Weken van escalerende Iraanse aanvallen: In de aanloop naar het uiteenvallen van het bestand vuurde Iran herhaaldelijk raketten en drones af op de Amerikaanse marinebasis in Bahrein en andere Amerikaanse installaties in beide landen. Een onderzoek van de WSJ toonde aan dat de Iraanse aanvallen meer schade hadden aangericht dan aanvankelijk gemeld, met name aan ten minste 20 Amerikaanse installaties, waaronder de marinefaciliteit in Bahrein . De aanvallen veroorzaakten burgerslachtoffers in beide landen
.
Directe dreiging voor Bahrein en Koeweit: Iran richtte zich specifiek op doelen in Koeweit en Bahrein – beide gastlanden van grote Amerikaanse militaire bases – als vergelding voor Amerikaanse aanvallen . Hierdoor was het conflict niet langer een verre Amerikaans-Iraanse kwestie, maar een directe bedreiging voor de soevereiniteit en burgerbevolking van de twee Golfstaten.
Eerdere geheime VAE-aanvallen op Iran (april 2026): Maanden eerder hadden de VAE in het geheim eigen luchtaanvallen uitgevoerd op Iran, waaronder een aanval op een olieraffinaderij op het Iraanse eiland Lavan begin april, die een grote brand veroorzaakte . Dit waren de eerste bekende directe aanvallen van een Golfstaat op Iran.
Beloning uit Washington: verruimde toegang tot AI-chips: In juli 2026 kenden de VS de VAE verruimde toegang toe tot felbegeerde AI-chips – met intrekking van vergunningsvereisten voor bepaalde geavanceerde technologie-export – als expliciete beloning voor de militaire steun van de VAE in de oorlog, waaronder de geheime aanvallen op Iran, het onderscheppen van raketten en het op gang houden van de olieproductie . Iraanse functionarissen noemden dit 'officieel bewijs' van de steun van de VAE aan Amerikaanse operaties
.
Inlichtingen en luchtdekking voor de aanvallen van Bahrein en Koeweit: Volgens de WSJ leverden de VAE voor de aanvallen in juli inlichtingen en luchtdekking aan de Bahreinse en Koeweitse straaljagers . Dit bezegelde een nieuw operationeel partnerschap tussen de Golfstaten, die nu offensief tegen Iran optreden.
De aanvallen luiden een nieuwe fase in het conflict in, omdat de Arabische Golfstaten – die historisch gezien directe offensieve actie tegen Iran uit de weg gingen – nu een drempel van directe kinetische vergelding hebben overschreden, eerst met de VAE in april en nu met Bahrein en Koeweit in juli .
De bredere oorlog: De oorlog begon eind februari 2026 met gecoördineerde Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran. Iran antwoordde met dagenlange raket- en drone-barrages over de Golf, ook op de VAE . Het conflict is sindsdien uitgegroeid tot een multi-frontale regionale oorlog.
Saoedi-Arabië en de Jemen-blokkade: De Houthi-dreiging blijft een parallel front. De VS voert aanvallen uit om de Straat van Hormuz open te houden – een belangrijk doel van het ingestorte staakt-het-vuren – terwijl bondgenoten van Iran de Rode Zee en Golf-scheepvaartroutes onder druk zetten . Saoedi-Arabië is een belangrijke speler in de bredere anti-Iraanse coalitie, maar wordt in deze berichten niet genoemd als uitvoerder van directe aanvallen op Iran.
De nieuwe realiteit: De directe deelname van de Golfstaten betekent een einde aan de 'bufferstrategie' – Golfstaten laten het niet langer alleen aan de VS en Israël over om vanuit hun grondgebied tegen Iran te vechten. Ze zijn nu actieve strijdende partijen, deels gedwongen door Iraanse aanvallen op hun bodem en deels verleid door Amerikaanse technologiebeloningen .
Bronnen: Het WSJ-artikel van 24 juli is de primaire bron voor de aanvallen van Bahrein en Koeweit. Berichtgeving van de WSJ over het uiteenvallen van het staakt-het-vuren
, de Iraanse aanvallen op bases
, de geheime aanvallen van de VAE
en de AI-chip-beloning
wordt ondersteund door Reuters
, NPR
en andere geciteerde media.