Nieuwe pijpleidingen moeten Golfolie minder afhankelijk maken van Straat van Hormuz

Specifieke pijpleidingprojecten in uitvoering

Verenigde Arabische Emiraten (VAE) — Het staatsoliebedrijf ADNOC versnelt de bouw van een West-East Pijpleiding naar de haven van Fujairah aan de Golf van Oman, met een capaciteit van 1,5 miljoen bpd. Het project was in mei 2026 voor 50% voltooid en moet naar verwachting in begin 2027 in gebruik worden genomen . Samen met de bestaande Habshan-Fujairah pijpleiding van ADNOC (capaciteit 1,8 miljoen bpd), verdubbelt dit bijna de exportcapaciteit van de VAE om de Straat van Hormuz te omzeilen . Tijdens het conflict exporteerde de VAE al ongeveer 1,8 miljoen bpd via Fujairah, ondanks Iraanse aanvallen op het terminal .

Saoedi-Arabië — Het koninkrijk voert voorbereidende gesprekken over een uitbreiding van de East-West Petroline (de ruwe-oliepijpleiding naar de Rode Zee-haven Yanbu), volgens vijf bronnen van Reuters . Dit zou Saoedi-Arabië en mogelijk ook buurlanden in staat stellen om meer olie te transporteren zonder de Straat van Hormuz te passeren .

Koeweit — Het staatsoliebedrijf Kuwait Petroleum Corp. (KPC) voert actieve gesprekken met Saoedi-Arabië en de VAE om toegang tot hun pijpleidingnetwerken te krijgen voor de export van Koeweitse ruwe olie . Koeweit heeft geen eigen kustlijn buiten de Perzische Golf en is van de grote Golfproducenten het meest afhankelijk van doorvoer via de Straat van Hormuz. Dit maakt deze strategische prioriteit van levensbelang voor het land .

Irak heeft ook maatregelen goedgekeurd om de export van ruwe olie via alternatieve pijpleidingroutes te verhogen, hoewel specifieke capaciteitscijfers nog niet bekend zijn .

China's verminderde import en het dempende effect daarvan

De zeetransport-import van ruwe olie door China is tijdens de crisis gedaald tot het laagste niveau in meer dan tien jaar. Kpler schatte de aankomsten in juni op 5,84 miljoen bpd (ongeveer de helft van het vooroorlogse niveau), en voor juli werd een nog lagere 5,31 miljoen bpd verwacht . Deze vraaguitval, veroorzaakt door een exportverbod voor brandstof uit Peking, lage raffinagemarges en een strategische aankooppauze, creëerde een tijdelijke buffer op de wereldmarkt doordat er minder vraag was naar het aanbod dat nog wel door de Straat stroomde .

JPMorgan stelt dat meer dan 50% van de daling in de Chinese vraag naar ruwe olie sinds het begin van de oorlog tijdelijk is en zich zal herstellen . De bank schat dat ongeveer 3 miljoen bpd aan verloren vraag zal terugkeren wanneer de Chinese petrochemicaliënsector weer opstart en het land zijn strategische reserves begint aan te vullen .

De koopvoorspelling van JPMorgan voor augustus

JPMorgan verwacht dat China in augustus 2026 weer op grote schaal olie zal gaan inkopen. De import van ruwe olie zal naar verwachting aanzienlijk herstellen, omdat Peking het exportverbod voor brandstof heeft opgeheven, waardoor onafhankelijke raffinaderijen de wereldwijde verkoop van benzine, diesel en vliegtuigbrandstof kunnen hervatten . De analisten van JPMorgan zien dit als een cruciaal moment dat de markt kan doen krimpen na maanden van verminderde vraag .

De rol van niet-OPEC+ producenten

De zoekresultaten leverden geen specifieke, te citeren gegevens op over de rol van de Verenigde Staten, Canada en Brazilië bij het opvangen van de verstoring in de Straat van Hormuz. De beschikbare bronnen verwijzen naar een bredere marktcontext:

• Goldman Sachs voorspelt een overschot op de oliemarkt van 3,2 miljoen bpd in 2027, deels dankzij de groei van het aanbod buiten de OPEC+, maar een regionale uitsplitsing ontbreekt in de zoekresultaten .
• De bank heeft haar olieprijsverwachtingen verlaagd, mede omdat de verwachte heropening van de Straat van Hormuz, in combinatie met de bestaande niet-OPEC+ productie, het herstel van het aanbod zou kunnen versnellen .

Conclusie: De algemene bewering dat niet-OPEC+ producenten hebben geholpen het tekort op te vangen, is consistent met de marktlogica, maar de zoekresultaten bevatten geen specifieke, te citeren gegevens over hun bijdrage. Dit is de minst onderbouwde bewering in de reeks vragen.

Structurele verschuiving: 'Diversifieer koste wat het kost'

Het conflict heeft geleid tot een permanente structurele verschuiving in de energie-infrastructuur van de Golfregio. De Financial Times meldde dat Golfstaten voorheen economisch onhaalbare pijpleidingprojecten heroverwegen, nu de oorlog de kwetsbaarheid van de regionale energie-infrastructuur heeft blootgelegd . Analisten vatten de mentaliteit in de sector samen als 'diversifieer koste wat het kost', waarbij pijpleidingcapaciteit die ooit als te duur werd beschouwd, nu dringende investeringen krijgt . Belangrijke uitkomsten:

• Goldman Sachs verwacht dat de stromen door de Straat van Hormuz nooit volledig zullen herstellen tot het vooroorlogse niveau en permanent zullen stabiliseren op ongeveer 70% .
• ADNOC heeft verklaard dat de volledige ruwe-oliestromen door de Straat van Hormuz vroegstens in de eerste helft van 2027 zullen terugkeren .
• De VAE, Saoedi-Arabië, Koeweit en Irak werken allemaal aan nieuwe of uitgebreide omleidingsroutes, wat de meest agressieve diversificatie van de Golf-exportinfrastructuur in decennia markeert .