd escaleren, terwijl Hamas gewapend blijft en vasthoudt aan het plan dat het heeft aanvaard, en er bij Washington op aandringt om Netanyahu onder druk te zetten .