Er is nog geen definitieve deal getekend, maar er zijn wel mijlpalen bereikt:
Het plan in wording voorziet in een tweebaanssysteem dat Iran aanzienlijke zeggenschap geeft over het inkomende verkeer:
De hoogte van de tolgeld is misschien wel het meest omstreden punt. De drie partijen liggen mijlenver uit elkaar:
| Partij | Voorgestelde tolheffing |
|---|---|
| Iran | 5–7% van de ladingwaarde |
| Oman | Ongeveer 3% van de ladingwaarde |
| Verenigde Staten | Nul – dringt aan op geen enkele tol of belemmering |
Iran stelt de uitsluiting van Amerikaanse en Israëlische schepen als een ononderhandelbare eis:
Aanvallen op de commerciële scheepvaart zijn tijdens de onderhandelingen doorgegaan, wat het vertrouwen ernstig heeft geschaad:
Het akkoord tussen Iran en Oman is op papier dichtbij – de routecoördinaten zijn overeengekomen en er wordt een gezamenlijke verklaring opgesteld – maar het is nog niet ondertekend of uitgevoerd. De deal blijft geblokkeerd door drie fundamentele geschillen: Irans eis van 5–7% tol op ladingwaarde (tegenover Omans ~3% en de VS die op nul staan), Irans eis om Amerikaanse en Israëlische schepen volledig te weren, en het ontbreken van een Amerikaanse toezegging om de zeeblokkade te beëindigen. Ondertussen blijft de IRGC commerciële schepen aanvallen tijdens de gesprekken, en de zeestraat blijft effectief gesloten voor normaal commercieel verkeer.