Volgens de Iraanse verklaring hadden de Verenigde Staten B-1-bommenwerpers vanaf RAF Fairford ingezet voor aanvallen op Iraans grondgebied. De IRGC stelde dat Amerikaanse oorlogsschepen in de Indische Oceaan hun voorraad kruisraketten hadden uitgeput, waarna Washington op bommenwerpers vanaf de Britse basis was overgeschakeld .
De verklaring, die via aan de IRGC gelieerde kanalen werd verspreid, bevatte ook een directe waarschuwing aan de “Britse monarchie” . Iran beschuldigt het Verenigd Koninkrijk daarmee niet langer alleen van diplomatieke steun, maar van het faciliteren van militaire aanvallen.
De Britse regering zei dat de krijgsmacht “24/7 klaarstaat om zichzelf te verdedigen”. Volgens Londen zijn de Britse strijdkrachten voorbereid op aanvallen, zowel op Brits grondgebied als vanuit het buitenland .
Tegelijkertijd hield de regering vast aan haar onderscheid tussen defensieve en offensieve operaties. De Verenigde Staten mogen Britse bases volgens Londen gebruiken voor defensieve acties, bijvoorbeeld om Iraanse raketlanceringen tegen te gaan. Het Verenigd Koninkrijk zegt niet te hebben ingestemd met offensieve aanvallen op Iran .
Die uitleg wordt door Teheran verworpen. Het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken noemde het Verenigd Koninkrijk een medeplichtige aan de Amerikaanse oorlog en stelde dat het openstellen van Britse faciliteiten neerkomt op deelname aan de agressie .
De dreiging kwam kort nadat de nieuwe Britse premier Andy Burnham volgens verschillende berichten had ingestemd met voortzetting van het bestaande beleid. Amerikaanse strijdkrachten zouden RAF Fairford en Diego Garcia mogen blijven gebruiken voor operaties die het Verenigd Koninkrijk als defensief omschrijft .
De beslissing werd volgens berichtgeving van 21 en 22 juli 2026 genomen in het verlengde van het beleid van Burnhams voorganger Keir Starmer. De toestemming zou betrekking hebben op missies tegen de Iraanse raketdreiging en op doelen die verband houden met de Straat van Hormuz .
Volgens de beschikbare berichten stond de regering-Burnham bovendien onder druk van de regering-Trump om de Amerikaanse toegang tot de twee strategische bases te handhaven . Daarmee werd de nieuwe premier vrijwel direct geconfronteerd met de vraag hoeveel militaire steun Londen aan Washington wil geven zonder formeel als oorlogspartij te worden beschouwd.
De bronnen wijzen erop dat de grootschalige Amerikaanse en Israëlische aanval op Iran begon op 28 februari 2026, en niet in februari 2025 . Volgens die berichtgeving voerden de Verenigde Staten en Israël gecoördineerde luchtaanvallen uit op Iraanse militaire, nucleaire en commandodoelen. Daarbij kwamen ook hoge Iraanse functionarissen om het leven .
Er was wel eerder een directe Amerikaanse militaire interventie: tijdens de twaalfdaagse oorlog van juni 2025 vielen Amerikaanse B-2-bommenwerpers en schepen Iraanse nucleaire locaties aan. Die gevechten eindigden met een tijdelijke, door de VS bemiddelde wapenstilstand .
De wapenstilstand hield uiteindelijk geen stand. De gevechten laaiden in 2026 opnieuw op en de Straat van Hormuz groeide uit tot een belangrijk brandpunt. De IRGC had gedreigd de strategische zeestraat te blokkeren, waardoor de gevolgen van het conflict zich uitbreidden naar de Golfstaten, Jemen en de internationale energiemarkten .
In juli 2026 voerden de Verenigde Staten nieuwe lucht- en zeeaanvallen uit op Iraanse commandocentra, luchtverdedigingsinstallaties en faciliteiten aan de kust . De inzet van Amerikaanse bommenwerpers vanaf RAF Fairford plaatste daardoor niet alleen een Britse basis, maar ook het Verenigd Koninkrijk zelf nadrukkelijker in het conflict.
De beschikbare zoekresultaten leveren geen afzonderlijk, onafhankelijk verifieerbaar bericht op over een specifieke nieuwe uitspraak van president Donald Trump waarin hij in deze periode dreigde Iraanse infrastructuur te bombarderen.
Wel laten de bronnen zien dat de regering-Trump haar militaire campagne in 2026 sterk uitbreidde. De operaties richtten zich onder meer op nucleaire locaties, havens, luchtverdediging en andere militaire infrastructuur . Een precieze, nieuwe dreigement-uitspraak van Trump kan op basis van het beschikbare materiaal daarom niet met zekerheid worden vastgesteld.
De IRGC zou daarnaast hebben beweerd een Amerikaanse eenheid voor elektronische oorlogsvoering te hebben getroffen op Al Udeid Air Base in Qatar. Voor die specifieke claim werd in de beschikbare zoekresultaten echter geen directe, controleerbare bron gevonden.
De bewering moet daarom als onbevestigd worden behandeld. Een eerdere Iraanse vergeldingsaanval op Al Udeid tijdens de twaalfdaagse oorlog wordt in bredere berichtgeving wel genoemd, maar dat bevestigt niet automatisch de nieuwe claim over een elektronische-oorvoeringseenheid .
| Gebeurtenis | Datum | Beoordeling |
|---|---|---|
| IRGC verklaart Britse bases die voor aanvallen worden gebruikt tot “legitieme doelen” | 23 juli 2026 | Gemeld door BBC en meerdere andere media |
| Britse regering zegt 24 uur per dag klaar te staan voor verdediging | 23 juli 2026 | Bevestigd in Britse regeringsreacties |
| Andy Burnham zet toestemming voor beperkt Amerikaans gebruik van Britse bases voort | 21–22 juli 2026 | Gemeld op basis van Bloomberg en andere berichtgeving |
| Start van de grootschalige Amerikaans-Israëlische aanval op Iran | 28 februari 2026 | Bronnen plaatsen het begin hier, niet in februari 2025 |
| Twaalfdaagse oorlog en tijdelijke wapenstilstand | Juni 2025 | Gemeld in meerdere historische overzichten |
| Claim over een getroffen Amerikaanse elektronische-oorvoeringseenheid op Al Udeid | — | Niet onafhankelijk bevestigd in de beschikbare bronnen |