Op 9 juli 2026 stemde het Europees Parlement in met zijn onderhandelingspositie: 416 stemmen vóór, 169 tegen en 22 onthoudingen . Hiermee kreeg het Parlement groen licht om de gesprekken met de lidstaten aan te gaan .
Fernando Navarrete Rojas (EVP, Spanje) is de rapporteur van het Parlement voor het 'single currency'-pakket (waar de digitale euro onder valt) en leidt het onderhandelingsteam . Hij gaf op 8 juli een technische briefing vóór de plenaire stemming . Opvallend: Navarrete was eerder kritisch over een online digitale euro, maar trok dat bezwaar in na concessies .
De eerste onderhandelingsronde valt onder het Ierse voorzitterschap van de Raad, dat de lidstaten vertegenwoordigt . Het streven is om uiterlijk eind 2026 de wetgeving rond te hebben, waarna de ECB groen licht kan geven voor de uitgifte .
De meest gevoelige onderwerpen in de trialogen zijn hoe de kosten worden verdeeld over banken en betaaldienstverleners, en hoe tussenpersonen worden gecompenseerd voor het distribueren van de digitale euro . Banken uiten al jaren zorgen over inkomstenderving en weglekkende spaartegoeden .
Er wordt gesproken over een maximum van €3.000 per persoon als waarborg tegen massale opnamen van spaargeld bij commerciële banken . De ECB gebruikt dit bedrag als richtlijn in technische beoordelingen, maar heeft zich niet officieel vastgelegd. Sommige Franse banken zouden volgens berichten pleiten voor een veel lager limiet van circa €100 om het risico op weglekkende deposito's te minimaliseren; echter, de bronnen voor dit specifieke bedrag zijn beperkt in de zoekresultaten. Uit modellen van de ECB blijkt dat de impact op bankdeposito's onder normale omstandigheden 'beperkt' is, ongeacht het gekozen maximum . Wel toont een stresstest aan dat er tijdens een financiële crisis tot wel €700 miljard aan deposito's zou kunnen verschuiven .
De ECB-Raad heeft besloten tot een 12 maanden durende pilot in de tweede helft van 2027, waarbij 10 tot 30 betaaldienstverleners de digitale euro in een live-omgeving gaan testen . Dit volgt op de afronding van de voorbereidingsfase in oktober 2025 .
De digitale euro is ontworpen als een door de centrale bank gesteunde elektronische portemonnee die wordt gedistribueerd door banken en fintechs . Het systeem gaat privacywaarborgen en offline functionaliteit bieden . Op digitale euro-tegoeden wordt geen rente vergoed . De ECB publiceerde in juli 2026 een nieuwe, bijgewerkte versie van het regelboek (versie 0.91), waarin feedback uit een grootschalige marktconsultatie is verwerkt .
De meeste bedrijven in de eurozone zullen volgens het wetsvoorstel verplicht zijn de digitale euro als betaalmiddel te accepteren .
Een belangrijke drijfveer is dat meer dan tweederde van de Europese kaarttransacties momenteel wordt verwerkt door niet-EU-bedrijven (vooral Amerikaanse netwerken als Visa en Mastercard) . De digitale euro wordt gezien als een strategisch middel om de afhankelijkheid van niet-Europese betaalinfrastructuur te verminderen .
Als de EU-wetgevers de verordening in 2026 aannemen, heeft de ECB aangegeven dat de digitale euro in 2029 zou kunnen worden geïntroduceerd .