Deze raketaanvallen zijn de nieuwste escalatie in een gecoördineerde campagne van de Houthi's - gesteund door Iran - om Saoedi-Arabië onder druk te zetten door de energie-infrastructuur en Rode Zee-havens aan te vallen, terwijl ze tegelijkertijd strijden tegen Jemenitische regeringstroepen. In combinatie met de houding van Iran bij de Straat van Hormuz bedreigen deze aanvallen de wereldwijde energiestromen via twee van de meest kritieke maritieme knelpunten ter wereld.
De aanval op de haven van Mokha was verwoestend. Volgens een medische bron van AFP in Mokha kwamen minstens 11 mensen om het leven en raakten 32 gewond, onder wie zes burgers . Van de doden waren acht militairen en drie burgers .
De met de Jemenitische regering verbonden Nationale Verzetskrachten meldden een lager dodental van zeven (vier militairen en drie burgers) en 15 gewonden .
De infrastructuur van de haven liep zware schade op. Fayed al-Noman, ondersecretaris van het ministerie van Informatie, zei dat de Houthi's raketten en drones op de haven afvuurden, waarbij de gebouwen en de pier zwaar beschadigd raakten, evenals commerciële goederen en voedselvoorraden . De Jemenitische minister van Transport, Mohsen al-Amri, noemde het een "terroristische bombardement" dat leidde tot doden, gewonden en aanzienlijke materiële schade .
De situatie werd verergerd doordat er minder dan 24 uur na de eerste aanval een tweede golf Houthi-aanvallen Mokha trof. Jemenitische regeringstroepen meldden dat de luchtverdediging zes drones onderschepte, terwijl twee ballistische raketten in zee vielen zonder hun doel te raken .
De militaire woordvoerder van de Houthi's, Yahya Saree, beweerde dat een drone-aanval de Aramco-raffinaderij in Jazan had getroffen en omschreef deze als "nauwkeurig" . Het Saoedische Ministerie van Energie bevestigde dat er brand was uitgebroken in de faciliteit, maar zei dat deze was geblust zonder slachtoffers . Het ministerie gaf geen oorzaak van de brand.
Dit was de tweede grote Houthi-aanval op Jazan in enkele weken tijd. Bij een aanval op 25 juli, waarbij ballistische raketten en drones werden gebruikt, vatte hetzelfde raffinaderijcomplex vlam en werd ook de exportterminal Yanbu in het noorden aangevallen . Bij die aanval op 25 juli raakten het Integrated Gasification Combined Cycle (IGCC)-complex van de raffinaderij en een tankpark beschadigd, waardoor Saudi Aramco de fabriek met een capaciteit van 400.000 vaten per dag moest stilleggen . De reparaties zouden naar verwachting op 15 augustus zijn afgerond .
De raffinaderij in Jazan diende als exporthub voor Saoedi-Arabië om de aanhoudende blokkade van Iran bij de Straat van Hormuz te omzeilen .
De militaire woordvoerder van de Houthi's, Yahya Saree, gaf meerdere rechtvaardigingen voor de aanvallen:
De reactie van Saoedi-Arabië was afgemeten maar had verstrekkende gevolgen:
Deze aanvallen maken deel uit van een veel bredere crisis die het energielandschap in het Midden-Oosten dreigt te hervormen:
Twee knelpunten onder druk
Context van de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran
De Houthi's fungeren als een proxy van Iran en openen een "tweede front" tegen Saoedi-Arabië, waarbij ze de mondiale energievoorziening verstoren in coördinatie met de strategie van Iran in de Golf . De aanvallen zijn de eerste significante Houthi-aanvallen op Saoedisch grondgebied sinds het bestand van 2022 en markeren de feitelijke ineenstorting van de relatieve rust die vier jaar had geduurd .
Diplomatieke tegenwind
Inspanningen voor een vredesakkoord met Iran worden voortgezet, maar krijgen te maken met zware tegenwind nu het conflict zich uitbreidt van de Golf naar de Rode Zee . De aanvallen hebben wereldwijd tot bezorgdheid geleid bij media en overheden, omdat ze de vrije doorvoer van olie en handel via twee van de meest kritieke maritieme knelpunten ter wereld bedreigen.
De raketaanvallen van 9 augustus zijn geen op zichzelf staande incidenten. Het is de nieuwste escalatie in een gecoördineerde Houthi-campagne - gesteund door Iran - om Saoedi-Arabië onder druk te zetten door de energie-infrastructuur en Rode Zee-havens aan te vallen, terwijl ze tegelijkertijd strijden tegen Jemenitische regeringstroepen. In combinatie met de houding van Iran bij de Straat van Hormuz dreigen deze aanvallen de wereldwijde energiestromen via beide belangrijke Midden-Oosterse knelpunten tegelijkertijd te verstikken. Het uiteenvallen van het vierjarige bestand en de vorming van nieuwe defensiepacten geven aan dat de regio een gevaarlijkere fase van confrontatie ingaat.