De studie verscheen in het peer-reviewed tijdschrift Antiquity en werd geleid door een internationaal team, onder andere van het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Het team identificeerde de naam in een wandinscriptie met de aanduiding Tekst 19. Deze maakt deel uit van een grotere verzameling van meer dan vijftig vage wiskundige 'microteksten' die in de muren van Structuur 10K-2 in Xultun zijn geschilderd en gekrast . De ruimte werd oorspronkelijk in 2011 opgegraven en leverde toen al astronomische tabellen op over de Maan en mogelijk Mars en Venus .
Tekst 19 bestaat uit negen glyphs die een unieke reeks astronomische berekeningen vastleggen . De formule koppelt de 584-daagse synodische periode van Venus en de 780-daagse synodische periode van Mars aan een gecombineerde cyclus van 2.920 dagen – dat is ongeveer acht aardse jaren . De inscriptie wordt afgesloten met de frase che-he-na, een eerste-persoonsbezitsmarkering die onderzoekers uitleggen als een expliciete auteurshandtekening: 'het is van hem' of 'zo zegt hij' . De berekeningen dateren van rond 781 na Christus .
Deze vondst is om meerdere redenen belangrijk:
De ontdekking van Sak Tahn Waax hertekent de wereldwijde geschiedenis van de wetenschap. Onderzoekers trekken uitdrukkelijk vergelijkingen met beroemde wetenschappers uit andere oude tradities: Pythagoras (zesde eeuw v.Chr., Griekenland) en Galilei (zestiende–zeventiende eeuw, Italië) . Sak Tahn Waax is het eerste met naam bekende voorbeeld van een wiskundig-astronomisch auteur uit precolumbiaans Amerika wiens identiteit en werk direct aan elkaar gekoppeld kunnen worden .
Deze ontdekking levert concreet bewijs dat Maya-intellectuelen individueel werden erkend voor hun wiskundige bijdragen, en dat hun planetaire sterrenkunde vergelijkbaar geavanceerd was met die van Oude Wereld-tradities – maar dan onafhankelijk ontwikkeld . Het Guatemalteekse ministerie van Cultuur en Sport heeft de vondst formeel erkend als onderdeel van het nationale wetenschappelijke erfgoed .
Tekst 19 is meer dan alleen een naam. Het laat zien dat Maya-sterrenkundigen geen anonieme traditiebewaarders waren, maar erkende individuen die hun intellectuele werk konden opeisen. De formule zelf – die de bewegingen van met het blote oog zichtbare planeten synchroniseert – weerspiegelt een praktische behoefte om de rituele kalender in overeenstemming te brengen met de hemel. Zoals de studie concludeert: de identificatie en het werk van een achtste-eeuwse Mayawiskundige levert 'het enige bekende voorbeeld van een wiskundige-sterrenkundige uit de Maya-Klassieke Periode die bij naam wordt genoemd en direct de eer opeist voor zijn intellectuele werk' .
De naam Sak Tahn Waax – 'Witborstvos' – staat nu naast de anonieme schrijvers van de codices en geeft een gezicht en een identiteit aan een briljante geest uit de oude Mayawereld.