• Brent Q4 2026: $80 per vat
• Brent gemiddeld 2027: $75 per vat

Nadat het voorlopige akkoord in juni 2026 werd aangekondigd, verlaagde Goldman de Q4-raming van $90 naar $80 en het gemiddelde voor 2027 van $80 naar $75. De bank stelde dat de markt het herstel grotendeels al had ingeprijsd .

Het worstcasescenario: $120+ in Q4 2026

Als de verstoringen in de Straat van Hormuz aanhouden in plaats van worden opgelost, waarschuwt Goldman dat Brent in het vierde kwartaal van 2026 boven de $120 per vat kan uitkomen . In een scenario van langdurige sluiting heeft de bank aangegeven dat Brent de recordhoogte van 2008 kan overtreffen en boven $130 kan uitkomen .

Dit wordt uitdrukkelijk bestempeld als een risicoscenario, niet de centrale verwachting . De vereiste voorwaarden: aanhoudende blokkade van de Straat van Hormuz, geen diplomatieke oplossing en verdere verstoring van de fysieke marktbalansen. In een notitie van juli 2026 stelde Goldman dat Brent gemiddeld rond de $100 zou kunnen liggen in 2027 als Hormuz verstoord blijft .

Wat de schommelingen veroorzaakte – de drie knelpunten

De analyse van Goldman wijst drie maritieme knelpunten aan die hebben bijgedragen aan marktverkrapping en prijsvolatiliteit.

Fysieke marktverkrapping en verminderde export

Naast de knelpunten hebben verschillende factoren de fysieke marktomstandigheden verkrapt:

• Sluiting van Hormuz snoerde direct het overgrote deel van de Golf-export (Saoedi-Arabië, Irak, VAE, Koeweit, Iran) af, wat Goldman een aanbodschok zonder modern precedent noemde .
• Russische exportbeperkingen door de aanhoudende oorlog en sancties hebben de markt in het Atlantische bekken verder verkrapt, wat de vraag naar niet-gesanctioneerde kwaliteiten heeft verhoogd.
• Strategische voorraadvorming door raffinaderijen en overheden tijdens het conflict zorgde voor extra vraag die de fysieke balansen verder deed krimpen .
• Lage wereldwijde voorraden betekenden dat de markt vrijwel geen buffer had, wat prijsschommelingen versterkte. De Amerikaanse ruwe-olievoorraden daalden met 7,2 miljoen vaten tot 426,5 miljoen, bijna 5% onder het vijfjarig gemiddelde, terwijl distillaten 13% onder normaal lagen .

Hoe de prijsverwachting zich in 2026 ontwikkelde

De ramingen van de bank verschoofden herhaaldelijk naarmate het conflict zich ontvouwde:

• Maart 2026 (begin oorlog): Goldman verhoogde de jaarverwachting voor Brent 2026 van $77 naar $85 en waarschuwde dat Brent de recordhoogte kon overschrijden als Hormuz geblokkeerd bleef .
• April–mei 2026 (oorlog duurt voort): Naarmate de patstelling aanhield, verhoogde Goldman de Q4-raming voor Brent naar $90, met risico op aanhoudende $100+ .
• Juni 2026 (Hormuz-akkoord aangekondigd): Goldman verlaagde de Q4-raming naar $80 en die voor 2027 naar $75, met als argument dat de markt het herstel grotendeels had ingeprijsd .
• Juli 2026 (implementatie akkoord stokt): Goldman bevestigde het basispad van $80 voor Q4, maar waarschuwde dat hernieuwd risico op verstoring Brent boven $120 kon duwen .

De $70-vraag: neerwaarts risico, niet de hoofdverwachting

Goldmans basispad voor Q4 2026 is $80, niet $70. De gepubliceerde gemiddelde voor 2027 is $75 . De bank heeft echter opgemerkt dat een snellere normalisatie van het aanbod of zwakkere vraag Brent tegen eind 2026 naar circa $70 en in 2027 naar $60 zou kunnen brengen – een neerwaarts risicoscenario, niet de hoofdverwachting . Het oorspronkelijke basispad van begin maart 2026 ging uit van een daling van Brent naar de $70 in Q4 2026 bij een geleidelijk herstel van Hormuz, maar die verwachting werd naar boven bijgesteld naarmate de oorlog aanhield .

Belangrijkste punten voor beleggers

• Basispad versus risicoscenario: De Brent-raming van $80 is de centrale verwachting; de oproep van $120+ is een noodscenario, geen voorspelling.
• Straat van Hormuz is de dominante variabele: De status – open, deels verstoord of gesloten – bepaalt de gehele prijsbandbreedte.
• Drie knelpunten van belang: Hormuz haalt de krantenkoppen, maar de verstoringen in de Rode Zee en Zwarte Zee versterken het verkrappende effect.
• Lage voorraden versterken schommelingen: Met een beperkte buffer kunnen zelfs kleine veranderingen in het aanbod leiden tot onevenredig grote prijsbewegingen.
• Neerwaarts risico bestaat ook: Een snellere oplossing of zwakkere vraag zou Brent eind 2026 naar $70 kunnen brengen, maar dit is niet de centrale verwachting.

• Brent Q4 2026: $80 per vat
• Brent gemiddeld 2027: $75 per vat

Nadat het voorlopige akkoord in juni 2026 werd aangekondigd, verlaagde Goldman de Q4-raming van $90 naar $80 en het gemiddelde voor 2027 van $80 naar $75. De bank stelde dat de markt het herstel grotendeels al had ingeprijsd .

Het worstcasescenario: $120+ in Q4 2026

Als de verstoringen in de Straat van Hormuz aanhouden in plaats van worden opgelost, waarschuwt Goldman dat Brent in het vierde kwartaal van 2026 boven de $120 per vat kan uitkomen . In een scenario van langdurige sluiting heeft de bank aangegeven dat Brent de recordhoogte van 2008 kan overtreffen en boven $130 kan uitkomen .

Dit wordt uitdrukkelijk bestempeld als een risicoscenario, niet de centrale verwachting . De vereiste voorwaarden: aanhoudende blokkade van de Straat van Hormuz, geen diplomatieke oplossing en verdere verstoring van de fysieke marktbalansen. In een notitie van juli 2026 stelde Goldman dat Brent gemiddeld rond de $100 zou kunnen liggen in 2027 als Hormuz verstoord blijft .

Wat de schommelingen veroorzaakte – de drie knelpunten

De analyse van Goldman wijst drie maritieme knelpunten aan die hebben bijgedragen aan marktverkrapping en prijsvolatiliteit.

Fysieke marktverkrapping en verminderde export

Naast de knelpunten hebben verschillende factoren de fysieke marktomstandigheden verkrapt:

• Sluiting van Hormuz snoerde direct het overgrote deel van de Golf-export (Saoedi-Arabië, Irak, VAE, Koeweit, Iran) af, wat Goldman een aanbodschok zonder modern precedent noemde .
• Russische exportbeperkingen door de aanhoudende oorlog en sancties hebben de markt in het Atlantische bekken verder verkrapt, wat de vraag naar niet-gesanctioneerde kwaliteiten heeft verhoogd.
• Strategische voorraadvorming door raffinaderijen en overheden tijdens het conflict zorgde voor extra vraag die de fysieke balansen verder deed krimpen .
• Lage wereldwijde voorraden betekenden dat de markt vrijwel geen buffer had, wat prijsschommelingen versterkte. De Amerikaanse ruwe-olievoorraden daalden met 7,2 miljoen vaten tot 426,5 miljoen, bijna 5% onder het vijfjarig gemiddelde, terwijl distillaten 13% onder normaal lagen .

Hoe de prijsverwachting zich in 2026 ontwikkelde

De ramingen van de bank verschoofden herhaaldelijk naarmate het conflict zich ontvouwde:

• Maart 2026 (begin oorlog): Goldman verhoogde de jaarverwachting voor Brent 2026 van $77 naar $85 en waarschuwde dat Brent de recordhoogte kon overschrijden als Hormuz geblokkeerd bleef .
• April–mei 2026 (oorlog duurt voort): Naarmate de patstelling aanhield, verhoogde Goldman de Q4-raming voor Brent naar $90, met risico op aanhoudende $100+ .
• Juni 2026 (Hormuz-akkoord aangekondigd): Goldman verlaagde de Q4-raming naar $80 en die voor 2027 naar $75, met als argument dat de markt het herstel grotendeels had ingeprijsd .
• Juli 2026 (implementatie akkoord stokt): Goldman bevestigde het basispad van $80 voor Q4, maar waarschuwde dat hernieuwd risico op verstoring Brent boven $120 kon duwen .

De $70-vraag: neerwaarts risico, niet de hoofdverwachting

Goldmans basispad voor Q4 2026 is $80, niet $70. De gepubliceerde gemiddelde voor 2027 is $75 . De bank heeft echter opgemerkt dat een snellere normalisatie van het aanbod of zwakkere vraag Brent tegen eind 2026 naar circa $70 en in 2027 naar $60 zou kunnen brengen – een neerwaarts risicoscenario, niet de hoofdverwachting . Het oorspronkelijke basispad van begin maart 2026 ging uit van een daling van Brent naar de $70 in Q4 2026 bij een geleidelijk herstel van Hormuz, maar die verwachting werd naar boven bijgesteld naarmate de oorlog aanhield .

Belangrijkste punten voor beleggers

• Basispad versus risicoscenario: De Brent-raming van $80 is de centrale verwachting; de oproep van $120+ is een noodscenario, geen voorspelling.
• Straat van Hormuz is de dominante variabele: De status – open, deels verstoord of gesloten – bepaalt de gehele prijsbandbreedte.
• Drie knelpunten van belang: Hormuz haalt de krantenkoppen, maar de verstoringen in de Rode Zee en Zwarte Zee versterken het verkrappende effect.
• Lage voorraden versterken schommelingen: Met een beperkte buffer kunnen zelfs kleine veranderingen in het aanbod leiden tot onevenredig grote prijsbewegingen.
• Neerwaarts risico bestaat ook: Een snellere oplossing of zwakkere vraag zou Brent eind 2026 naar $70 kunnen brengen, maar dit is niet de centrale verwachting.