Leveragefondsen bouwden hun shortposities op de yen in juni 2026 uit tot meer dan 115.000 contracten, een hoogtepunt in negen jaar, in de verwachting dat de yen verder zou dalen . De yen doorbrak op 30 juni 2026 de grens van 162 per dollar — een niveau dat sinds december 1986 niet meer was voorgekomen — en steeg in juli tot boven de 163 .
Cruciaal was dat analisten van coinunited.io betoogden dat een Amerikaanse groeischok — en niet alleen BOJ-renteverhogingen — de primaire katalysator zou zijn om de carry-trade te laten ontsporen, aangezien een scherpe daling van de Amerikaanse rentes het renteverschil zou doen instorten en een gewelddadige ontwrichting zou forceren .
De eerste pogingen van Japan om de yen te verdedigen bleken onvoldoende. In juni 2026 gaf Japan ongeveer $73 miljard uit aan yen-opkoopinterventies en verhoogde de BOJ de rente, maar de yen bleef rond de 160 ten opzichte van de dollar hangen. De interventie mislukte omdat het grote renteverschil tussen de VS en Japan, de zware carry-trade-posities en het reflatoire beleid van premier Sanae Takaichi de munt bleven belasten .
Het keerpunt kwam op 1 augustus 2026, toen het Amerikaanse ministerie van Financiën yen kocht — de Federal Reserve Bank of New York verkocht euro's voor yen namens Washington — wat de eerste Amerikaanse yen-opkoopinterventie met Tokio in meer dan tien jaar markeerde . President Trump bevestigde de betrokkenheid van het ministerie . De gezamenlijke actie was de eerste sinds 2011 (en voor yen-opkopen sinds 1998) .
De marktimplicaties waren onmiddellijk: de yen steeg van boven de 163 naar rond de 156,5 per dollar, een versterking van meer dan 4% . Het Japanse ministerie van Financiën verklaarde dat het "niet zou aarzelen" om verdere gezamenlijke interventies uit te voeren . Voormalig BOJ-functionaris Atsushi Takeuchi zei dat Japan en de VS "zeker" opnieuw zouden ingrijpen als de yen zijn neerwaartse trend zou hervatten, waarbij hij opmerkte dat Japan nu "weinig beperkingen" heeft om met Amerikaanse steun in te grijpen .
Ondanks de dramatische beweging van de munt, vertoonden carry-trades in opkomende markten een verrassende veerkracht. De Bloomberg EM FX Carry Risk Premia Index is sinds de gezamenlijke actie slechts met ongeveer 1% gedaald, ongeveer hetzelfde als een vergelijkbare benchmark voor toonaangevende valuta's . Dat staat in schril contrast met de 4% die de EM-carry-index in augustus 2024 daalde, toen een scherpe yen-rally de wereldmarkten opschudde . Een Bloomberg-rapport merkt op dat EM-carry-trades "veerkracht tonen" zelfs nadat de met yen gefinancierde strategie was aangetast .
De impact was echter niet uniform. Buitenlandse portefeuille-investeerders (FPI's) trokken aanzienlijk kapitaal weg uit Indiase markten toen de carry-trade ontwricht raakte. FPI's trokken begin mei 2026 ongeveer ₹1,92 lakh crore weg uit Indiase aandelen, waarmee de totale uitstroom van FY2025 in slechts vier maanden werd overtroffen .
De ontwrichting verhoogde ook de herfinancieringsrisico's voor landen als Brazilië en Turkije, en voor bedrijven met in yen luidende schulden . De Mexicaanse peso verzwakte met 1,2% ten opzichte van de dollar toen de BOJ in december 2025 de rente verhoogde naar 0,75%, wat wijst op onmiddellijke stress in opkomende markten . Ook de Indonesische roepia en de Thaise baht — beide sterk blootgesteld aan op yen gebaseerde financiering — kwamen onder druk te staan .
Op structureel niveau beschrijft RCK Analytics de ontwrichting als "geen tactische aanpassing, maar een structurele herprijzing van liquiditeit, hefboomwerking en de wereldwijde kapitaalkosten" met directe implicaties voor obligatiemarkten en grensoverschrijdende kapitaalstromen .
De meningen over de carry-trade liepen in 2026 sterk uiteen onder topanalisten: