Waarom de gezamenlijke yen-interventie van VS en Japan volgens analisten gedoemd is te mislukken

Yardeni Research noemt de interventie om drie redenen 'gedoemd te mislukken' :

1. Het economische beleid van premier Sanae Takaichi gedijt bij een zwakke yen. Haar pro-groei- en reflatiedoelstellingen tolereren – en beogen zelfs – een goedkopere munt, wat lijnrecht staat tegenover het doel van de interventie .
2. Het renteverschil is overweldigend. De 10-jaarsrente in Japan ligt rond de 2,8% tegenover ongeveer 4,7% op vergelijkbare Amerikaanse staatsobligaties, wat enorme carry trades aanwakkert die continue verkoopdruk op de yen uitoefenen . Lazard Asset Management merkt op dat de Japanse interventie van april-mei 2026 van ¥11,73 biljoen ($73,35 miljard) – bijna het dubbele van eerdere pogingen – er niet in slaagde de USD/JPY-koers binnen zes weken onder het interventieniveau te houden .
3. Het ontwerp van de interventie ondermijnt zichzelf. De VS verkochten euro's (niet dollars) via het Exchange Stabilization Fund, wat aangeeft dat Washington niet bereid is de dollar direct te verzwakken, waardoor de blijvende impact op USD/JPY beperkt blijft .

Bessents euro-verkooptactiek en het echte motief van de schatkist

In plaats van dollars te verkopen om yen te kopen, financierde de Amerikaanse schatkist zijn yen-aankopen door euro's te verkopen – een ongebruikelijke methode die door Fortune als 'raar' en 'onverstandig' werd omschreven . Deze aanpak is alleen logisch als minister van Financiën Scott Bessent zich primair zorgen maakte over de bescherming van de Amerikaanse obligatiemarkt .

Mark Sobel, een voormalig topfunctionaris bij de Amerikaanse schatkist, stelt dat de Japanse fundamentals niet veranderen en dat Bessents echte motivatie was te voorkomen dat Japan gedwongen zou worden zijn $1,2 biljoen aan Amerikaanse staatsobligaties te verkopen om zijn eigen interventie te financieren . Als Japan de yen-aankopen zelf had moeten financieren door Treasuries te liquideren, zou dat de Amerikaanse obligatierentes doen stijgen – precies wat Bessent met zijn aanpak vermijdt. Ter ondersteuning hiervan dringt Bessent er bij de Federal Reserve op aan om haar kredietfaciliteit voor buitenlandse centrale banken (de FIMA Repo Facility) uit te breiden, zodat Japan leningen kan afsluiten tegen zijn Treasuries-holdings in plaats van ze te verkopen .

De Amerikaanse schatkist stelde verschillende banken op de hoogte van een mogelijke interventie, waarbij Bessent tijdens een kabinetsvergadering in Camp David zelfs een notitieblok liet zien waarop stond: 'Te doen: Japanse yen kopen $5-10 miljard' .

Bloomberg Opinion: Een lapmiddel dat averechts werkt

Bloomberg Opinion typeerde de interventie als 'Bessents nieuwste lapmiddel voor obligaties' . Het waarschuwt dat het beleid de onderliggende problemen niet aanpakt en het risico met zich meebrengt dat de grenzen tussen monetair en fiscaal beleid vervagen, vooral tegen de achtergrond van vragen over de onafhankelijkheid van de Federal Reserve onder voorzitter Kevin Warsh . Door de Fed te betrekken bij yen-ondersteunende operaties via uitgebreide kredietfaciliteiten voor het buitenland, ontstaat er een moreel risico: markten kunnen de vastberadenheid van Washington gaan testen, wetende dat er een vangnet is .

Het oordeel van Reuters Breakingviews

Reuters Breakingviews stelt dat de interventie 'de rotzooi van Takaichi niet kan opruimen' . De onderliggende oorzaken van de yen-zwakte – het ruime Japanse begrotingsbeleid, het grote renteverschil en het onvermogen van de BOJ om agressief te verhogen – blijven volledig onaangetast . De gecoördineerde actie verergert zelfs het dilemma van de BOJ, omdat een sterkere yen die door interventie wordt bereikt, de inflatiedruk vermindert en de BOJ nog minder reden geeft om de rente te verhogen . Zonder renteverhogingen van de Bank of Japan of renteverlagingen van de Federal Reserve om het verschil te verkleinen, kan interventie alleen de trend van de yen niet veranderen .

Wat zou de yen wél kunnen redden?

De consensus onder strategen is duidelijk: niets anders dan een fundamentele verkleining van het renteverschil tussen de VS en Japan kan de yen duurzaam versterken. Dat zou vereisen dat de Bank of Japan de beleidsrente aanzienlijk verhoogt – wat politiek moeilijk is gezien het reflatiedenken van premier Takaichi – of dat de Federal Reserve de rente verlaagt, waarvan zij geen tekenen vertoont.

Nu de BOJ de beleidsrente op 1,0% heeft gehandhaafd tijdens de vergadering van 31 juli , en de Fed haar doelrange stabiel houdt, blijven de structurele krachten die de yen lager duwen – het renteverschil van ~190 basispunten, carry trade-stromen, het ruime Japanse begrotingsbeleid en de weigering van Washington om dollars te verkopen – onverminderd van kracht.

Conclusie: De interventie van 31 juli was een verfijnd signaal, geen oplossing. Bessent lijkt zich meer zorgen te maken over het beschermen van de Amerikaanse obligatiemarkt tegen liquidatie van Japanse reserves dan over het permanent versterken van de yen. Zolang Japan de rente niet verhoogt of de Fed de rente niet verlaagt, blijven alle structurele krachten de yen verder omlaag duwen.