Op de ochtend van 30 juli 2026, tijdens de viering van de Marokkaanse Troondag, kwam de landgrens tussen Marokko en de Spaanse enclave Ceuta feitelijk tot stilstand . Duizenden mensen — voornamelijk migranten uit landen ten zuiden van de Sahara — zwommen vanuit de Marokkaanse grensstad Fnideq naar Ceuta of staken de grens over land over .
Spaanse functionarissen schatten dat in ongeveer 24 uur circa 50.000 mensen binnenkwamen . Ceuta telt ongeveer 85.000 inwoners . Bij de pogingen om de enclave te bereiken kwamen volgens latere meldingen minstens 57 mensen om het leven . Als de schatting wordt bevestigd, gaat het om de grootste eenmalige toestroom van irreguliere migranten die ooit op EU-grondgebied is geregistreerd .
Een belangrijke juridische aanleiding was een uitspraak van het Spaanse Hooggerechtshof eind juni 2026. Volgens die uitspraak mochten migranten die op zee waren onderschept niet zonder meer worden teruggestuurd, omdat zij de fysieke grensinfrastructuur waarnaar de Spaanse wet verwijst nog niet waren overgestoken .
Sommige waarnemers brachten het moment van de massale toestroom ook in verband met de Marokkaanse politieke kalender . Daarnaast waarschuwden leden van de Guardia Civil al jarenlang dat het grenshek kwetsbaar was .
Premier Pedro Sánchez zei dat zijn regering zich „volledig inzet voor een onmiddellijke reactie”. Spanje stuurde militaire eenheden naar Ceuta en zette daarnaast lucht- en zeesteun en duikteams in om de grens en de kustwateren te beveiligen .
Spanje en Marokko bereikten een akkoord over de dringende terugkeer van alle mensen die irregulier waren binnengekomen . Spaanse autoriteiten meldden dat 25.000 migranten binnen 48 uur naar Marokko waren teruggestuurd. De regering zei bovendien alle nieuwkomers zo snel mogelijk te willen uitzetten . Sánchez bezocht Ceuta op 31 juli .
De Europese Commissie verklaarde dat geen irreguliere migranten vanuit Ceuta naar het Europese vasteland waren doorgereisd en dat zij niet naar andere EU-landen zouden mogen vertrekken . Brussel bood aan Frontex in te zetten, het Europese agentschap voor grens- en kustbewaking, om Spanje te ondersteunen .
Commissievoorzitter Ursula von der Leyen noemde de beelden uit Ceuta „onaanvaardbaar”. Volgens haar moesten „gevaarlijke overtochten onmiddellijk stoppen” .
De Franse minister van Binnenlandse Zaken, Laurent Nunez, kondigde aan dat Frankrijk de grenscontroles met Spanje „zonder uitstel” zou versterken. Ook activeerde hij een snelle grensinterventiemacht voor uitgebreidere controles .
De Italiaanse reactie was het meest ingrijpend. Premier Giorgia Meloni sprak over „buitengewone maatregelen” . Op 31 juli schortte Italië het vrije Schengenverkeer met Spanje tijdelijk op voor reizen per vliegtuig en over zee . Daardoor kwamen opnieuw grenspolitiecontroles bij reizigers uit Spanje. Minister van Binnenlandse Zaken Matteo Piantedosi zei dat de maatregel de hele maand augustus van kracht zou blijven .
Schengen maakt vrij reizen tussen deelnemende Europese landen mogelijk zonder reguliere controles aan de binnengrenzen. Een tijdelijke opschorting is daarom politiek en symbolisch een zwaar middel.
De Zweedse premier Ulf Kristersson riep Spanje op „snel de controle over de situatie terug te krijgen” en zijn verplichtingen binnen de Schengensamenwerking na te komen . De Finse minister van Binnenlandse Zaken zei dat Spanje er „volledig niet in was geslaagd” de buitengrens van het Schengengebied te beschermen. Zij riep alle EU-landen op het Italiaanse voorstel te steunen om de Schengenstatus van Spanje op te schorten .
Verschillende EU-landen pleitten vervolgens voor een opschorting van Spanje uit het Schengengebied vanwege het falen van de grenscontrole . Daarmee groeide de crisis in Ceuta uit tot een directe test voor de Europese samenwerking rond migratie en open binnengrenzen.
De gebeurtenissen van 2026 kwamen niet uit het niets. Tussen januari en oktober 2025 registreerde Ceuta 2.994 mensen die vanuit Marokko de landgrens overstaken. Dat was 33,8 procent meer dan in dezelfde periode van 2024 . Meer dan een derde van deze groep reisde als gezin en vroeg humanitaire bescherming aan .
In augustus 2025 probeerden ongeveer honderd mensen, onder wie kinderen, vanuit Marokko naar Ceuta te zwemmen. Het opvangcentrum waarschuwde toen dat het systeem „bij een breekpunt” kwam . In december hielden Marokkaanse autoriteiten opnieuw honderden migranten tegen in de buurt van het grenshek .
De cijfers uit 2025 wijzen dus op een geleidelijk oplopende druk op de enclave. De massale grensdoorbraak van juli 2026 was echter van een geheel andere orde.