Zelfs nadat in juli 2026 een Memorandum van Overeenstemming (MOU) tussen de VS en Iran werd getekend, stelde Netanyahu dat de strijd 'nog niet voorbij is' en dat Iran zijn nucleaire programma moet elimineren, ongeacht of de diplomatie slaagt . Hij heeft president Trump ook verteld dat hij zal aandringen op een 'constante, constante waakzaamheid' over de nucleaire activiteiten van Iran, terwijl hij erkende dat hij geen nieuw bewijs heeft dat het vermogen van Teheran om een wapen te bouwen volledig is vernietigd .
Israël eist dat elk definitief akkoord met Iran verder gaat dan uraniumverrijking. Netanyahu heeft vijf kernvoorwaarden gesteld :
Israëlische functionarissen hebben gewaarschuwd dat een akkoord dat Iraanse nucleaire infrastructuur gedeeltelijk operationeel laat, terwijl het de ballistische raketten en het proxy-netwerk negeert, Israël het conflict als 'onopgelost' zou laten beschouwen .
De situatie tussen de VS en Iran blijft onzeker en zeer complex, waarbij de nucleaire kwestie grotendeels naar de achtergrond is verdwenen:
Het MOU van juni 2026: De VS en Iran ondertekenden eind juni een Memorandum van Overeenstemming dat een staakt-het-vuren met 60 dagen verlengde, opriep tot heropening van de Straat van Hormuz, en een kader schiep voor bredere nucleaire onderhandelingen . De VS stemde ermee in om de zeeblokkade op te heffen na ondertekening .
De Straat van Hormuz — het directe breekpunt: De meeste huidige diplomatieke aandacht gaat uit naar een aparte deal tussen Iran en Oman over het beheer van de Straat van Hormuz, die Iran tijdens het conflict effectief heeft geblokkeerd . Iran zegt dat deze deal 'dichtbij' is, maar heeft zijn eisen aanzienlijk opgeschroefd: het land eist dat de zeestraat pas heropend wordt als de VS de oorlog beëindigt, troepen terugtrekt, sancties opheft en Iran nooit meer bedreigt . De Opperste Nationale Veiligheidsraad van Iran stelde dat de VS zijn 'gedrag moet corrigeren' .
Directe gesprekken vastgelopen: Iran heeft herhaald dat het geen directe onderhandelingen met de VS voert en deze pas zal hervatten als Washington aan zijn voorwaarden voldoet . De gesprekken in Doha (juli 2026) waren indirect en beperkten zich tot de Straat van Hormuz, zonder vooruitgang op een bredere vrede .
Belangrijkste Amerikaanse eisen: De VS eist momenteel dat Iran zich publiekelijk verbindt tot het stoppen van alle aanvallen op schepen in de Straat van Hormuz, vrije doorgang zonder tolheffing garandeert, en uiteindelijk onderhandelt over een permanent einde aan zijn nucleaire programma .
De nucleaire component verschoven: Het bredere doel van het MOU — het onderhandelen over een definitief akkoord over het nucleaire programma van Iran binnen 60 dagen (verlengbaar met wederzijdse instemming) — is niet noemenswaardig vooruitgegaan, omdat de partijen vastzitten in de kwestie van Hormuz en de voorwaarden .
Risico op eenzijdige Israëlische militaire actie: Netanyahu heeft gesuggereerd dat hij alleen zal handelen als de diplomatie faalt, zelfs nu Washington en Teheran dicht bij een tussentijds akkoord over Hormuz lijken te zijn . Al Jazeera meldt dat hij mogelijk eenzijdige aanvallen overweegt om de campagne te verlengen, mede met het oog op de cruciale verkiezingen later in 2026 .
Spanningen in de VS-Israël-relatie: Hoewel Netanyahu heeft gezegd dat Trump 'zijn kans moet krijgen' om een diplomatieke oplossing te bereiken, heeft hij ook het 15-puntenplan van Trump voor ontwapening van Hamas in Gaza publiekelijk verworpen en blijft hij aandringen op hardere voorwaarden . CNN meldt dat Israël vreest dat Trump een 'slechte deal' zal sluiten .
Grotere regionale escalatie: Netanyahus harde lijn houdt de regio in oorlogsstemming. Zijn eis om de volledige nucleaire infrastructuur van Iran te elimineren (niet alleen de wapenproductie) en het proxy-netwerk van Iran te ontmantelen in Libanon, Syrië, Jemen en Irak, betekent dat elk akkoord dat voor Israël aanvaardbaar is, waarschijnlijk onaanvaardbaar is voor Iran .
Zorgen in Golfstaten en Arabische landen: De Arabische Golfstaten, die afhankelijk zijn van vrije doorgang door de Straat van Hormuz, zitten klem tussen steun voor het Amerikaanse diplomatieke spoor en de vrees dat een Israëlische militaire actie een bredere regionale oorlog kan ontketenen die de olieaanvoer verstoort en hun grondgebied in gevaar brengt .
Verkiezingsdynamiek: Netanyahu staat later in 2026 voor een binnenlandse politieke test. Zijn compromisloze houding ten opzichte van Iran speelt in op zijn achterban, maar verhoogt ook de inzet: elke perceptie dat een VS-Iran-deal Israël blootstelt, zou zijn binnenlandse oppositie kunnen versterken .