Japan gaf naar schatting 36,58 miljard dollar uit op 31 juli, de tweede dag van een tweedaagse campagne. De dag ervoor, 30 juli, was dat ongeveer 58,97 miljard dollar, waarmee het totaal op circa 95,5 miljard dollar uitkwam . De VS droegen naar schatting 5 à 10 miljard dollar bij via de New York Fed, waarbij de transactie via private banken als Goldman Sachs en Morgan Stanley liep .
Voor de interventie was de dollar-yenkoers gezakt naar 163–164, een dieptepunt in veertig jaar . Direct na de operatie op 31 juli daalde de wisselkoers met ongeveer zes yen in een uur tijd, naar circa 157 – een uitslag van zo'n 4% . Op 7 augustus was echter bijna de helft van de winst weer verdwenen en noteerde de yen rond 158,45, omdat de markt de houdbaarheid van de interventie in twijfel trok .
De VS verkochten euro's in plaats van dollars om te voorkomen dat ze in conflict kwamen met het door minister van Financiën Scott Bessent uitgedragen beleid van een sterke dollar. Direct dollars verkopen om yen te kopen zou zijn uitgelegd als een feitelijke verzwakking van de dollar – iets wat Bessent publiekelijk heeft uitgesloten. Door euro's te verkopen, kon de VS de yen steunen zonder de officiële koers van de dollar te ondermijnen . Bessent omschreef de zet als een 'tactische valutaspel' .
In een scherpe breuk met de naoorlogse norm van voorafgaand overleg tussen westerse monetaire autoriteiten, waarschuwde de VS de ECB niet voor de transactie. De New York Fed verkocht op 31 juli euro's om yen te kopen, en de ECB werd pas geïnformeerd nadat de transactie was afgerond . ECB-voorzitter Christine Lagarde en minister Bessent spraken pas een dag later, op 1 augustus, over de interventie .
Hoge ECB-functionarissen beschreven de eenzijdige verkoop van euro's zonder voorafgaande kennisgeving als een 'ongekende schending' van de aloude regels tussen westerse centrale banken . Sommige ECB-functionarissen waren naar verluidt 'verbijsterd' en voelden zich 'verraden' door het gebrek aan overleg. Zij zien het als een inbreuk op de vertrouwde consultatienormen die de trans-Atlantische monetaire betrekkingen sinds het Bretonse-Woodstijdperk beheersen .
Vermogensbeheerder BlackRock stelt dat de verkoop van euro's voor yen zonder waarschuwing aan Europese beleidsmakers de geopolitieke risico's vergroot en de aantrekkingskracht van langlopende overheidsobligaties verder vermindert. BlackRock merkt op dat de interventie de Europese overheidsobligaties waarschijnlijk niet direct schaadt, maar dat de verrassingsoperatie de trans-Atlantische financiële coördinatie ondermijnt in een tijd van verhoogde geopolitieke spanning. James Turner, hoofd mondiale vastrentende waarden EMEA bij BlackRock, zei dat de verrassingszet laat zien dat landen 'wat minder coöperatief' worden .
Japan heeft bevestigd dat het 'niet zal aarzelen om verdere maatregelen te nemen', waarbij het ministerie van Financiën expliciet heeft verklaard klaar te staan voor extra interventies . De Amerikaanse schatkist liet banken voor de operatie van 31 juli weten dat ze 'klaar moeten staan voor toekomstige actie' wat betreft mogelijke yen-interventies . Bessent zei publiekelijk dat de VS de Japanse zet steunde omdat een stabiele yen van cruciaal belang is voor de regionale handel en financiële stabiliteit, en waarschuwde dat verdere yen-verzwakking druk kan uitoefenen op andere Aziatische valuta's en kan leiden tot competitieve devaluaties .