Stefanos Tsitsipas wint na 16 maanden eindelijk weer een ATP-titel

Stefanos Tsitsipas is weer een kampioen. Op 19 juli 2026 versloeg de 27-jarige Griek de Belg Raphaël Collignon met 6-4, 6-7(3), 6-3 in de finale van de EFG Swiss Open Gstaad, waarmee hij zijn 13e ATP-titel pakte en een einde maakte aan een titeldroogte van 16 maanden . De overwinning, zijn eerste sinds hij in maart 2025 won in Dubai, betekende ook zijn zesde titel op gravel .

Uitslag finale

De finale in de Roy Emerson Arena in Gstaad duurde iets meer dan twee uur. Tsitsipas won de eerste set met 6-4, maar Collignon — een 24-jarige Belg die zijn eerste ATP-finale speelde — knokte zich terug en dwong een tiebreak in de tweede set af, die hij met 7-3 won . Tsitsipas brak vroeg in de beslissende set en serveerde de wedstrijd uit met 6-3, nadat Collignon dubbelfoutte op matchpoint .

Achteraf zei Tsitsipas dat het sleutelmoment in de derde set kwam toen hij "stopte met spelen met verwachtingen" .

De weg van Tsitsipas naar de titel

Tsitsipas begon het toernooi in Gstaad als nummer 85 van de wereld en was niet geplaatst . Zijn route naar de titel was zwaar:

• Eerste ronde (R32): Versloeg de als vijfde geplaatste Ignacio Buse met 6-4, 6-4
• Tweede ronde (R16): Won van de Zwitserse wildcard Jérôme Kym met 6-4, 6-7(2), 7-6(5) in een spannende partij van drie sets
• Kwartfinale: Schakelde de als vierde geplaatste Arthur Rinderknech uit met 6-3, 3-6, 6-3 — zijn eerste kwartfinalewinst op gravel in twee jaar
• Halve finale: Hield stand tegen Aleksandr Shevchenko met 4-6, 6-3, 6-3 na een fysiek gevecht van 2 uur en 21 minuten
• Finale: Versloeg de als zevende geplaatste Raphaël Collignon met 6-4, 6-7(3), 6-3

Tsitsipas omschreef de week als "een marathon" en zei dat "elke wedstrijd voelde alsof hij alle kanten op kon" . Hij won vier opeenvolgende partijen van drie sets — een veerkracht die hij sinds zijn run op Roland Garros in 2021 niet meer had getoond.

De vrije val: van nummer 3 naar nummer 87

Nog maar een paar jaar geleden werd Tsitsipas gezien als de gedoodverfde opvolger van de 'Big Three' in het tennis. Hij bereikte zijn hoogste positie ooit — nummer 3 van de wereld — in augustus 2021 en dwong Novak Djokovic dat jaar tot vijf sets in de finale van Roland Garros . Ook stond hij in 2023 in de finale van de Australian Open.

Maar een perfecte storm van blessures en instabiliteit zorgde voor een vrije val:

• Een chronische rugblessure werd in 2025 zo ernstig dat Tsitsipas toegaf te hebben overwogen te stoppen met tennis . Tijdens Wimbledon in 2025 moest hij zich terugtrekken in zijn openingswedstrijd en beëindigde hij zijn seizoen na een Davis Cup-wedstrijd in september .
• Een reeks coaches wisselingen zorgden voor wat hij "angst" noemde . Hij scheidde zijn vader Apostolos als coach en vond moeizaam een stabiele vervanger.
• Eind 2025 was zijn ranking gedaald naar nummer 36 .
• In februari 2026, na het niet verdedigen van zijn titel in Dubai, zakte hij naar nummer 30 .
• Een nederlaag in de eerste ronde in München in april 2026 duwde hem naar de 70e plaats — zijn laagste notering in acht jaar .
• Eind juni 2026 stond hij op nummer 87, zijn laagste positie sinds 2018 .

Met een ranking van ongeveer nummer 85 aan het begin van het toernooi in Gstaad, zorgde de titelwinst voor een stijging van 34 plaatsen naar ongeveer nummer 51 — de eerste keer dat hij sinds april 2026 weer bij de beste 60 hoorde .

Zesde graveltitel

De trofee van Gstaad is Tsitsipas' zesde ATP-titel op gravel. Zijn eerdere graveltitels zijn:

• Monte-Carlo Masters (2021, 2024)
• Barcelona Open (2021)
• Emilia-Romagna Open (2022)
• ATP Finals (2019 — indoor hardcourt, geen gravel)

De overwinning in Gstaad was zijn eerste gravelfinale in twee jaar en zijn eerste graveltitel sinds Monte-Carlo in 2024 . Het betekende ook dat hij de eerste Griekse speler is die de Swiss Open Gstaad wint .

Vooruitblik: de Noord-Amerikaanse hardcourt-swing

De timing van de winst — een week na Wimbledon — geeft Tsitsipas zeldzame momentum richting de Noord-Amerikaanse hardcourt-swing, met onder meer de ATP Masters-toernooien in Montreal en Cincinnati en de US Open .

Tsitsipas ging niet uitgebreid in op zijn hardcourt-plannen, maar sprak wel nadrukkelijk over wat de titel betekent voor zijn zelfvertrouwen: "Het is een gek gevoel op dit moment. Ze laten je zien hoeveel goed werk je hebt verricht. ... Het is een teken of je op de goede weg bent" .

Historisch gezien heeft Tsitsipas sterke prestaties geleverd op hardcourt — hij bereikte de halve finale van de US Open in 2021 en de finale van de Australian Open in 2023. Of Gstaad een echt keerpunt of slechts een welkome opleving is, zal de komende twee maanden blijken.