De FIFA-crisis van 2026: hoe Infantino's geheime Kushner-deal de voetbalwereld tegen hem in het harnas joeg

De bom die Infantino onder zijn eigen voetbal legde

Eind juli 2026 zette FIFA-voorzitter Gianni Infantino zijn handtekening onder een van de meest controversiële plannen uit de recente geschiedenis van de wereldvoetbalbond. In het diepste geheim had hij een deal gesloten om 20% van de commerciële rechten van de FIFA – inclusief die van alle toekomstige WK's – te verkopen aan een groep private investeerders onder leiding van Joshua Kushner, de jongere broer van Trumps schoonzoon Jared Kushner . De nieuwe commerciële tak, ‘FIFA Forward Enterprise’ gedoopt, zou 20 miljard dollar waard zijn .

Het plan ontketende de zwaarste institutionele crisis bij de FIFA sinds het corruptieschandaal rond Sepp Blatter .

Het plan dat in scherven viel

Infantino wilde de privatisering aankondigen aan de vooravond van de WK-finale van 2026, nota bene in het Waldorf Astoria in New York – een hotel met directe banden met de Trump-familie . Maar de Britse krant The Times was hem voor en bracht het nieuws naar buiten. Wat volgde was een kettingreactie die Infantino’s plan en zijn presidentschap in gevaar bracht .

De 211 FIFA-leden kregen een aanbod van éénmalig 20 miljoen dollar per bond, met 19 september 2026 als uiterste acceptatiedatum . Critici spraken onmiddellijk van een ‘achterkamertjesdeal’ die de ‘toekomst van het voetbal zou verhypothekeren’ .

Drie continenten tegen Infantino

De tegenreactie was ongekend, historisch en verenigd over drie continenten die zelden op één lijn zitten .

• UEFA (55 bonden) hield spoedoverleg op 30 juli. De leden stemden unaniem voor een boycot van alle FIFA-competities – dus ook de WK's voor mannen en vrouwen – tenzij het plan van tafel ging . De UEFA verklaarde dat ze ‘geen vertrouwen meer had’ in Infantino en eiste zijn ontslag .
• CONCACAF (Noord- en Midden-Amerika en het Caribisch gebied) verwierp het plan nog dezelfde dag en eiste een ‘volledig onderzoek’ naar het FIFA-bestuur . Opvallend: CONCACAF omvat de WK-gastlanden van 2026 (VS, Canada en Mexico) – tot dan toe Infantino’s trouwste bondgenoten .
• AFC (Azië) schaarde zich eveneens bij de oppositie, met ‘fundamentele bezwaren’ tegen de manier waarop het besluit was voorbereid .

De alliantie van UEFA (55), CONCACAF (41) en AFC (46) vertegenwoordigde een muur van verzet vanuit 142 van de 211 FIFA-bonden .

De terugtrekking en de nasleep

Op 31 juli, amper een paar dagen na het uitlekken van het plan, trok Infantino de stekker eruit. In een verklaring zei hij dat het plan ‘verdeeldheid had gezaaid’ en ‘niet langer in het belang van de doelstelling was’ .

Maar de critici waren niet tevreden :

• Topadviseur stapt op: Carlos Cordeiro, Infantino’s senior adviseur voor strategie en bestuur, diende zijn ontslag in. Hij noemde het voorstel ‘een slechte deal voor het voetbal’ die de ‘toekomst van het voetbal zou verhypothekeren’ .
• Juridische dreigementen: De UEFA waarschuwde zowel de FIFA als Joshua Kushner voor ‘juridische stappen, arbitrage en/of toezichtsklachten’ en eiste dat alle documenten bewaard bleven .
• Politieke veroordeling: De Britse premier Andy Burnham noemde Infantino ‘de verkeerde man’ voor de FIFA .

Infantino’s politieke reddingslijn faalt

Een cruciale factor in de crisis was de jarenlange, nauwe band tussen Infantino en president Donald Trump .

Infantino had:

• Trump de nieuw gecreëerde FIFA Peace Prize toegekend
• Gelobbyd voor een Nobelprijs voor de Vrede voor Trump
• De aankondiging van zijn plan gepland op locaties die aan Trump gelieerd zijn
• Een hechte relatie opgebouwd met Jared Kushner, die Infantino in 2018 al een eerste ontmoeting in het Witte Huis had bezorgd

Toen het plan instortte, probeerde Infantino naar verluidt steun te krijgen van de Trump-regering – hij zou contact hebben gezocht met minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio en Trump zelf hebben proberen te bereiken . De FIFA ontkende officieel dat Infantino het Witte Huis had gebeld en noemde de berichten ‘pure fictie’ . De perceptie van verstrengeling met de Trump-familie bleef de crisis echter verder aanwakkeren .

De Democraten in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, onder leiding van Jamie Raskin, openden een onderzoek. Raskin zei tegen Politico dat de FIFA ‘rechtstreeks zaken deed met de Trump-familie’ .

De verkiezingen van maart 2027: een kantelpunt

Infantino had in april 2026 zijn kandidatuur voor een vierde termijn aangekondigd en beweerde steun te hebben van meer dan 200 van de 211 FIFA-leden, tot enkele weken voor de crisis . Maar de ineenstorting van het privatiseringsplan heeft het politieke landschap fundamenteel veranderd .

De FIFA-presidentsverkiezingen staan gepland voor het 77e FIFA-congres op 18 maart 2027 in Rabat, Marokko . Kandidaten moeten zich uiterlijk 18 november 2026 aanmelden .

Er komen nu tegenkandidaten in beeld:

• Victor Montagliani: De baas van CONCACAF zou ‘bewegingen maken’ om een gooi naar het presidentschap te doen .
• Nasser Al-Khelaifi: De voorzitter van Paris Saint-Germain wordt door Europese bonden genoemd als een zwaargewicht dat Infantino kan uitdagen .

De UEFA is actief op zoek naar een tegenkandidaat . De alliantie van UEFA, CONCACAF en AFC zegt bereid te zijn verdere stappen te zetten, zoals het organiseren van eigen internationale toernooien, als Infantino weigert op te stappen en wordt herkozen .

Wat dit betekent voor de FIFA

De crisis is Infantino’s eerste grote politieke nederlaag sinds hij in 2016 aantrad . Het toont de grenzen van zijn macht en roept fundamentele vragen op over het bestuur van de FIFA, de verhouding tot privaat kapitaal en de onafhankelijkheid van de voetbalsport van politieke belangen .

De grote vraag is of Infantino’s steun van meer dan 200 bonden, van vóór de crisis, standhoudt . De geheime stemming op het congres in 2027 biedt volop ruimte voor overlopers: elk van de 211 leden heeft één stem, en een kandidaat heeft in de eerste ronde een tweederdemeerderheid nodig, of in latere rondes een gewone meerderheid .

Infantino heeft inmiddels zijn excuses aangeboden voor ‘fouten’ en zegt aan te blijven, maar de opstand is niet gestopt. Die is verschoven van het bestrijden van één plan naar het eisen van zijn vertrek vóór de verkiezingen van 2027 . Juridische stappen, politieke gevolgen en speculaties over rivaliserende competities liggen nu op tafel .