Straat van Hormuz-crisis: 15 schepen getroffen, scheepvaart op 10% van vooroorlogse niveau

ADNOC omschreef de situatie als een "uitzonderlijk uitdagende omgeving" en zei dat de bedrijfsvoering "aanzienlijk wordt beïnvloed" . Het bedrijf coördineert met de autoriteiten om zijn mensen en bezittingen te beschermen, terwijl het klanten zo veel mogelijk blijft bedienen . Verklaringen van woordvoerders karakteriseerden de aanvallen als onuitgelokt en in strijd met het internationaal maritiem recht .

Ineenstorting van de scheepvaart: verkeer Straat van Hormuz op 10% van normale niveau

Volgens een rapport van Foreign Policy Journal is het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz ingestort tot ongeveer 10% van het vooroorlogse niveau . Voor het conflict vervoerde de zeestraat ongeveer 20% van de wereldwijde olie- en gasvoorziening .

De sluiting heeft cascade-effecten: ook de Straat Bab el-Mandeb (Rode Zee) heeft scherpe dalingen gezien, waarbij vijf tankers op één dag eind juli van koers veranderden na Houthi-aanvallen op Saoedische olie-installaties .

Militaire tijdlijn: van luchtaanvallen tot staakt-het-vuren tot impasse

De crisis begon op 28 februari 2026, toen Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen de Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei en andere hooggeplaatste functionarissen doodden, wat de oorlog ontketende . Iran reageerde onmiddellijk met aanvallen op Israël en Golfdoelen en nam de controle over de Straat van Hormuz over, waardoor de doorgang effectief werd geblokkeerd . De Revolutionaire Garde (IRGC) gaf waarschuwingen die de doorgang verboden en lanceerde drone-aanvallen op Omaanse havens (Duqm en Salalah) die door Amerikaanse troepen werden gebruikt, evenals op olietankers voor de kust van Muscat .

Op 19 maart 2026 begonnen de Verenigde Staten met een luchtcampagne tegen Iraanse posities om de zeestraat te heropenen . Een kortstaakt-het-vuren tussen de VS en Iran ging in op 7 april 2026, waarmee de grote gevechtsoperaties werden gestaakt — maar de zeestraat bleef grotendeels gesloten . Vanaf begin augustus behoudt Iran de feitelijke controle.

Houthi-operaties: een tweede maritiem front in de Rode Zee

Door Iran gesteunde Houthi-strijdkrachten in Jemen voerden de aanvallen op vanaf medio 2026. In juni 2026 kondigden ze een totaal verbod aan op de Israëlische maritieme navigatie in de Rode Zee en lanceerden ze aanvallen op Israël . Op 20 juli 2026 riepen de Houthi's een maritieme blokkade uit tegen Saoedi-Arabië, vielen twee Saoedische olietankers (Encelia en Layla) aan en later ook Saoedi-Aramco-locaties in Yanbu en Jizan . De scheepvaart in de Rode Zee vertraagde aanzienlijk als gevolg .

Een update van de Amerikaanse Congressional Research Service (4 augustus 2026) merkt op dat de Houthi's de aanvallen begin 2025 hadden gepauzeerd, maar deze hervatten naarmate de oorlog met Iran zich uitbreidde . De Houthi-leiding heeft verklaard dat hun doel is om de strategie van Iran in de Straat van Hormuz te kopiëren in de Straat Bab el-Mandeb in de Rode Zee .

Diplomatieke besprekingen Iran-Oman: vooruitgang, impasse en grote concessies

Diplomatieke inspanningen zijn turbulente:

• Eind juli 2026 — Iran verwierp een door Oman gesteund voorstel voor regionaal gezamenlijk beheer van de Straat van Hormuz en eiste meer controle . Oman had een plan voorgesteld met vrijwillige vergoedingen voor het gebruik van de zeestraat, gesteund door Golfstaten . Een hoge Iraanse functionaris vertelde Reuters dat het Omaanse plan "geen kans van slagen had" .
• 4-6 augustus 2026 — Er kwamen berichten over aanzienlijke vooruitgang: Iran en Oman bereikten overeenstemming over coördinaten voor een tijdelijke scheepvaartroute, en een woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat een akkoord "in de eindfase" verkeerde . Details onthulden echter een voorgesteld akkoord dat Iran de controle zou geven over schepen die de Golf binnenkomen via de zeestraat, een grote concessie . Volgens het opkomende kader zouden schepen binnenkomen via een door Iran gecontroleerde route en vertrekken via een baan die door Oman wordt gecontroleerd .
• De Amerikaanse president Trump verklaarde op 5 augustus dat de VS en Iran "zeer goede gesprekken" voerden, maar Iran benadrukte dat het alleen met Oman onderhandelde, niet rechtstreeks met Washington .

Olieprijzen en regionale instabiliteit

Hoewel specifieke benchmark-olieprijscijfers niet in de zoekresultaten werden gevonden, heeft de vrijwel volledige sluiting van de Straat van Hormuz het mondiale aanbod ernstig beperkt. Meerdere bronnen merken op dat oliemarkten te maken hebben met extreme onzekerheid . Amerikaanse luchtaanvallen hebben naar schatting 1.700 Iraanse burgers gedood en de infrastructuur van Iran verwoest, wat de humanitaire en stabiliteitscrisis heeft verdiept . Achttien Amerikaanse militairen waren eind juli 2026 omgekomen in de oorlog, waarvan het Pentagon de kosten op 37,5 miljard dollar schat .

Belangrijkste punten (begin augustus 2026)

• Verkeer Straat van Hormuz: ~10% van vooroorlogs niveau
• ADNOC-schepen getroffen: 15 geraakt, 1 dode, 20 gewonden
• Staakt-het-vuren VS-Iran: 7 april 2026 — grote gevechten gestaakt, maar zeestraat bleef gesloten
• Akkoord Iran-Oman: In "eindfase" maar geeft Iran controle over inkomende scheepvaart; Iran verwierp eerder gezamenlijk beheer
• Houthi-blokkade Rode Zee: Actief tegen Saoedi-Arabische en Israëlische scheepvaart sinds juni-juli 2026
• Rol VS-militaire: Luchtcampagne tegen Iraanse posities in de zeestraat (maart 2026); houdt grootschalige escalatie tegen sinds eind juli

De situatie blijft zeer onstabiel. Iran behoudt de feitelijke controle over de Straat van Hormuz, Houthi-operaties hebben een tweede maritiem front geopend in de Rode Zee, en het diplomatieke spoor Iran-Oman — hoewel recentelijk in beweging — heeft nog niet geleid tot een functionele heropening van de waterweg.